Θεατρική Περίοδος 2014 – 2015

 

 

«Πριν από 7 χρόνια αποφάσισα να πραγματοποιήσω ένα μεγάλο μου όνειρο. Αν και υπήρχαν ήδη σημάδια της κρίσης, θέλησα να φτιάξω ένα θέατρο, πρώτον γιατί η ανάγκη μου με πίεζε και δεύτερον γιατί η λογική μου δεν μπορούσε να αντιληφθεί πως η πατρίδα μου θα βυθιζόταν σε τέτοιο τέλμα, πως οι θεσμοί θα ευτελίζονταν σε τέτοιο βαθμό, πως η φτώχεια θα κυριαρχούσε, και πως η πολιτεία θα απαξίωνε τόσο πολύ την παιδεία και τον πολιτισμό. Παρόλα αυτά που συνέβησαν, σήμερα 6 χρόνια μετά, στο Από Μηχανής Θέατρο, ο απολογισμός ενθαρρύνει την πίστη – σε πείσμα της καθημερινής της ακύρωσης. Συνειδητοποιώντας μέσα από τους αριθμούς τι καταφέραμε μπορώ να παραθέσω 32 έργα, εκ των οποίων τα 24 σε πρώτη παρουσίαση, 14 πρωτότυπες μεταφράσεις, συνεργασίες με 21 σκηνοθέτες, 20 σκηνογράφους-ενδυματολόγους, 16 φωτιστές, 8 μουσικούς, 92 ηθοποιούς, δύο συμπαραγωγές με το Φεστιβάλ Αθηνών. Τέσσερα σημαντικά βραβεία:

α) πρωτότυπης μετάφρασης από τα γερμανικά στον Γιώργο Δεπάστα για το έργο «Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι» του Μάριους Φον Μάγερμπουρκ (2009), β)  βραβείο  «Κάρολος Κουν» για την ερμηνεία της Ελένης Κοκκίδου στη «Γυναίκα της Πάτρας» του Γιώργου Χρονά (2010) γ) βραβείο Ένωσης Κριτικών Θεάτρου, ξένου ρεπερτορίου, για την ερμηνεία της Δέσποινας Κούρτη για την «Δεσποινίδα Ρας» στο Wunschkonzert του Φραντς Ξαβιέρ Κρετς (2010) και δ) βραβείο Ένωσης Κριτικών Θεάτρου, ξένου ρεπερτορίου για την ερμηνεία μου στους «Εξόριστους» του Τζέημς Τζόυς (2011). Και το σημαντικότερο; Οι 140.000 θεατές που μας πίστεψαν και μας στήριξαν αυτά τα 6 χρόνια.

Η σημερινή πραγματικότητα με οδηγεί πια σε έναν σημαντικό περιορισμό, μέσα από τον οποίο όμως γεννιέται μια άλλη πραγματικότητα που τελικά με ενδιαφέρει πολύ περισσότερο. Έτσι για την επόμενη, αποφάσισα να παρουσιάσω τον «Μάκβεθ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ στην πολύ σημαντική μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά  σε σκηνοθεσία του Θάνου Παπακωνσταντίνου, με εμένα στον ομώνυμο ρόλο και την Κωνσταντίνα Τάκαλου, ως Λαίδη Μάκβεθ και τον «Στροχάιμ», ένα άπαιχτο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη, το οποίο ήθελα εδώ και τρία χρόνια να παρουσιάσω και θα το κάνω τώρα με αφορμή τη συνάντησή μου με την πολυαγαπημένη Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Εκείνη στο ρόλο της Νόρα Ντέσμοντ και εγώ στο ρόλο του Έριχ Φον Στροχάιμ.

Η επιλογή μου αυτή μου δίνει μια μεγάλη ησυχία, αλλά η σκέψη μιας άδειας, νεκρής σκηνής, της μικρής σκηνής του θεάτρου, με στεναχωρεί. Επειδή οι σπουδές μου ήταν πανεπιστημιακές και θεατρικές παράλληλα, έχω πάντα ένα μεγάλο ενδιαφέρον με το τι γίνεται στις θεατρολογικές και σχετικές σχολές, οι οποίες ασχολούνται με το θεατρικό φαινόμενο και επί σκηνής. Μου γεννήθηκε λοιπόν η σκέψη να απευθυνθώ σε αυτές τις σχολές και να δούμε τις δουλειές τους, εδώ στο Από Μηχανής. Είναι νωρίς για να πω πώς θα πραγματοποιηθεί αυτό, αλλά η πρόθεσή μου είναι να δημιουργηθεί ένας κοινός τόπος, ένας διάλογος ανάμεσα στους «θεωρητικούς» και στους «πρακτικούς», όλους εμάς που αφορά η έρευνα στο θέατρο. Παράλληλα, η παραχώρηση της μικρής σκηνής σε καλλιτέχνες που ασχολούνται με την μουσική, τον χορό και το θέατρο, με τους οποίους αισθάνομαι κάποια συγγένεια, θα ολοκληρώσει το ρεπερτόριο.»

                                                                                                Άκις  Βλουτής

 


 

Σχόλια

Loading Facebook Comments ...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *