Category Archives: ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Δεσποινίς Τζούλια

Δεσποινίς Τζούλια

του August Strindberg

 

 “κοίταξε με! αν με είχες κοιτάξει θα με είχες αγαπήσει…”

“Αγία Εταίρα, Σαλώμη” Oscar Wilde

Παραμονή της εορτής του Ιωάννη του Βαπτιστή και ο κόσμος στους δρόμους ανταγωνίζεται, σύμφωνα με το έθιμο ποιός θα ανάψει τη μεγαλύτερη φωτιά.

Αντίστοιχα, μέσα στο σπίτι, η Τζούλια με τον Ζαν ανάβουν τη δική τους φωτιά, κι ύστερα τρέμουν να περάσουν από μέσα της. Δύο άνθρωποι παλεύουν  να σωθούν, παθιάζονται, ξεσκίζουν ο ένας τις σάρκες του άλλου, ικετεύουν να αγαπηθούν χωρίς πρώτα οι ίδιοι να έχουν αγαπήσει ούτε καν τον εαυτό τους. Σύντομα τα όρια μεταξύ τους λιώνουν και φτάνουν, έστω και στιγμιαία, στην εξίσωση. Εναλλάσσονται ανάμεσα στη ¨Κάθαρση” και την “‘Ύβρη”.

Παρακολουθώντας τους περιμένουμε πως η Τζούλια ως μία άλλη Σαλώμη θα ζητήσει την κεφαλή του Ζαν επί πίνακι,  αντ΄ αυτού παραδίδει το δικό της κεφάλι στα πόδια του δικού της Ιωάννη που τελικά λυτρώνει μέσα από την θυσία της για να λυτρωθεί και η ίδια. Ταπεινώνεται για να υψωθεί, αρνούμενη να υποταχθεί στις επιταγές μίας κοινωνίας όπου γνωρίζει πως δεν ανήκει.

 ” Και είπε, όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί. Και αυτός που ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί”

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο

Η  Κριστίν, το τρίτο πρόσωπο του έργου, αποτελεί τη σταθερά, εκπροσωπώντας  απόλυτα την μικροαστική τάξη του τότε και του τώρα.

 

Τρεις άνθρωποι, πρωταγωνιστές  της δικής τους «Τραγωδίας» ,ορίζουν τον τρόπο ζωής τους μέσα από αυστηρούς κανόνες και καθορισμένες συμπεριφορές πάντα σε συνάρτηση με την τάξη και το φύλο τους. Οι κοινωνικές συνθήκες και οι  προκαταλήψεις, που ακόμα και σήμερα  μας εγκλωβίζουν .

 

«πάμε μακριά, σε μιαν άλλη χώρα, εκεί που υπάρχει πραγματική δημοκρατία, εκεί που θα σκύβουν μπροστά μου ακόμα και με τη στολή του υπηρέτη»

Δεσποινίς Τζούλια, Αugust Strindberg

Αποσπάσματα από την “Αγία Εταίρα ,  Σαλώμη” του Oscar Wilde και τα Ευαγγέλια της βίβλου συναντιούνται με το κείμενο του Strindberg και αναδεικνύουν την “ασφυξία” του ατόμου ως μια διαχρονική και οικουμενική κατάσταση.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση – σκηνοθεσία: Ανδρονίκη Αβδελιώτη

Βοηθός σκηνοθέτη: Ελεάννα Παναγουλέα

Σκηνικά – κοστούμια: Νικόλαος Μαρμαροτούρης -Ανδρονίκη Αβδελιώτη

Μουσική:  Σίσσυ Βλαχογιάννη

Έπαιξαν οι μουσικοί:    Μυρσίνη Βεστάκη, Βαρβάρα Τσότρα,  Σίσσυ Βλαχογιάννη

Video  Ελένη Κορακάκη

Φωτογραφίες – αφίσα : Ναταλία Β.

Παίζουν: Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Ελεάννα Παναγουλέα, Μάριος Σουγιουτζόγλου

 

Τιμές εισιτηρίων Γενική είσοδος € 10 / μειωμένο(Φοιτητικό, ατέλεια, ανέργων) € 7

 

Ημερομηνίες: Από 4 Φεβρουαρίου έως 8 Απριλίου και κάθε Σάββατο στις 18:00

 

 

Ματωμένος Γάμος του Frederico Garcia Lorca

Ματωμένος Γάμος του Frederico Garcia Lorca

 

Από 12 Φεβρουαρίου κάθε Κυριακή, Δευτέρα και Τρίτη

 

Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας σκηνοθετεί στη Β’σκηνή του Από Μηχανής, το εμβληματικό έργο του Frederico Garcia Lorca , «Ματωμένος Γάμος» σε μία καινούργια μετάφραση του  Δημήτρη Τσεκούρα και πρωτότυπη μουσική σύνθεση του Cayetano.

Το ζήτημα του προσωπικού θέλω που έρχεται αντιμέτωπο με τις κοινωνικές δομές είναι βασικό στοιχείο στη δραματουργία του Λόρκα. Το προσωπικό δίκαιο του καθενός, ισχυρό και παρόν, καθιστά το έργο ως μία τραγωδία, όπως το ονομάζει και ο ίδιος ο ποιητής. Ποιό είναι το τίμημα για την ελευθερία και πόσο κοστίζει η ανθρώπινη τιμή;

Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας επιστρέφει στο λορκικό κείμενο ανιχνεύοντας μέσα από τις ρωγμές του κοινωνικού ιστού, τον υπόκωφο ήχο του θυμικού.

 

 

Ταυτότητα παράστασης

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας
Μετάφραση: Δημήτρης Τσεκούρας
Επιστημονική Σύμβουλος: Βασιλική Βέλλιου
Δραματουργική Επεξεργασία: Κωνσταντίνος Ντέλλας, Βασιλική Βέλλιου
Σκηνογραφία: Ανδρέας Σκούρτης
Ενδυματολογία: Κωνσταντίνα Μαρδίκη
Σύνθεση Μουσικής: Cayetano
Μουσική Διδασκαλία: Διονυσία Παπούλη
Κινησιολογία: Ανδρονίκη Μαραθάκη
Σχεδιασμός Φωτισμού: Παναγιώτης Λαμπής
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αργυρώ Ταμβάκου
Φωτογραφίες: Φώτης Πλέγας
Ηθοποιοί: Βασίλης Βηλαράς, Μαρία Κοσκινά, Ζωή Ξανθοπούλου, Φανή Παναγιωτίδου, Αποστόλης Ψαρρός

Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ του Έντουαρντ Άλμπυ

Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ του Έντουαρντ Άλμπυ

 

Από τις 27 Μαΐου και κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:00 και  Κυριακή στις 19:00

 

 

Το έργο Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ του Έντουαρντ Άλμπυ, έλκει την καταγωγή του από τον πατέρα της σύγχρονης δραματουργίας Ερρίκο Ίψεν (περί ζωτικού ψεύδους) και ακόμα περισσότερο από τον αναρχικό του θεάτρου Αύγουστο Στρίνμπεργκ (Ο Χορός του Θανάτου). Ένα έργο κλειστοφοβικό που ακροβατεί ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα.

Παρακολουθούμε την συνάντηση του Τζωρτζ και της Μάρθας στο σαλόνι του σπιτιού τους, στις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα με ένα νεαρότερο ζευγάρι τον Νικ και την Χάνυ, η οποία ολοκληρώνεται την ώρα που χαράζει.

Τα πρόσωπα για πρώτη φορά στην ιστορία του θεάτρου γκρεμίζουν τους κοινωνικούς φραγμούς και ο λόγος τους γίνεται άγριος, ίσως αγοραίος , σχεδόν χυδαίος. Και αυτός αρθρώνεται από σοβαρούς, ευυπόληπτους και  ευκατάστατους πολίτες, διανοούμενους ακαδημαϊκούς χρησιμοποιώντας όμως την συνθήκη του παιχνιδιού.

Ένα άγριο παιχνίδι στον οποίο θίγονται πολλά δίπολα. Άνδρας – γυναίκα, αγάπη – μίσος, γονιμότητα – στειρότητα, θύμα – θύτης, ιστορία – βιολογία, εκκλησία – παγανισμός. Και όλα αυτά συμβαίνουν κάτω από την επήρεια του αλκοόλ που ρέει άφθονο μέχρι το τέλος. Βασικό στοιχείο που αποκαλύπτει τα βαθύτερα ένστικτα και τα πιο βαθειά μυστικά. Βακχεύουν.

Ο Άλπμυ με έναν μαγικό τρόπο και διατηρώντας πάντα επί σκηνής σε θαυμαστή ισορροπία το χιούμορ, ενώ απλώνεται σε μια τεραστία θεματολόγια, ταυτόχρονα τοποθετεί τους ήρωες του στον κεντρικό πυρήνα, την οικογένεια και ανιχνεύει τις αναπηρίες της. Αυτός ο πυρήνας εκρήγνυται μπροστά στους θεατές, διαλύει κάθε ψευδαίσθηση, και ο ίδιος ο Άλμπυ διερωτάται πια μήπως είμαστε εμείς οι ίδιοι μάρτυρες-πιόνα σε ένα παιχνίδι που οδηγεί στο Τέλος της Δύσης και στην γέννηση μια νέας πραγματικότητας, στην οποία όμως ο άνθρωπος χάνει την ατομικότατα του και νεκρώνεται η φαντασία του μπρος στην αποκαλυπτικότητα της επιστήμης.

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη

Σκηνοθεσία:  Γιώργος Κιμούλης

Σκηνικά – Κοστούμια:  Νίκος Αναγνωστόπουλος

Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη

Βοηθός Σκηνοθέτη: Βάσω Στεργίου

Φωτογραφίες / Trailer: Βάσια Αναγνωστοπούλου

 

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Άκις Βλουτής, Δήμητρα Χατούπη, Σαράντος Γεωγλερής, Τζωρτζίνα Λιώση

ROBERTO ZUCCO του Bernard –Μarie Koltès

ROBERTO ZUCCO του BernardΜarie Koltès

Από 16 Ιανουαρίου εως 7 Φεβρουαριου κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 20:00

 

 

ROBERTO ZUCCO του Bernard- Marie Koltès

Comme une étoile filante  *

Σκηνοθεσία / Μετάφραση : Ελισάβετ Θεοδώρου

Μια νύχτα του Ιανουαρίου, ένας διάττοντας αστέρας* ξεκινάει την πορεία του προς στη γη εξαιτίας μια παλιάς προσευχής προς τον Ήλιο. Πέφτει σαν Απο Μηχανής Θεός, διχοτομείται και παίρνει ανθρώπινη μορφή. Ανοίγει τα μάτια του και αναγνωρίζει πως είναι εγκλωβισμένος σε μια σύγχρονη φυλακή. Ακροβατεί μεταξύ πραγματικού και ιδεατού, λογικής και τρέλας, κωμικού και δραματικού, αγάπης και πάθους, καλοσύνης και αγριότητας, θέλω και μπορώ, σκηνής και οθόνης. Αναζητά σε μια κοινωνία τριάκοντα αργυρίων τον Roberto Zuccο, αυτόν που απέδρασε, με όποιο αντίτιμο.

Άραγε θα τον βρει πριν εξαφανιστεί στο φως;

 

Ποιος είναι ο Roberto Zucco. Τι να Ζητά ανάμεσα μας;

Μια πορεία απ’ το σκοτάδι στο φως, ένα αινιγματικό έργο, μια αρχαία προφητεία και ένα κωδικό όνομα συνθέτουν τα σημεία κλειδιά μιας ξέφρενης πορείας από την Ιταλία στη Γαλλία, από το πραγματικό στο θεατρικό.

 

Το τελευταίο έργο του Bernard-Marie Koltès, λίγο πριν πεθάνει, αποτελεί το ξεκίνημα της πορείας της νεαρής σκηνοθέτιδας, Ελισάβετ Θεοδώρου από την Ελλάδα στη Γαλλία. Το πρώτο ανέβασμα της παράστασης στο Παρίσι, συνεχίζεται στη Μασσαλία, στη Βρετάνη και 6 χρόνια μετά στην Αθήνα.
Ο Roberto Zucco εμφανίζεται σαν Απο Μηχανής Θεός στο Απο Μηχανής Θεατρο στις 16 Ιανουάριου με μια ομάδα πολλά υποσχόμενων νέων Ελλήνων ηθοποιών,.
Προλάβετέ το προτού πετάξουν στον επόμενο προορισμό.

 

*γλώσσες ελληνικα και γαλλικά με υπότιτλους

 

  • Mετάφραση / Δραματουργία :Ελισάβετ Θεοδώρου
  • Βοηθός Σκηνοθέτη: Eυδοξία Λομβαρδά
  • Παίζουν: Βασίλης Ασημάκης, Άννα-Μαρία Βέλλη, Βασιλική Ζαντρίμα, Κριστέλα Ζοτέ Σοφοκλής Μαθιόπουλος, Μαρία Φρουδαράκη.
  • Video : Adrien Calendron, Lambert Pounel, Alex Mesnil.
  • Graphic Design: Ελένη Χαλάτη
  • Video Art : Joseph Mané ( Fr) Maite Leon (Fr)
  • Κοστούμια:Felipe Papas ( Fr), Δεσποινα Κολοκοτσά
  • Σκηνογραφία : Αλέξανδρος Στραβοσκιάδης
  • Mediation Culturelle: Violette LetoqueuxΤιμή Εισιτηρίου : 10 €    

Μια παραγωγή της ομάδας 4elements με την με  την ευγενική υποστήριξη του François Koltès.

 

Χορηγοί : ΟΠΑΝΔΑ , Centre Interculturel de Vincennes – Sant Denis, Univeristé Paris VIII

 

Πάρτυ Γενεθλίων του Χάρολντ Πίντερ

Πάρτυ Γενεθλίων (5)

Πάρτυ Γενεθλίων του Χάρολντ Πίντερ

 

Από τις 11 Νοεμβρίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 20:00

 

 

H ιστορία διαδραματίζεται σε μία μίζερη παραθαλάσσια πανσιόν και διαρκεί μία ημέρα. Στην πανσιόν αυτή, την οποία διατηρεί η Mεγκ, μια καλοσυνάτη γυναίκα με τον σύζυγό της Πητ, έχει βρει καταφύγιο ο Στάνλεϋ, ένας πρώην πιανίστας. Mοναδικός ένοικος της πανσιόν μέχρι τη στιγμή που καταφθάνουν δύο μυστηριώδεις τύποι για να τον πάρουν μαζί τους. Mετά από μια παράλογη και εξοντωτική ανάκριση του οργανώνουν ένα «πάρτι γενεθλίων», το οποίο σταδιακά μετατρέπεται σε καφκικό εφιάλτη. Όπως ο Σάμιουελ Μπέκετ, έτσι και ο Πίντερ αρνείται να παράσχει λογικές εξηγήσεις για τις ενέργειες των χαρακτήρων του. Το νόηµα του έργου δεν εξαρτάται από το να γνωρίζουµε τί έκανε ο Στάνλεϊ. Αυτό που πρέπει να ξέρουµε είναι ότι σε κάποιο σηµείο του παρελθόντος του αυτός, όπως όλοι µας, έκανε κάτι, είναι ένοχος.

Η σωµατική κατάρρευση του Στάνλευ µε τη συνακόλουθη απάλειψη της ανθρώπινης συνείδησης και την αχρήστευση του ανθρώπινου μυαλού βρίσκονται συχνά στην καρδιά του πιντερικού ενδιαφέροντος.

Tο «Πάρτυ Γενεθλίων» είναι ένα έργο που μέσα από κωμικές και τραγικές καταστάσεις παραμένει αινιγματικό και τρομακτικό. Kαι σε αυτό το έργο, όπως στα περισσότερα του Πίντερ, μία φαινομενικά κοινότοπη κατάσταση σταδιακά φορτίζεται με απειλή, τρόμο και μυστήριο, παράλληλα με τη λεπτομερή αποτύπωση των διακυμάνσεων και την ηθελημένη παράλειψη μιας εξήγησης ή ενός κινήτρου της δράσης.

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Δημοσθένης Παπαδόπουλος
Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
ΠΑΙΖΟΥΝ:

Άκις Βλουτής, Μίνα Αδαμάκη, Φώτης Αρμένης, Αλέξανδρος Μούκανος, Γιώργος Κοψιδάς, Δήμητρα Κόκκορη
Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

ΓΚΑΜΛΕΤ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ

ΓΚΑΜΛΕΤ

του Ουίλιαμ Σαίξπηρ


Από 31 Οκτωβρίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 22:00

 

 

Το καλοκαίρι του 2009 στη Ρωσία έγινε ένα σκηνικό για το οποίο δε μίλησε ποτέ κανείς. Ένας άντρας γύρω στα 25 μπήκε σε ένα μπαρ, γδύθηκε, έμεινε εντελώς γυμνός και άρχιζε να ουρλιάζει στη σερβιτόρα να τον σκοτώσει. Ύστερα φόρεσε μία κολλητή μπλε ολόσωμη φόρμα με τη στάμπα του Superman. Ήταν ο Άμλετ.

Ο Άμλετ λέει: “Ο κόσμος μια φορά ήταν μπλε και χαρούμενος. Ο μπαμπάς μου αγαπούσε τη μαμά μου και κοιμόμασταν αγκαλιά. Με έπαιρναν στα χέρια τους και με πετούσαν στον ουρανό. Εγώ έβγαζα σάλια και τους τα πέταγα στα μούτρα. Τώρα ο μπαμπάς μου ξαπλώνει παγωμένος στο χώμα και ένα φίδι ο Κλαύδιος μου έκλεψε τον παράδεισο. Η Οφηλία διαλύθηκε και η μάνα μου έχωσε τους οργασμούς της στα σεντόνια ενός άλλου- αντί στα δικά μου! Ο κόσμος γέμισε ακρίδες κατσαρίδες και λύκους. Η Δανία σάπισε. Πονάει μέσα μου ο κόσμος. Weltschmerz= πόνος για τον κόσμο, πονάω επειδή ο κόσμος δεν είναι όπως θα θελα να ναι.” {…}

Πέντε ηθοποιοί και ένας μουσικός επί σκηνής παίζουν το πιο μυστηριώδες και παιχνιδιάρικο έργο του Shakespeare, με τον ήρωα-αίνιγμα που ο Eliot χαρακτήρισε ως τη Mona Lisa της λογοτεχνίας. Διαλυμένοι χαρακτήρες της Disney, πρόσωπα από ταινίες του David Lynch και άλλοι προσωπικοί ήρωες των αφηγητών παρελαύνουν επί σκηνής και μιλούν για το πένθος τους για τον παράδεισο που κάποτε είχαν. Στόχος να γραφτεί από την αρχή το μανιφέστο του Άμλετ.

 

Tαυτότητα Παράστασης:

Σκηνοθεσία, μετάφραση: Ηλίας Αδάμ
Παίζουν: Μαριάννα Λιανού, Λεωνή Ξεροβάσιλα, Σοφία Πριόβολου, Ηλίας Αδάμ, Κλείτος Κυριακίδης, Θάνος Τσακαλίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Κεσσίδης
Σκηνογραφία: Στέλλα Αγγελίδου
Μουσικός επί σκηνής: Κλείτος Κυριακίδης
Φωτογραφίες: Βασίλειος Παπαγεωργίου
Σχεδιασμός φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου

Μηχανικοί Καταρράκτες της Σώτης Τριανταφύλλου

Μηχανικοί Καταρράκτες της Σώτης Τριανταφύλλου

Από 24 Οκτωβρίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 20:00

 

“…όλοι οι άνθρωποι είναι προβλέψιμοι – εκτός από τις περιπτώσεις όπου είναι εντελώς απρόβλεπτοι…”

 

Ο Σαλ ένας νεαρός άντρας από το Μεκάνικ Φόλς αποφασίζει να γίνει απρόβλεπτος απέναντι στην “κανονικότητα” διασχίζοντας τη χώρα με προορισμό τη Τιχουάνα στο Μεξικό, όπου σκοπεύει να υποβληθεί σε επέμβαση αλλαγής φύλου και να μεταμορφωθεί στον αληθινό του εαυτό, τη Σάλλυ.

Οδηγεί, συναντά και συναντιέται με ανθρώπους, με το παρελθόν του, με τους φόβους του, με τις καταπιεσμένες επιθυμίες και την προσωπική αλήθεια.

Βάζει ταχύτητα, πατάει το γκάζι, η πινακίδα της Σέβυ γράφει Sally80 κι έχει ζωγραφισμένο ένα κουκουνάρι, σύμβολο του Μέιν κι ο Σαλ μας προσκαλεί να τον ακολουθήσουμε σε αυτό το ταξίδι…

 

Η νουβέλα της Σώτης Τριανταφύλλου “Μηχανικοί Καταρράκτες” (εκδόσεις Πατάκη, Νόεμβριος 2014) για πρώτη φορά στο θέατρο.

 

Παίζουν με σειρά εμφάνισης: Μαρία Κοντοδήμα, Ορέστης Τρίκας, Στράτος Στρατηγαρέας , Ρομίνα Κατσικιάν, Γιάννης Μυλωνάς, Σωτήρης Ταχτσόγλου, Δήμητρα Τάμπαση.

 

Σκηνοθεσία – Θεατρική Απόδοση – Μουσική Επιμέλεια: Σταμάτης Πατρώνης

Επιμέλεια Σκηνικού-Κοστουμιών: Κατερίνα Παπανικολάου

Φωτισμοί: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου

Βοηθός Σκηνοθέτης: Μαρίνα Γερμανού

Φωτογραφίες: Stellan Farell

Το φόρεμα της παράστασης είναι BLAMEYOURDAZE

 

Η παράσταση τιμήθηκε με το βραβείο «Καλύτερο Θεατρικό Έργο» στα Queer Theater Awards 2016.

«No man’s land»

«No man’s land»
Kάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 22.00

 

Δύο μονόπρακτα «Αλέ ρετούρ» και «Βαρώσια 13 Ιουλίου» της Αλεσάντρα Μπαντέα σε ενιαία παράσταση με τίτλο «No man’s land» που διερευνούν την ουδέτερη ζώνη, τις ρίζες, την πατρίδα και το ανήκειν. Στην παράστασή του δεν θα παρακολουθούμε το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας μέσα από ένα πολιτικό μανιφέστο, αλλά δια μέσου δύο ερωτικών ιστοριών.

 

Μετάφραση: Βένια Σταματιάδη.
Σκηνοθεσία: Γιώργος Λύρας
Σκηνικά – κοστούμια: Απόλλων Παπαθεοχάρης.
Μουσική: Αντώνης Παπακωνσταντίνου.
Παίζουν: Ηλίας Λάτσης, Βένια Σταματιάδη, Άρτεμις Γρύμπλα.

 

Με την υποστήριξη του ifa

Ο Πίθηκος του Κάφκα του Κόλιν Τίβαν

Ο πίθηκος του Κάφκα (2)

Ο Πίθηκος του Κάφκα του Κόλιν Τίβαν

 

Από τις 14 Οκτωβρίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή

 

 

Όπως στο δημοφιλέστατο μυθιστόρημα του Κάφκα “Μεταμόρφωση”, όπου ο ήρωας Γκρέγκορ Σάμσα ξυπνάει στο δωμάτιο του και συνειδητοποιεί πως έχει μεταμορφωθεί σε έντομο, έτσι και στην “Αναφορά σε μια Ακαδημία” ένας φυλακισμένος πίθηκος αποφασίζει να εξανθρωπιστεί για να μπορέσει να επιβιώσει στον κόσμο των ανθρώπων.

“Με τι κόστος προσαρμόζεσαι σε μία ταυτότητα;” ρωτάει

“Και με ποιο τίμημα;” συνεχίζει.

Σύντομα γίνεται ένας διάσημος ερμηνευτής που κάθε βράδυ δίνει παραστάσεις και περιτριγυρίζεται από τον Τύπο και τους θαυμαστές του. Πέτυχε μόνος του την μεταμόρφωσή του, κατάφερε να γίνει άνθρωπος και τώρα στο απόγειο της καριέρας του, γυρίζει σπίτι κάθε βράδυ μόνος και εκεί τον περιμένει….

τα υπόλοιπα επί σκηνής…

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθεσία – Σύλληψη εικαστικού χώρου: Άκις Βλουτής

Visual Art: Παντελής Μάκκας

Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Πρωτότυπη μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Κίνηση: Μαριέλλα Νέστορα

Βοηθός Σκηνοθέτη: Βάσω Στεργίου

Φωτογραφίες: Γιώργος Καπλανίδης

 

Ερμηνεύει ο Χάρης Αττώνης που επίσης μεταφράζει το έργο.

Pietà

Pietà

Από 9 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 21:30

Pietà σημαίνει Έλεος. Αυτό το είδος του ελέους που ακολουθεί το βαθύ, ανθρώπινο θρήνο της απώλειας. Η απώλεια είναι ριζωμένη ανάμεσα στις βαθύτερες πεποιθήσεις μας και πρωτοστατεί στη δημιουργία του φόβου.

Στη μουσικο-θεατρική παράσταση “Pietà” παρουσιάζονται τέσσερις βιβλικές μορφές που φτάνουν στη μυστικιστική θέαση του Εαυτού, στη θέωση, μέσα από τη δική τους Pietà.

Η ιδιόμορφη αυτή δράση τοποθετεί στη σκηνή δυο άχρονες φιγούρες, μια ηθοποιό και μια υψίφωνο: ο πρωτότυπος ποιητικός λόγος συνομιλεί με το λυρισμό της κλασικής φωνής μέσα σε ένα ηλεκτρονικό, ηχητικό τοπίο που οδηγεί τα εκφραστικά μέσα στα άκρα.

Οι δυο ερμηνεύτριες απο-συνθέτουν τον απόλυτο πόνο και με τα ψήγματα του, ανα-συνθέτουν το αιώνιο.

Ο Γιώργος Στεφανακίδης με τη σύμπραξη των Εβελίνα Αραπίδη και Μάιρα Μηλολιδάκη δημιουργούν την Pietà, η οποία αποτελεί το πρώτο μέρος από το τρίπτυχο “Pietà – Verità – Libertà”, που στο σύνολό του εξερευνά την αιώνια αναζήτησή της μιας αλήθειας που οδηγεί τον άνθρωπο στην ελευθερία.

 

Ταυτότητα Παράστασης

 

Κείμενο, μουσική, σκηνοθεσία: Γιώργος Στεφανακίδης

Κοστούμια: Γιώργος Στεφανακίδης, Εβελίνα Αραπίδη

Ερμηνεύουν:

Εβελίνα Αραπίδη (ηθοποιός)

Μάιρα Μηλολιδάκη (υψίφωνος)

 

Διάρκεια 45’

Η 8η ΗΜΕΡΑ του Βίργκιλ Γκεοργκίου

Η 8η ΗΜΕΡΑ του Βίργκιλ Γκεοργκίου
Από 25 Σεπτεμβρίου και κάθε Κυριακή στην 13:00 για 15 παραστάσεις

“Αλίμονο σ εκείνον που πέφτει και δεν υπάρχει κανείς να τον σηκώσει..”

Εκκλησιαστής 4, 10.

Δύο φίλοι, απόγονοι τρίτης μεταπολεμικής γενιάς συνειδητοποιούν πως οι παππούδες τους ήταν αντίπαλοι στον Ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Έρχονται αντιμέτωποι με την ιστορία τους. Άραγε τι να έγιναν οι ψυχές τους; Θα σώθηκαν ή όχι. Οι ίδιοι τι θα έπρεπε να κάνουν; Να παραμείνουν εχθροί ή θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν την μνήμη και την σωτηρία των προγόνων τους;

Το δίλημμα θα πάρει μέγεθος όταν θα έρθουν αντιμέτωποι με την αληθινή ιστορία ενός φτωχού ιερέα που σε κάποιο ορεινό χωριό της Μολδαβίας αποφασίζει εν καιρώ πολέμου να ενταφιάσει έναν ανώνυμο νεκρό που βρέθηκε αδέσποτος έξω από το νεκροταφείο του χωριού. Τον ενταφιάζει με όλες τις τιμές που αποδίδει η Ορθόδοξη Εκκλησία σε έναν νεκρό χριστιανό. Η πράξη του θα έχει σοβαρές συνέπειες. Ο ιερέας θα κατηγορηθεί για βεβήλωση νεκροταφείου και για μεταθάνατον βιασμό, ενος αλλόθρησκου. Ο νεκρός είναι Εβραίος…

Ο Virgil Georghiou αφηγείται την αληθινή ιστορία του προλετάριου ιερέα πατέρα του.  Οι δύο φίλοι που ξεκίνησαν να διαβάζουν από κοινού την ιστορία του Virgil Georghiou τις έντονες ημέρες του Ελληνικού δημοψηφισματος τον Ιούλιο του 2015, έρχονται αντιμέτωποι με την ηθική του ελέους. Με μεγάλη αμηχανία εντοπίζουν έναν κοινό τόπο για να μνημονεύουν τις ψυχες των παππούδων τους. Το πρόσωπο του άλλου.

 

Ταυτότητα της παράστασης

Κείμενο: Βίργκιλ Γκεοργκίου
Απόδοση – σκηνοθεσία: Ηλίας Κουνέλας
Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα – Μαρία Πασχάλη
Εικονογραφία: Άντα Μπαραχάνου
Φωτογραφίες: Μιχάλης Ραφαήλ
Ερμηνεύουν: Παναγιώτης Καμμένος, Ηλίας Κουνέλας

Η Φαρμακεύτρια

του Θεόκριτου

Έναρξη παραστάσεων 17 Φεβρουαρίου

 

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ – ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Η ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΡΙΑ είναι μια ξεχωριστή θεατρική εμπειρία, μια σκηνική ιεροτελεστία, ένα τελετουργικό με μαγγανείες, μαγικά βοτάνια, εκλεκτούς βακχικούς -και όχι μόνο- ήχους, που κινείται σε psysical theater προσεγγίσεις. Το κοινό γίνεται κοινωνός μιας ζωντανής τελετής αρχαιοτραγωδιακής μαγείας!

Η Βάσια Βασιλείου παραληρεί και εκστασιάζεται επί σκηνής και μέσα από κινησιολογικά μοτίβα επιχειρεί να μετουσιωθεί στη θεοκρίτεια Σιμαίθα και το αρχέτυπο θηλυκό, την αιώνια Γυναίκα ως ερωμένη (Σελάνα) – μάγισσα (Εκάτη) – θεά (Άρτεμις), αφού ο εραστής της Δέλφης την έχει εγκαταλείψει για κάποια άλλη.

Το Δωρικό θέατρο ή Αρχαίος Ελληνικός Μίμος είναι από τα λιγότερο γνωστά είδη αρχαίου δράματος. Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία του Θεάτρου παγκοσμίως επιχειρείται να αναπαρασταθεί επί σκηνής ο Αρχαίος Ελληνικός Μίμος. Το κεντρικό στοιχείο που αφήνεται να διαφανεί σε αυτό το έργο του Θεόκριτου είναι ότι η μαγεία αποτελεί αποκλειστική πηγή ψυχολογικής δύναμης για την ευάλωτη θέση της γυναίκας του αρχαίου κόσμου απέναντι στην ανδρική εξουσία, παρόμοια όπως στην ευριπίδεια ιστορία της Μήδειας…

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Βάσια Βασιλείου

Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Τσούκας

Έρευνα & επεξεργασία κειμένου: Χρυσή Γιάντσιου Watrinett

Πρωτότυπη Μουσική: Φίλιππος Περιστέρης

Κατασκευή Μάσκας & Σκηνικών Αντικειμένων: Δημήτρης Λαπούσης

Κατασκευή ίυγκας: Nικόλαος Brass

Mακιγιάζ: Ελισάβετ Πέτρου

Φωτογραφία: Ελλη Σασσαγιάννη

Επί σκηνής

Σιμαίθα: Βάσια Βασιλείου

Δέλφης: Γρηγόρης Βαλτινός (ακούγεται ηχογραφημένη φωνή – μνήμη

 

Η Θεατρική παράσταση θα παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη στις 7 το απόγευμα,
από τις 17 Φεβρουαρίου ως τις 9 Μαρτίου στο Από Μηχανής Θέατρο
(Ακαδήμου 13, Κεραμεικός, τηλ. 2105231131).

Τηλ. κρατήσεων: 2121050020, www.viva.gr

Τιμές Εισιτηρίων: 10 ευρώ (γενική είσοδος), 8 ευρώ (πολύτεκνοι, φοιτητές, άνεργοι, ανάπηροι, ηλικιωμένοι, ομαδικά)

 

 

Η Αναγνώριση

«Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ»

του Άκη Δήμου
 

Η Γιώτα Φέστα σ’ έναν αποκαλυπτικό μονόλογο.

Μια γυναίκα περιμένει κάθε Πέμπτη απόγευμα έναν άντρα.
Ξαφνικά την καλούν για αναγνώριση.
Αναγνωρίζει τα σημάδια ενός ανεκπλήρωτου έρωτα.
Αναγνωρίζει την ιστορία της ζωής της.
“Τι θα πει θα σε σκέφτομαι πάντα”; “Τι άλλο από θα αδικώ ισόβια”;
Η ευγένεια της ποίησης συναντιέται σ’ έναν τρυφερό ραντεβού με την καθημερινότητα.
Μια ερωτική ιστορία σαν κι αυτές που περνούν πάνω απ’ τις ζωές και τις σαρώνουν. Τις αφήνουν γυμνές και έρημες.
“… Ήθελα να γράψω αυτή την ιστορία γι αυτή τη γυναίκα και γι αυτόν τον άντρα, που είναι ανυπόφορα παρών σ’ αυτό το έργο, κι ας μη μπορεί να αρθρώσει ούτε λέξη…”

Άκης Δήμου

 

“Πρέπει να είναι χειμώνας, για να μπορώ να φανταστώ μιαν Άνοιξη”.
Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Κείμενο: Άκης Δήμου
Σκηνοθεσία: Φρόσω Μαστρόκαλου – Γιώτα Φέστα
Μουσική Επιμέλεια: Σοφία Καμαγιάννη
Φωτογραφίες: Anna Kei
Παραγωγή: Pan Entertainment

 

 

 

Παραστάσεις:

Από 7 Ιανουαρίου και κάθε Πέμπτη στις 22:00

Διάρκεια:60’

Γενική Είσοδος: 10€ / Ατέλεια: 5€

 

 

 

Γράφτηκαν για την παράσταση:

…εξαιρετικό μονόπρακτο. Η Γιώτα Φέστα έπιασε το νήμα σε μια σκηνοθεσία κατακτημένες, εσωστρεφούς λιτότητας. Κανένα στολίδι, καμία εξωτερική διαφυγή στη διαδρομή προς την καταβύθιση. Ο δρόμος είναι εσωτερικός. … Η Φέστα ήταν η απόγνωση της ηρωίδας, βυθισμένη στην αδιάλειπτη μοναξιά της, απέφυγε ερμηνευτικές εκρήξεις. Η διαμαρτυρία, το βάσανο, συντελείται βαθιά, εκεί που οι απώλειες δεν αντιστρέφονται. Ακόμη πιο βαθιά. Η διαδρομή είναι αποκλειστικά εσωτερική και ο πόνος άηχος.
Άννα Μιχαλιτσιανου aixmi.gr

H Γιώτα Φέστα είναι τόσο άμεση και επιβλητική σε αυτό που κάνει. Εντυπωσιάζοντας με τον τρόπο που στήνεται η κινείται. Συγκλονίζει με τον θαρραλέο τρόπο που αντιμετωπίζει τη σκιά της ίδιας της μοναξιάς της στον τοίχο σαν ζωντανή μετάνοια. Τρομάζει με το ποσό βαθύτατα έχει επενδύσει προσωπικά και δοθεί σε αυτό το κείμενο και την παράσταση. Το δυνατό χειροκρότημα στο τέλος είναι κάθαρση για την ίδια όσο και για το κοινό, και αναγνώριση μιας ιδιαίτερης ερμηνείας.
G. KOULTOURA.gr

 

Με το ίδιο Μέτρο

_B163068-final(1)

Με το ίδιο Μέτρο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

Περίοδος Παρουσίασης: Από 15 Φεβρουαρίου 2016

 

Λίγα Λόγια για το έργο

 

16ος αιώνας. Βιέννη. Πρωτεύουσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Κάθε τάξη και ευνομία έχει καταλυθεί. Οι νόμοι είναι σε λήθαργο. Και τότε είναι που..

Ο Δούκας της Βιέννης αποφασίζει να φύγει και αφήνει αντικαταστάτη του στην εξουσία τον Άγγελο. Τον πιο ηθικό, νομοταγή και ενάρετο από τους άρχοντες.

Ο Άγγελος εφαρμόζει αμέσως τους ανενεργούς νόμους. Όλοι οι οίκοι ανοχής κλείνουν. Η μοιχεία και η σεξουαλική συνεύρεση χωρίς γάμο καταδικάζονται με θανατική ποινή.

Ο Κλαύδιος, ένας νεαρός άρχοντας που άφησε έγκυο τη μέλλουσα σύζυγό του, συλλαμβάνεται και πρόκειται να εκτελεστεί.

Η Ισαβέλλα, δόκιμη μοναχή και αδελφή του Κλαύδιου, μαθαίνει το νέο και συναντάει τον άρχοντα Άγγελο για να του ζητήσει χάρη. Κι ο Άγγελος της ζητάει, ως αντάλλαγμα για τη ζωή του αδελφού της, το κορμί της.

Αυτός. Ο Άγγελος.

 

Τελικά θα έρθει αντιμέτωπος με τον νόμο που ο ίδιος εφάρμοσε

ή

για την εξουσία ισχύει ο κανόνας της αυτοεξαίρεσης;

 

 

 

Η ταυτότητα της παράστασης

 

 

Ομάδα: C.for Circus

Συγγραφέας: Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Μετάφραση: Ερρικος Μπελλιές

Δραματουργική επεξεργασία |Σκηνοθεσία: C.for Circus

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Σχεδιασμός φωτισμών: Σεσίλια Τσελεπίδη

Φωτογραφιες: Αντώνης Θεοδωρίδης

Παίζουν: Βαλέρια Δημητριάδου, Δημήτρης Κίτσος, Χρύσα Κοτταράκου, Ειρήνη Μακρή, Σπύρος Χατζηαγγελάκης

Οργάνωση παραγωγής: art minds| Γιάννης Γκουντάρας

 

 

 

Παραστάσεις:

Δευτέρα – Τρίτη 22:00

Διάρκεια:90’

Καταλόγια…σχεδίασμα IV

DSC_6762

Καταλόγια…σχεδίασμα IV
από ομάδα θεάτρου «Κύκλος»

Περίοδος Παρουσίασης: 11 Δεκεμβρίου 2015 – 17 Ιανουαρίου 2016

 

Δοκιμή πάνω σε Παραλογές.

Τελετουργική αναπαράσταση πέντε κλασσικών ελληνικών ποιημάτων… με θέμα την θυσία.

 

Ο Γιάννος και το Μαρουδιώ….

Του Νεκρού Αδερφού….

Της Κακιάς Πεθεράς….

Του Γιοφυριού της Άρτας…

Της Μάνας Φόνισσας.

 

Διαλέγουμε κάτι κλασσικό όσον αφορά το κείμενο και το στηρίζουμε  με σύγχρονους τρόπους δραματοποίησης και θεατρικής αναπαράστασης.

Το βασικό στοιχείο που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη παραγωγή είναι η χρήση μασκών, και  θεάτρου κούκλας, για να αναπαρασταθούν οι βασικές μας ιστορίες, τα πέντε  ποιήματα. Αυτές οι τεχνικές μας δίνουν την δυνατότητα να αναπαραστήσουμε εικόνες πολύπλοκες και απαιτητικές, όπως  εμφανίσεις εξωπραγματικών πλασμάτων, σκηνών πλήθους, χωροχρονικών αλλαγών και υπερφυσικών στοιχείων. Έτσι οι ερμηνευτές, μας μεταφέρουν σε ένα κόσμο ιδανικά θεατρικό, με τεράστιες  δυνατότητες  αναπαραγωγής εικόνων και δράσεων, δίνοντας παράλληλα και μια διαφορετική οπτική στην αισθητική της παράστασης.

Ανάμεσα στις βασικές ιστορίες υπάρχουν κωμικά μέρη σε ιντερμεδιακή μορφή, που χρησιμεύουν για την συγκινησιακή αποφόρτιση του θεατή.

Επίσης την ώρα της παράστασης ο θεατής θα έχει τη δυνατότητα να ακούσει μοιρολόγια, πολυφωνικά τραγούδια και ρυθμικούς αυτοσχεδιασμούς, συνυφασμένα με τις πλοκές των ιστοριών ακολουθούμενα από ζωντανή μουσική κρουστών, μαντολίνου, φλάουτου, βιολιού & κιθάρας.

 

 

 

 

Η ταυτότητα της παράστασης

 

Σκηνοθεσία-Μουσική-Σύλληψη

Θοδωρής Οικονομίδης

Ερμηνεύουν

Ειρήνη Αναγνώστου, Ελένη Βρυώνη, Μελίσσα Κωτσάκη , Δήμητρα Λούπη, Ιωάννα Μιχαλά.

Αφήγηση, μαντολίνο, κιθάρα

Θοδωρής Οικονομίδης

Βοηθός Σκηνοθέτη

Μελίσα Κωτσάκη

 

 

 

 

 

Παραστάσεις:

Παρασκευή  22:00

Διάρκεια:60’

Γενική Είσοδος: 10€ / Ατέλεια: 5€

Οφσάιντ – Εκτός Παιδιάς

  • SONY DSC

 

Οφσάιντ-Εκτός Παιδιάς του Σέρτζι Μπελμπέλ

 

 

Φιλοξενούμενη Παράσταση

This Famous Tiny Circus
theater group

 

 

Περίοδος Παρουσίασης: 25 Ιανουαρίου έως 26 Απριλίου 2016

 

Οι This Famous Tiny Circus theater group

παρουσιάζουν την μαύρη κωμωδία του Sergi Belbel

Οφσάιντ |Εκτός Παιδιάς|

 

Στην βραβευμένη -από το “Maison d’ Εurope et d’ Οrient”  με το ευρωπαϊκό βραβείο Eurodram 2015 μετάφραση της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ

Και σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μάρκελλου

______________

Μια μαύρη κωμωδία για την οικονομική κρίση, την μετανάστευση, το ποδόσφαιρο, τα παράλληλα σύμπαντα, τα όνειρά μας για επιτυχία και ένα καλύτερο μέλλον, τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια.

Το «Οφσάιντ-Εκτός Παιδιάς» είναι η ιστορία πέντε χαρακτήρων εν καιρώ  οικονομικής κρίσης. Ο Πολ και η Άννα δίνουν αγώνα να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στην  κόρη τους,  Λίζα, η  οποία ονειρεύεται να σπουδάσει στις ΗΠΑ. Ο παππούς της οικογένειας και  πατέρας της Άννας,  Ζουζέπ,  καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι στο διαμέρισμα που του πληρώνει η κόρη του, χρειάζεται φροντίδα  «πλήρους απασχόλησης».  Αυτό, δηλαδή, το οποίο πληρώνεται να κάνει ο Ρίκυ, ο  οικότροφος μετανάστης από την Λατινική Αμερική που φροντίζει τον ηλικιωμένο Ζουζέπ, και δίνει τον δικό του αγώνα  για να στείλει χρήματα στην πατρίδα του, στην γυναίκα του και στον γιο του, ο οποίος ονειρεύεται να γίνει κάποτε αστέρι του ποδοσφαίρου και να υπογράψει συμβόλαιο με ένα μεγάλο ευρωπαϊκό κλάμπ.

Αιφνιδίως, ο Πολ,  δέχεται μια γενναία  περικοπή αποδοχών, εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης. Αλλά και η  αίτηση υποτροφίας της  Λίζας απορρίπτεται από το κράτος  λόγω των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Η Άννα, όμως, αρνείται να παραιτηθεί από τις πολυτέλειες της καθημερινότητάς της, παρ’ όλο που κάτι τέτοιο φαίνεται επιτακτικό στην προσπάθειά της οικογένειας να εξοικονομήσουν χρήματα για τις σπουδές της Λίζας. Αφού η φροντίδα του Ζουζέπ, και το διαμέρισμά του κοστίζουν πολύ, το αδιανόητο μοιάζει η μόνη διέξοδος στο πρόβλημα: Να δολοφονήσουν τον παππού…

Σέρτζι Μπελμπέλ, ή Το Θέατρο στις Ανθρώπινες Διαστάσεις του.

Το σήμα κατατεθέν του Μπελμπέλ, το… δολοφονικό του  μαύρο χιούμορ πλημμυρίζει την πλοκή του «Οφσάιντ», καθώς οι χαρακτήρες του εξωθούν και εξωθούνται στα άκρα, αγωνίζονται να ορίσουν την ζωή τους ως μέρος μιας πραγματικότητας που δυσκολεύονται να αποδεχτούν ή να αντιμετωπίσουν, και ως εκ τούτου αναγκάζονται να την «μπερδέψουν» με την φαντασία και το όνειρο, στην προσπάθειά τους να τα βγάλουν πέρα και να ισορροπήσουν σε έναν κόσμο που περιστρέφεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, έτσι όπως μόνο μια μπάλα ποδοσφαίρου μπορεί.

Ταυτότητα της παράστασης

 

ΜετάφρασηΜαρία Χατζηεμμανουήλ

ΣκηνοθεσίαΚωνσταντίνος Μάρκελλος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Στεργίου

Σύμβουλος ΔραματολογίουΘεατρολόγοςΒασιλική Δεμερτζή

 

Μουσική: Σταύρος Παπασταύρου

ΣκηνικάΚοστούμια: Γεωργία Μπούρδα

Σχεδιασμός Φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου

Επιμέλεια Κίνησης: Χρυσηίς Λιατζιβίρη

Σχεδιασμός Ήχου: Λεονάρδος Γαλανάκης

 

Teaser: Κώστας Στάμου, Χάρη Καρακουλίδου|ARTLABOR productions

Φωτογραφίες Παράστασης: Μαρία Ασημάκη

Special FX (Teaser & Photo): Φαίη Αναστασοπούλου, ΄Ηρα Μαγαλιού
Make-up (Teaser & Photo): Αμαλία Κάκκαβου

ΓραφιστικάΣχεδίαση: Ειρήνη Ματθαίου

 

Οργάνωση & Εκτέλεση Παραγωγής: Μαρία Μαρουλάκου

Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης

 

Παίζουν:

Φαίδων Καστρής | Άννα Κουτσαφτίκη | Κώστας Ανταλόπουλος | Γιάννης Καπελέρης | Ελένη Στεργίου|

Παραστάσεις

 

Δευτέρα  – Τρίτη 20:00

 

Ο Συγγραφέας:

Ο Σέρτζι Μπελμπέλ, ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους σύγχρονους θεατρικούς συγγραφείς παγκοσμίως γεννήθηκε στην Τερράσα (Βαρκελώνη) το 1963. Εκτός από την πλούσια συγγραφική του δραστηριότητα, ο Μπελμπέλ είναι επίσης σκηνοθέτης και μεταφραστής θεάτρου. Σπούδασε Ρομανική και Γαλλική φιλολογία στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Είναι καθηγητής δραματουργίας στο Ινστιτούτο Θεάτρου της Βαρκελώνης από το 1988. Από το 2006 μέχρι το 2012 ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού θεάτρου της Καταλονίας.

Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι θεατρικά έργα, από τα οποία αξίζει ιδιαίτερα να αναφέρουμε τα εξής: Έλσα Σνάιντερ, Συζυγικό κρεβάτι, Χάδια, Μετά τη βροχή, Μια στιγμή πριν, Το αίμα, Ο καιρός των Πλανκ, ΞένοιΚινητό, Εκτός παιδιάς (Οφσάιντ) και Στην Τοσκάνη. Πολλά από αυτά τα έργα έχουν παρασταθεί με επιτυχία σε αρκετές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής (Πορτογαλία, Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Αυστρία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Ισλανδία, Σλοβενία,Κροατία, Πολωνία, Ιταλία, Ελλάδα, Λουξεμβούργο, Καναδά, ΗΠΑ, Κολομβία, Αργεντινή, Μεξικό, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Χιλή κ.ά)

Έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Μολιέρου, Γκολντόνι,Κολτές, Μαριβώ, Ντε Φίλιππο, Γιον Φόσσε και Μπέκετ.

Έχει σκηνοθετήσει έργα κλασικών και σύγχρονων συγγραφέων, μεταξύ άλλων των Σαίξπηρ, Καλδερόν, Μολιέρου, Γκολντόνι, Κολτές, Μαριβώ, Ντε Φίλιππο, Μάμετ, Μπενέτ ι Ζουρνέτ, Δαβίδ Πλάνα και Τζόρντι Γκαλθεράν.

Έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το Εθνικό Βραβείο Δραματικής Λογοτεχνίας της Αυτόνομης Κυβέρνησης της Καταλονίας, το Εθνικό Βραβείο Δραματικής Λογοτεχνίας του Υπουργείου Πολιτισμού της Ισπανίας, το Βραβείο Μολιέρου 1999 για την καλύτερη κωμωδία (Μετά τη βροχή), τοΕθνικό Βραβείο Θεάτρου της  Αυτόνομης Κυβέρνησης της Καταλονίας, το Βραβείο ΜΑΧ για τις Σκηνικές Τέχνες του 2002 για τις διεθνείς παραγωγές των έργων του, το Βραβείο της πόλης της Βαρκελώνης το 2003 για τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου του Ντε Φίλιππο Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα, στο Εθνικό Θέατρο της Καταλονίας.

Καρφίτσες στα Γόνατα

__________

 

Καρφίτσες στα Γόνατα της Ρούλας Γεωργακοπούλου

Περίοδος Παρουσίασης: 11 Δεκεμβρίου 2015 – 17 Ιανουαρίου 2016

Η Σοφία Φιλιππίδου συνεργάζεται δεύτερη φορά με την Εταιρεία Θεάτρου Συν Επί του Άκι Βλουτή, μετά την επιτυχία της παράστασης “Μπάρτλεμπυ ο γραφιάς”   για να παρουσιάσει δύο σουρεαλιστικά  μονόπρακτα της γνωστής δημοσιογράφου και συγγραφέως Ρούλας Γεωργακοπούλου σε μία παράσταση με κοινό τίτλο «Καρφίτσες στα γόνατα».
Λίγα λόγια για το έργο
Δυο «συνηθισμένες» γυναίκες, πωλήτρια και πελάτισσα, συναντιούνται σε έναν χώρο εκτός τόπου και χρόνου, που είναι ένα  διανυκτερεύον κατάστημα γυναικείων ρούχων,  κάτω από το οποίο  περνάει  ο ηλεκτρικός. Η πελάτισσα επείγεται να βρει το οριστικό ρούχο της, την αποκρυσταλλωμένη εικόνα του σώματος εαυτού – καινούργιου ρόλου, ενώ η πωλήτρια- ψυχοπομπός  διατηρεί την εξουσία και τη γοητεία του θανάτου και της αναγέννησης!

Δοκιμάζοντας συνεχώς ρούχα,  μεταφέρουν όλη τη γκάμα των συναισθημάτων και τις τεχνικές παιχνιδιού, που είναι απαραίτητα στοιχεία κάθε πρόβας, είτε είναι πρόβα θεάτρου, είτε πρόβα θανάτου και αλλαγής. Όταν η πελάτισσα, που ήδη έχει “γράψει” το  μικρό της μονόπρακτο, βρει το νέο της  “ρούχο”  «επιστρέφει» με τον «ηλεκτρικό»… το έσχατο όχημα…. «πίσω» στο μικρό της σπίτι, όπου «συγκατοικεί» με  τα δυο της  ζωγραφικά έργα: Τον ναύτη του Τσαρούχη και την Προσπερίνα (Proserpine του Dante Gabriel Rosseti)τα οποία  αλωνίζουν πέρα δώθε  διεκδικώντας  ζωτικό χώρο.

Ο ναύτης με την  ελληνικότητά του απαιτεί  σεβασμό ως εθνικό  και ερωτικό  σύμβολο, όμως η  παμπόνηρη “δυτική” Προσπερίνα με την κοφτερή της γλώσσα, αναστρέφει  όλες τις βεβαιότητες και “υπαγορεύει” στην πελάτισσα -αφηγήτρια, ενα καινούργιο μονόπρακτο, που αυτήν την φορά θα είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία!

Σημείωμα Σκηνοθέτη
Αγάπησα τα έργα της  Ρούλας Γεωργακοπούλου με  την πρώτη ανάγνωση και με ενθουσιασμό μεγάλο πρότεινα να τα σκηνοθετήσω και να συμμετέχω στην παράσταση.  Εκείνη δέχτηκε επίσης  με χαρά και άρχισε το ωραίο μας το θεατρικό  παιχνίδι!
Η Ρούλα Γεωργακοπούλου  με την βαθιά  και ουσιαστική αγάπη της για το  θέατρο, έγραψε και  μας παραδίδει  δυο μικρά αριστουργήματα,  έχοντας σαν πρότυπο την ιδιοφυή  τεχνική, των αγαπημένων σουρεαλιστών συγγραφέων και  επηρεασμένη απο τη δύναμη και την γοητεία του μεγάλου  ρεύματος   του υπαρξισμού και του παραλόγου.
Στα έργα της αναγνωρίζουμε  το ανθρώπινο δράμα της ύπαρξης και της κοινωνίας και  ανακαλύπτουμε τους  κανόνες του παιχνιδιού,  που μας βοηθούν να δούμε  τον εαυτό μας  από μια νέα οπτική γωνία. Έτσι μέσω της    αυτογνωσίας μπορούμε να  καταλάβουμε ίσως,  την μηδαμινή σημασία του κοινωνικού μας ρόλου και τα  ειρωνικά του όρια  και με απεριόριστη  ελευθερία να φτιάξουμε νέους κανόνες και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας  να ζήσει ουτοπικά!

Στην δική μου περίπτωση η επιθυμία μου είναι   να «ξυπνήσω» τον μαγικό κόσμο της Ρούλας Γεωργακοπούλου  και να φτιάξω με τις λέξεις και με τις φράσεις, με τις εικόνες και τα αισθήματα μια σουρεαλιστική παράσταση, που να μιλάει για τον άνθρωπο, την ποίηση, την γυναίκα και  τον άντρα, τα σύμβολα, το παράλογο της ύπαρξης… το όνειρο και κυρίως για το μεγάλο ζητούμενο: την επικοινωνία και την  αγάπη.

 

Η ταυτότητα της παράστασης

 

Σκηνοθεσία: Σοφία Φιλιππίδου

Σκηνικά: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Κοστούμια: Χριστίνα Σκαρπέλη

Φωτισμοί: Πέτρος Γκορίτσας

Μουσική: Ξανθή Γεωργακοπούλου-Ντάβου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Γκουτκίδου

Ερμηνεύουν: Χάρης Αττώνης, Πάνος Παπαδόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου

 

 

Παραστάσεις:

Παρασκευή – Σάββατο 20:00 – Κυριακή 21:30

Διάρκεια:90’

Γενική Είσοδος: 14€/Μειωμένο: 10€ / Ατέλεια: 5€

Κάθε Παρασκευή: 10€

Τρεις Αδελφές

Τρεις Αδελφές του Άντον Τσέχωφ

Από Μηχανής Θέατρο από την ομάδα Casus Belli

 

 

Όλα όσα ονειρευτήκαμε δε θα γίνουν ποτέ; Μια παράσταση για τη συντριβή και τα χαμένα όνειρα. Ένας κόσμος καταρρέει και δίνει τη θέση του σ’ έναν άλλο. Υπάρχει ελπίδα μετά την ματαίωση; Μπορούμε, έστω, να ελπίζουμε στην ευτυχία;

 

Το κλασικό έργο του Α.Τσέχωφ φωτίζει την καθημερινή ζωή μιας αριστοκρατικής οικογένειας των αρχών του περασμένου αιώνα που χάνει σιγά-σιγά τα προνόμια της. Πρόκειται για το τέλος μιας εποχής. Για τα μεγάλα όνειρα που διαψεύδονται. Σχεδόν όλοι οι κεντρικοί ήρωες του έργου ονειρεύτηκαν άλλους έρωτες, άλλες δουλειές, άλλη διαδρομή. Όμως αν και απόλυτα ηττημένοι, θέλουν απελπισμένα, «καίγονται» να ζήσουν. Αυτή η αντίθεση είναι που τους κάνει τόσο γοητευτικούς, τόσο ανθρώπινους. Η ομάδα Casus Belli παρουσιάζει το έργο με σημείο αναφοράς το δικό μας «τέλος εποχής».

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Μετάφραση – Διασκευή:

Casus Belli

Ανδρονίκη Αβδελιώτη | Γεωργία Κούρτη | Ελίζα Πιτσικώνη

 

Σκηνοθεσία:

Casus Belli

Ανδρονίκη Αβδελιώτη | Ελίζα Πιτσικώνη

 

Βοηθός σκηνοθέτη:

Μαίρη Άσπρου | Γεωργία Κούρτη

 

Μουσική:

Σίσσυ Βλαχογιάννη

 

Trailer – Φωτογραφίες – Αφίσα:

Ελένη Κορακάκη

 

Κατασκευή σκηνικού:

Ανδρονίκη Αβδελιώτη | Νικόλαος Μαρμαροτούρης

 

Παίζουν:

Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Γιώργος Ανδράκης, Βαγγέλης Παπαδάκης, Μαρία Πίγκου, Ελίζα Πιτσικώνη, Μάριος Πλιάτσικας, Μάριος Σουγιουτζόγλου, Σωτήρης Σταυράτης, Άννα Ψαρρά

Δείτε το trailer

 

 

10 Απριλίου 2016 έως 29 Μαΐου

 

Κάθε Κυριακή στις 19.00 μ.μ

 

 

Τιμές εισιτηρίων

12 ευρώ κανονικό

8 ευρώ φοιτητικό – ανέργων

5 ευρώ ατέλειες

Η Βέρα

2fb43931ddd61251bf52697789fdf7b0cdf2405888701d1aa13dcd187045bd8f

Η Βέρα του Δημήτρη Κεχαΐδη

 

Περίοδος Παρουσίασης: 16 Νοεμβρίου και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

 

Έρωτας, φιλία, εμμονή, συμβιβασμός.

 

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1972 στο υπόγειο του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ μαζί με το Τάβλι σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κούν. Τρεις αδελφικοί φίλοι που πολέμησαν μαζί στη Μικρασία συναντιούνται όπως συνηθίζουν τα βράδια στο σπίτι – παλαιοβιβλιοπωλείο  του Προκόπη. Η Βέρα αποτελεί μία από τις πιο συγκινητικές κωμωδίες του νεοελληνικού θεάτρου και ένα από τα σπουδαιότερα δημιουργήματα του Δημήτρη Κεχαίδη.

 

Σημείωμα Σκηνοθέτη

 

Με μεγάλη μου χαρά για δεύτερη συνεχή χρονιά παίζω και σκηνοθετώ έργο του Δημήτρη Κεχαίδη.  Τα έργα αυτού του σπουδαίου συγγραφέα προβάλουν μια εποχή βαθιά ριζωμένη μέσα μου που πρόλαβα στο φεύγα της και που διαμόρφωσε ένα μεγάλο μέρος του χαρακτήρα μου με τις αυλές και τα γιασεμιά, α τζούκ-μποξ, τις χτένες στην κωλότσεπη, την αρπαχτή, τη μαγκιά, την μεγάλη ευαισθησία αλλά και τη σκληρότητα ανθρώπων που βγήκαν από πολέμους και ξεριζωμούς, όπου πρωταρχικό ζητούμενο ήταν η επιβίωση.

 

Ο Προκόπης, ο Μήτσος  και ο Κώστας της Βέρας είναι οι παππούδες μου που πολέμησαν μέχρι τον Σαγγάριο. Ίσως αυτός να είναι τελικά και ο λόγος που ο Κεχαΐδη παραμένει επίκαιρος. Ρίχνοντας “ξεκάθαρες” ματιές στο παρελθόν μπορούμε ίσως, να επαναπροσδιοριστούμε στο μέλλον.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΕΧΑΙΔΗ

 

“Εγκυμονώ τη γραφή μέσα από τη μοναξιά. Η απομόνωση, το γύρισμα στους απλούς καιρούς σου φρεσκάρει την αφέλεια -και η αφέλεια πιστεύω είναι από τα πιο σημαντικά στοιχεία των έργων τέχνης- και μαζί την ωρίμαση. Σ’ εμποδίζει να πέσεις σε μια συνεχιζόμενη σκληρότητα. Σε βοηθά να ξαναβρείς τις ρίζες, τους ανθρώπους απ’ όπου και για όπου γράφεις. Ή πιο σωστά γράφουμε, αφού όλη η δουλειά γίνεται με την Ελένη Χαβιαρά. Γιατί αν δεν απομονωθείς με αυταπάρνηση απ’ το καθημερινό, σημερινό σου περιβάλλον, χάνεις αυτά από τα οποία πιάνεσαι.”

 

 

Ταυτότητα της Παραστάσεις

 

Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Κάππας

 

Σκηνικά – Κοστούμια: Χρύσα Δαπόντε

 

Φωτισμοί: Έλενα Σιώκου

 

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αγγελική Βαγγη

 

Μακιγιάζ: Όλγα Χαμαμτζη

 

Ερμηνεύουν: Μήτσος: Κωνσταντίνος Κάππας

 

Προκόπης: Κανέλλης Γιώργος

 

Κώστας: Μαρσέλος Δημήτρης

 

 

Παραστάσεις

 

Δευτέρα – Τρίτη 20:00

 

Διάρκεια: 60’
Γενική Είσοδος: 10€

Αμεντέ

  • ????????????????????????????????????


Αμεντέ
του Ευγένιου Ιονέσκο

 

Φιλοξενούμενη Παράσταση

Περίοδος Παρουσίασης : 23 Οκτωβρίου 2015 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Ο Αμεντέ Μπουτσινιόνι και η σύζυγός του Μαντλέν, ζουν κλεισμένοι στο διαμέρισμά τους εδώ και δεκαπέντε χρόνια, χωρίς καμία επαφή με τον έξω κόσμο. Η αιτία για την απομόνωσή τους αυτή είναι ένα πτώμα που κρύβουν στην κρεβατοκάμαρα, παρότι κανείς δεν θυμάται πως βρέθηκε εκεί. Όταν το πτώμα αρχίζει να μεγαλώνει, τόσο ώστε να σπάει τους τοίχους, ο Αμεντέ αποφασίζει επιτέλους να το ξεφορτωθεί…

Το έργο επικεντρώνεται στη φθορά του χρόνου και στο τέλος του έρωτα. Στέκεται στον φόβο που μεγαλώνει γύρω μας, τον φόβο που μας εγκλωβίζει στον «ζωτικό» μας χώρο. Οι ήρωες του Ιονέσκο, μέσα από τον παράλογο κόσμο τους, μιλάνε με καθαρή φωνή για το σήμερα.

Τι γίνεται η αγάπη όταν πεθαίνει;
Τι κάνει ένα πτώμα στην κρεβατοκάμαρα;
Είναι η γεωμετρική πρόοδος ανίατη ασθένεια;
Ο κτύπος της καρδιάς ξεχωρίζει από τον κτύπο της πόρτας;

 

Η ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Γιάννης Μπουγιούκας

Σκηνικά: Βάσια Εξάρχου

Κοστούμια: Βάσια Εξάρχου, Ηρώ Βαγιώτη

Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας

Επιμέλεια κίνησης: Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου

Βοηθός σκηνοθέτη: Νάσια Μπουγιούκα

Φωτογραφίες/Video: Ανέστης Παρουσίδης

Video/Trailer: Γιάννης Μπουγιούκας

Ερμηνεύουν: Κωσταντής Μιζάρας, Γεωργία Μουλαγιαννιού, Νίκος Ζωιόπουλος

 

 

Παραστάσεις

Παρασκευή – Σάββατο 22:15
Διάρκεια: 85’
Γενική Είσοδος: 12€ / Μειωμένο: 8€ / Κάρτα Ανεργίας: 6€

JULIUS (ΓΙΟΥΛΙΟΥΣ)

JULIUS (ΓΙΟΥΛΙΟΥΣ) του Κωνσταντίνου Χατζή

 

Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν Επί  με την Εταιρεία Θεάτρου Ομάδα Χρώμα

Περίοδος Παρουσίασης : 12 Οκτωβρίου 2015 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

 

Τι θα γινόταν αν η Μάγδα Γκέμπελς δεν αυτοκτονούσε, προκειμένου να σώσει και να μεγαλώσει το μικρότερο παιδί της;

Ο συγγραφέας του έργου, χρησιμοποιεί ένα ιστορικό πρόσωπο απλώς ως ερέθισμα. Το έργο είναι μια πολιτική τοποθέτηση, μια επιλογή ιδεολογίας.

Πως εκπαιδεύεται ένα παιδί και καθοδηγείται για να καθοδηγήσει αργότερα ως ενεργό μέλος μιας κοινωνίας. Και εδώ βρίσκεται όλη η ουσία. Γιατί ανάλογα με την επιλογή που θα κάνουμε, μπορεί να αναθρέψουμε έναν άγγελο ή ένα τέρας.

 

 

 

Ταυτότητα της Παράστασης

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Χατζής

Σκηνικά-Κοστούμια: Ομάδα Χρώμα

Διαχείριση παραγωγής-Φωτογραφίες: Γεωργία Λένη

Βοηθός σκηνοθέτη: Πάνος Κατσιαούνης

Ερμηνεύουν: Αγλαΐα Παππά, Γιάννης Χαρτοδιπλωμένος

 

 

 

 

 

 

Παραστάσεις

Δευτέρα – Τρίτη 21:00

Διάρκεια: 50 λεπτά

Γενική Είσοδος: 10€ / Ατέλεια: 5€

ΝΤΕ ΣΑΝΤ. ΣΤΗ ΖΥΣΤΙΝ

Ντε Σαντ στη Ζυστιν - Μάρω Παπαδοπούλου

 

ΝΤΕ ΣΑΝΤ. ΣΤΗ ΖΥΣΤΙΝ

 

Περίοδος Παρουσίασης: 7 Οκτωβρίου 2015 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

 

Ο κωμικός (;) μονόλογος  βασισμένος σε μοτίβα  και αποσπάσματα από τα πιο γνωστά έργα του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, με τη Μάρω Παπαδοπούλου.

 

Ο μονόλογος ΝΤΕ ΣΑΝΤ. ΣΤΗ ΖΥΣΤΙΝ δημιουργήθηκε στην αυγή της οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Τα γεγονότα εξελίσσονται και ο φανταστικός χαρακτήρας της Μαντάμ Ντελμόνς που αντιπροσωπεύει όλη τη φιλοσοφία του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, είναι ακόμα εδώ. Μας παρακολουθεί χαμογελώντας σαρκαστικά. Μαντάμ Ντελμόνς: Πιο δυνατή, πιο δαιμόνια και πιο δικαιωμένη από ποτέ. Μας προσκαλεί στον εκκεντρικό της κόσμο, αγγίζει τα πιο κρυφά ταμπού μας, μας χαρίζει απλόχερα συμβουλές επιβίωσης και προτείνει τρόπο ζωής.

Τώρα! Με μεγαλύτερη πίστη από ποτέ!

Και η αθώα Ζυστίν; Εμείς; Τα αιώνια κατατρεγμένα θύματα; Στέκουμε άπραγοι και απορημένοι. Έχοντας να διαλέξουμε τι και ποιόν θα ακολουθήσουμε…

 

 

Η Ταυτότητας της Παράστασης

 

 

Κείμενο – Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Cezaris Graužinis

 

Κοστούμι – Styling:  Vilma  Galeckaite- Dabkiene

 

Σκηνικό:   Cezaris Graužinis

 

Ηχητικό περιβάλλον βασισμένο στην άρια Κάστα Ντίβα: Martynas  Bialobžeskis

 

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου

 

Ερμηνεύει: Μάρω Παπαδοπούλου

 

 

 

 

Παραστάσεις

 

Τετάρτη – Πέμπτη 20:00

Διάρκεια: 70 λεπτά

Γενική Είσοδος: 10€ / Ατέλεια: 5€

Στροχάιμ

  • 2015 Στροχάιμ perform

Στροχάιμ του Δημήτρη Δημητριάδη

 

Από τις 7 Οκτωβρίου στο Από Μηχανής Θέατρο, η  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, ο Ακις Βλουτής και η Αγλαϊα Παππά, θα επαναλάβουν  για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη Στροχάιμ.

Σκηνοθετεί ο Σταμάτης Φασουλής.

Ο Δημήτρης Δημητριάδης γοητευμένος από την παράξενη και σύνθετη προσωπικότητα του αυστροαμερικανού σκηνοθέτη και ηθοποιού Έριχ Φον Στροχάιμ, αλλά και από τις μοναδικές ερμηνείες τόσο του ίδιου όσο και της Γκλόρια Σουάνσον στην ταινία – σταθμό Η Λεωφόρος της Δύσης του Μπίλλυ Ουάιλντερ γράφει τον Στροχάιμ, ένα λυρικό κείμενο, που ξεκινά εκεί … που η ταινία τελειώνει.

 

Τη Νόρμα Ντέσμοντ, τον μεγαλύτερο ρόλο της ντίβας του αμερικανικού βωβού και ομιλούντα κινηματογράφου Γκλόρια Σουανσον, υποδύεται η  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη σε μια τελευταία συνάντηση με τον Στροχάιμ που ερμηνεύει ο Άκις Βλουτής.  Τον τρίτο κομβικό ρόλο, εκείνο της Ντενίζ, της επί 20 χρόνια συντρόφου του Στροχάιμ ερμηνεύει η Αγλαΐα Παππά. Οι τρεις έξοχοι ηθοποιοί συναντώνται για πρώτη φορά επί σκηνής.

 

Στο Στροχάιμ ο Δημήτρης Δημητριάδης  εξερευνά μια άλλη αρχέγονη πηγή, αυτή της απαρχής του κινηματογράφου και μιας από τις εμβληματικές του μορφές, του κινηματογραφιστή και ηθοποιού Έριχ Φον Στροχάιμ. Στο έργο έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε ανθρώπινους και σαρκαστικούς διαλόγους περί αλήθειας και ψεύδους, πραγματικού και φανταστικού, ζωής και θανάτου. Περί τέχνης εντέλει, την μόνη διαφυγή  της ανθρώπινης ύπαρξης  σε καιρούς χαλεπούς.

 

 

 

Σημείωμα συγγραφέα

ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ

Μία νεκρή επισκέπτεται έναν ετοιμοθάνατο.

Η Νόρμα Ντέσμοντ τον Εριχ φον Στροχάιμ.

Η εκ των πραγμάτων  ετοιμότητα τού Εριχ για τον θάνατό του, είναι ένας από τούς λόγους τής επίσκεψης τής Νόρμα, οι άλλοι θα αποκαλυφθούν κατά την διάρκεια τού διαλόγου τους, ενός νεκρικού διαλόγου που διαδραματίζεται συγχρόνως επί γής και επί σκηνής.

Η διπλή διάσταση τού χώρου, συναιρείται με την διπλή διάσταση τού χρόνου και τού άχρονου, καθώς και με την διμερή διάσταση της συναλλαγής ανάμεσα στην επισκέπτρια και στον επισκεπτόμενο.

Αυτός ο τριπλός διπλασιασμός γίνεται τριπλασιασμός με μία άλλη πλευρά/γωνία λήψεως/θέση αντιλήψεως, την Ντενίζ,  πρόσωπο απόλυτης οικιακής και σκηνικής αναγκαιότητας, συγχρόνως παρουσία και απουσία, διακριτικότητα και παρέμβαση, αφανής και εμφανής υποκινητήρια διάσταση, εποπτεύουσα όραση και προσλαμβάνουσα ακοή οι οποίες συμπληρώνουν τις απονεκρωμένες και νεκρώσιμες αισθήσεις των άλλων δύο συνεργών, αισθήσεις που, μολονότι κατηργημένες από τον επιτελεσμένο θάνατο τής Νόρμα και καταργήσιμες από τον επερχόμενο τού Εριχ, δεν στερούνται υλικότητας, μιάς υλικότητας και λειτουργικότητας που καθίστανται ενεργές, μαζί με  εκείνες τής Ντενίζ, χάρις στο γεγονός ότι ανήκουν εξ υπαρχής στο θεατρικό συμβάν/παίγνιο το οποίο τις επανενεργοποιεί εκ βάθρων προκειμένου να λάβει αισθησιακή/αισθαντική/αισθητική χώρα η θεατρική πράξη.

Έτσι, θάνατος και σκηνή, δηλαδή ζωή και επανατοποθέτησή της, συνευρίσκονται για να αποδώσουν στην τρίτη συμμετοχή, που είναι η Ντενίζ, δηλαδή ο θεατής/αυτόπτης μάρτυς/αυτήκοος ακροατής, την δυνατότητα να γίνει η υπερβατική χρήση τής θεατρικής μηχανής, τής δραματουργικής οντολογίας, τού σκηνικού/σκηνοθετικού/ερμηνευτικού θεαθήναι.

Η εκ τού μη όντος εμφάνιση τής νεκρής Νόρμα Ντέσμοντ και η εν συνεχεία συναλλαγή της με τον εκπνέοντα Εριχ φον Στροχάιμ, επιτελείται με την από μηχανής θεά Ντενίζ, χωρίς την οποία, η επιτέλεση δεν θα συνετελείτο, αλλά και δεν θα ήταν αυτό που γίνεται, δηλαδή μία εκ των υστέρων αλλά εκ νεκρών προσφορά, μία ανέφικτη εν ζωή δωρεά, μία προσβάσιμη και τετελεσμένη ανταπόδοση, την οποία μόνο το θέατρο, αυτή η επινοημένη ανάσταση, επιτρέπει να συμβεί με όλη την φαντασμαγορία τού αδιανόητου και τού υπερλογικού.

Μία νεκρή χαρίζει σε έναν σταδιακά απονεκρούμενο και στο ύστατο στάδιο τού ζην ευρισκόμενο ζωντανό, εκείνο που είχε αποτελέσει το κίνητρο ολόκληρης τής ζωής του : το ψεύδος και την επαλήθευσή του, την αναπόδεικτη εν ζωή απόδειξη ότι η αλήθεια ενδειάται το ψεύδος για να αποδειχθεί.

Τού το χαρίζει όπως μία εκλιπούσα μπορεί να το κάνει σε έναν ακόμη ζώντα, σε κάποιον δηλαδή που υποδέχεται τον αληθινό θάνατό του ως επαλήθευση τής ψευδούς ουσίας τής ζωής του.

Ετσι, όταν, εν κατακλείδι, εμφανίζεται ο αυτοκράτωρ Φραγκίσκος-Ιωσήφ, και ο Εριχ φον Στροχάιμ στέκεται δίπλα του, ώστε να τραβήξει το ανύπαρκτο ως εκείνη την στιγμή στιγμιότυπο με τούς δύο μαζί η Νόρμα Ντέσμοντ, ο θάνατος γίνεται το εκτυφλωτικό φλάς τής ανύπαρκτης φωτογραφικής μηχανής, και ο τερματισμός τού θεατρικού φάσματος μετατρέπεται σε απαρχή μιάς πλέον ολοκληρωμένης ζωής που ήταν ανολοκλήρωτη χωρίς αυτόν ακριβώς τον λάμποντα θάνατο.

Η ανάσταση εκ νεκρών είναι αυτή η άλλη ζωή που πάντα μία αλλά και όποια Ντενίζ τής ανοίγει την πόρτα για να εισέλθει απαστράπτουσα και μεγαλοπρεπής στο χαμόσπιτο κάποιας ανώνυμης καθ’ ημέραν διαβίωσης/αποβίωσης, και να την μεταλλάξει σε τόπο αθανασίας, τής μόνης εφικτής και προσδόκιμης αφού δεν έχει άλλον τόπο για να συντελεστεί παρ’ εκτός από αυτόν τής προσποιητής/ποιητικής αλήθειας.

 

Δημήτρης Δημητριάδης

8-10.3.2015 

 

Η ταυτότητα της παράστασης

 

Σκηνοθεσία:  Σταμάτης Φασουλής

Σκηνικά:  Νίκος Αναγνωστόπουλος

Κοστούμια:  Ντένη Βαχλιώτη

Φωτισμοί:  Σάκης Μπιρμπίλης

Μουσική επιμέλεια:  Παύλος Η. Αγιαννίδης

Βοηθός σκηνοθέτη:  Θεοδώρα Καπράλου

Εκτέλεση Παραγωγής: Βάσω Στεργίου

Δείτε το teaser

   

 

 Δείτε το trailer

 

Παραστάσεις

Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή 21:15

Διάρκεια: 60 λεπτά

Γενική Είσοδος: 14€ / Μειωμένο: 10€ / Ατέλεια: 5€

Noh

Noh

σκηνοθεσία Μόνικα Κολοκοτρώνη

χοροθέατρο

Η πραγματικότητα και το όνειρο, το καθημερινό και το υπερφυσικό, ο ζωντανός άνθρωπος και το φάντασμά του – όλα αυτά συνυπάρχουν αρμονικά σε μια σύνθεση κίνησης και λόγου που θέλει να μεταδώσει  συγκίνηση διατηρώντας τα βασικά χαρακτηριστικά της ατμόσφαιρας του παραδοσιακού θεάτρου του Νoh.

 

Ερευνώντας τη φύση  του Noh το χοροθέατρο της Μόνικας Κολοκοτρώνη βασίζεται στο έργο του Yukio Mishima  The Damask Drum . Μια ιστορία εμπνευσμένη από παραδοσιακό δράμα του Noh.

 

Ένας γέρος  θυρωρός ενός δικηγορικού γραφείου ερωτεύεται μια όμορφη γυναίκα, πελάτισσα ενός φημισμένου οίκου μόδας στο απέναντι κτίριο. Ο γέρος  θυρωρός θα εξαπατηθεί πιστεύοντας ότι αν χτυπήσει  ένα τύμπανο και η γυναίκα το ακούσει , θα ανταποδώσει την επιθυμία του . Αλλά  το τύμπανο καλύπτεται από μετάξι κι όχι από δέρμα  . Δεν κάνει κανέναν ήχο . Συνειδητοποιώντας το κόλπο , ο γέρος αυτοκτονεί, αλλά επιστρέφει  ως φάντασμα  , που πρέπει ν’ αντιμετωπίσει το μαρτύριο του ανεκπλήρωτου  πόθου του .  H ανικανότητα, όμως, της γυναίκας ν’ αγαπήσει την καθιστά κουφή στα χτυπήματα του τυμπάνου, και το φάντασμα του θυρωρού  οδηγείται στην απελπισία για δεύτερη φορά.

 

Ταυτότητα παράστασης

 

Σκηνοθεσία-χορογραφία- κουστούμια: Μόνικα Κολοκοτρώνη

Μουσική: Μay Roosevelt

Σκηνικά: Αλίκη Αρναούτη

Φωτισμοί: Νύσος Βασιλόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Λίνα Οικονόμου

Κατασκευή Κουστουμιών: Ντορίνα Λέκκα

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Καψάλης

Σχεδιασμός αφίσας: Ειρήνη Κουμπαρούλη

 

Ερμηνεία – Χορός:  Μαίρη Χήναρη, Μάνθος Καλαντζής , Ειρήνη Κουμπαρούλη, Αλεξάνδρα Πούλου, Μαρία Παπαϊωάννου, Ελπίδα Βλατάκη, Ιωάννα Σιόσιου, Βάσια Τσουρή, Νιόβη Ανδριώτη

Διάρκεια παράστασης 70 λεπτά

 

 

Δείτε το teaser

 

 

 

Δείτε το trailer

 

 

Eυχαριστούμε θερμά την Αγάπη Κουστένη, τη Νατάσσα Παπαστεγίου, τον Παναγιώτη Παντελεάκη, τη Θεοδώρα Κρίσπυ και τη Γιώτα Νένε για την υποστήριξη τους στην υλοποίηση αυτού του έργου

 

 

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 22.15

τηλ. κρατήσεων 210 5231131- 6932658705

τιμή εισιτηρίου 12 ευρώ, 8 ευρώ (φοιτητικό)  

Τρεις Αδελφές

Τρεις Αδελφές του Άντον Τσέχωφ

Από Μηχανής Θέατρο από την ομάδα Casus Belli

 

 

Όλα όσα ονειρευτήκαμε δε θα γίνουν ποτέ; Μια παράσταση για τη συντριβή και τα χαμένα όνειρα. Ένας κόσμος καταρρέει και δίνει τη θέση του σ’ έναν άλλο. Υπάρχει ελπίδα μετά την ματαίωση; Μπορούμε, έστω, να ελπίζουμε στην ευτυχία;

 

Το κλασικό έργο του Α.Τσέχωφ φωτίζει την καθημερινή ζωή μιας αριστοκρατικής οικογένειας των αρχών του περασμένου αιώνα που χάνει σιγά-σιγά τα προνόμια της. Πρόκειται για το τέλος μιας εποχής. Για τα μεγάλα όνειρα που διαψεύδονται. Σχεδόν όλοι οι κεντρικοί ήρωες του έργου ονειρεύτηκαν άλλους έρωτες, άλλες δουλειές, άλλη διαδρομή. Όμως αν και απόλυτα ηττημένοι, θέλουν απελπισμένα, «καίγονται» να ζήσουν. Αυτή η αντίθεση είναι που τους κάνει τόσο γοητευτικούς, τόσο ανθρώπινους. Η ομάδα Casus Belli παρουσιάζει το έργο με σημείο αναφοράς το δικό μας «τέλος εποχής».

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Μετάφραση-Διασκευή: Ομάδα Casus Belli(Ανδρονίκη Αβδελιώτη,Γεωργία Κούρτη,Ελίζα Πιτσικώνη)

Σκηνοθεσία: Ομάδα Casus Belli(Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Ελίζα Πιτσικώνη)

Βοηθός σκηνοθέτη:Γεωργία Κούρτη

Μουσική : Σίσσυ Βλαχογιάννη

Βίντεο-Trailer: Ελένη Κορακάκη

Φωτογραφίες: Ελένη Κορακάκη

Παίζουν: Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Χάρης Αποστολάκος, Βασίλης Αρβανίτης, Ευάγγελος Κοντομούς, Βαγγέλης Παπαδάκης, Μαρία Πίγκου, Ελίζα Πιτσικώνη, Μάριος Σουγιουτζόγλου, Άννα Ψαρρά

 

Δείτε το trailer

 

 

Aπό 26 Απριλίου έως 25 Μαίου

 

Για 10 μόνο παραστάσεις

Κάθε Κυριακή στις 18.30 μ.μ και Δευτέρα στις 19.00 μ.μ

Από Μηχανής θέατρο Ακαδήμου 13

Κρατήσεις: 210 5231131/6942419151

 

Τιμές εισιτηρίων

12 ευρώ κανονικό

8 ευρώ φοιτητικό – ανέργων

5 ευρώ ατέλειες

Αδελφοί Καραμάζοφ – Η εμπειρία μιας συνάντησης

Τον Αύγουστο του ’13 έξι ηθοποιοί ξεκινήσαν ένα μεγάλο ταξίδι. Αποφάσισαν να διαβάσουν μαζί τους Αδελφούς Καραμάζοφ του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, με σκοπό να παρατηρήσουν κατά πόσο είναι εφικτό ένα μυθιστόρημα να μεταστρέψει τη ζωή τους. Το εγχείρημα ολοκληρώθηκε μετά από 8 μήνες και η ζωή τους είχε πραγματικά αλλάξει. Αυτή την εμπειρία μοιραστήκανε δημοσίως στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών τον Ιούνιο του 2014 στην αυλή του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά στην Πλάκα. Πέρασαν από τότε 6 μήνες και οι ηθοποιοί ξανασμίξανε, οι πέντε από τους έξι, για μια χειμωνιάτικη εκδοχή που θα φιλοξενηθεί στο ιστορικό Μερόπειον στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Με μια απώλεια στο ενεργητικό τους, αυτή τη φορά καταλαβαίνουν πως η ζωή τους και η καθημερινότητα αλλάζουν ραγδαία από λεπτό σε λεπτό και πως το μόνο αμετακίνητο είναι αυτό το μυθιστόρημα που διαβάσανε από κοινού. Μπορεί λοιπόν η προσωπική τους μνήμη να αποκτήσει διαχρονική ερμηνεία; Μπορούν «το δικό τους» μυθιστόρημα να το υπερασπίζονται για πάντα;


Μετάφραση:Ελένη Μπακοπούλου


Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Ηλίας Κουνέλας


Σκηνική – ενδυματολογική επιμέλεια: Κατερίνα – Χριστίνα Μανωλάκου


Ηθοποιοί: Στέλιος Ανδρονίκου, Ηλίας Κουνέλας, Κλεοπάτρα Μάρκου, Βασίλης Σαφός, Μαρίνα Συμεού


Βοηθός Σκηνοθέτη – Σκηνογράφου: Άρτεμις Σιέρρα


Φωτογραφίες: Χρήστος Χουλιάρας

 

Οι Αδελφοί Καραμάζοφ ( η εμπειρία μιας συνάντησης) για 5 τελευταίες παραστάσεις στο Από Μηχανής Θέατρο από τις 4 μέχρι τις 8 Μαρτίου.

Γενική είσοδος 10€

Τετάρτη 4/3 στις 21.00
Πέμπτη 5/3 στις 21.00
Παρασκευή 6/3 στις 21.00
Σάββατο 7/3 στις 19.00
Κυριακή 8/3 στις 21.00

Συγχώνευση Οικογενειών

Συγχώνευση Οικογενειών

Μία κωμωδία βασισμένη στο μονόπρακτο θεατρικό έργο του Άντον Τσέχωφ ”Πρόταση Γάμου”.

 

 

Περίοδος παρουσίασης: 3 Φεβρουαρίου έως 24 Φεβρουαρίου

 

Τι συμβαίνει όταν η κόρη ενός γνωστού Έλληνα επιχειρηματία και κατασκευαστή, ζητά αιφνίδια σε γάμο, τον γιο της συζύγου γνωστού Έλληνα πολιτικού μηχανικού και όχι μόνο;
Μία σειρά παρεξηγήσεων βασισμένη στην μεγαλομανία των ηρώων, παρασυρόμενη από κίνητρα όπως η προκατάληψη, οι ανασφάλειες, ο φόβος και η κακή σεξουαλική ζωή θα σταθούν τελικά εμπόδιο στην συζυγική τους ευτυχία, την οικογενειακή τους συγχώνευση και την εταιρική τους ανάπτυξη;
Μία κωμωδία βασισμένη στο μονόπρακτο θεατρικό έργο του Άντον Τσέχωφ ”Πρόταση Γάμου”.

 

 
Ταυτότητα της παράστασης
Διασκευή – Σκηνοθεσία : Παναγιώτης Βασιλείου
Σκηνογραφία – Ενδυματολογία : Μάρα Καλλίνικου
Φωτογραφία : Δημήτρης Βασιλείου
Sound design : Γιάννης Ανδριτσόπουλος
Trailer : Κωνσταντίνος Κοίλαρης
Γραφιστικά : Γιάννης Αργυρόπουλος
Ερμηνεύουν : Μαρία Αδάμου, Βικτώρια Μαντά, Παναγιώτης Βασιλείου

Παραστάσεις

Τρίτη στις 22:00

Διάρκεια: 60 λεπτά
Γενική Είσοδος: 14€

Μειωμένο: 10 €
Ατέλεια: 5 €


Party Time

PARTY TIME, του ΧΑΡΟΛΝΤ ΠΙΝΤΕΡ,


Περίοδος Παρουσίασης : 15 Δεκεμβρίου 2014 – 21 Ιανουαρίου 2015

 

Είναι μία παράσταση, που βασίζεται στα πολιτικά έργα του Pinter «Party Time», «Mountain language» «One for the road» και «The new world order».

 

“Δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στο τι είναι «πραγματικό» και στο τι είναι «μη πραγματικό». Ούτε ανάμεσα στο τι είναι αληθές και στο τι είναι ψευδές. Νομίζω, πως δεν είναι απαραίτητο να είναι κάτι ή αληθινό ή ψευδές. Μπορεί να είναι και τα δύο: και αληθινό και ψευδές. Πιστεύω πως αυτοί οι ισχυρισμοί έχουν κάποιο νόημα και μπορούν να εφαρμοστούν στη διερεύνηση της πραγματικότητας μέσω της τέχνης. Έτσι, ως συγγραφέας, τους υποστηρίζω. Αλλά ως πολίτης, δεν μπορώ! Ως πολίτης οφείλω ν’ αναρωτηθώ: Τι είναι αληθές; Τι είναι ψευδές;”

Αυτές τις σκέψεις είχε γράψει ο Πίντερ το 1958, 28 χρονών. Σκέψεις που επανέλαβε το 2005, τρία χρόνια πριν πεθάνει, όταν παρελάμβανε το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

 

Το θέμα αυτής της παράστασης είναι η πολιτική απάθεια ως προϊόν της συστημικής βίας και της κρατικής τρομοκράτησης.

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Σκηνοθεσία – Διαμόρφωση χώρου: Γιώργος Κιμούλης
Φωτισμοί :Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Διεύθυνση Παραγωγής: Τόνια Αρβανίτη.
Ερμηνεύουν: Αναστασία Κατσιναβακη, Γιώργος Κιμούλης, Γιάννης Κοτσαρίνης, Ντέπυ Μαλλιαρού, Ισιδώρα Μπουζιούρη, Ελπίδα Μπραουδάκη, Αρετή Ντάλιου, Στάθης Παναγιωτίδης, Βασίλης Πουλάκος, Γιώργος Στριφτάρης, Χρήστος Συριώτης, Ειρήνη Τσάβα

Παραστάσεις

Δευτέρα – Τρίτη – Τετάρτη 20:00

Διάρκεια: 90 λεπτά
Γενική Είσοδος: 14 €
Μειωμένο: 10 € / Ατέλεια: 5 €

Πόκα

Πόκα της Κέλλυς Πήλιουρα

 

Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί με την Εταιρεία Θεάτρου Τεχνικό

 

Περίοδος παρουσίασης: 7  Φεβρουαρίου 2015– 5 Απριλίου 2015

 

Αγαπάμε τη ζωή με πάθος , ζούμε τη στιγμή με ένταση , ξεχνώντας την διαδρομή μας στο αύριο. Κλεισμένοι στο χρόνο, περικυκλωμένοι από θέλω , λαχταράμε να σωθούμε από τους δείκτες του ρολογιού. Τι γίνεται όμως όταν οι δυο από τους τρείς δεν λειτουργούν σωστά; Τα δευτερόλεπτα μόνα τους δεν μπορούν να σου δείξουν την ώρα. Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας, αυτός της Μαρίας Πολυδούρη ,που προσπαθεί να κρατηθεί από το χαμό της αγάπης του Κώστα Καρυωτάκη. Μιας αγάπης που πονάει περισσότερο στην ύπαρξη της, που λησμονεί όσα δεν μπορεί να έχει .

Ένας παράφορα παθιασμένος χορός βάζει τα σώματα αντιμέτωπα με την αλήθεια και τα βοηθά να ξεδιπλώσουν κάθε τους ανάγκη πάνω σε ένα τραπέζι “ΠΟΚΑ”.

Η πιο πολυσυζητημένη σχέση στο χώρο της ποίησης γίνεται αφορμή να θυμηθούμε , μέσα από ένα παιχνίδι αναμέτρησης τα όσα ο χρόνος μας έχει κρατήσει κλειδωμένα.

 

Tαυτότητα της παράστασης

Κειμενο-Σκηνοθεσια: Κέλλυ Πήλιουρα

Σύνθεση: Φοίβος Κουντουράκης – Θανάσης Ευθυμίου

Σκηνικά-Κοστούμια : Ντέιβιντ Νεγρίν

Επιμέλεια κίνησης : Έυα Μιχαλά

Σχεδιασμός Φωτισμού : Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

Β. Σκηνοθέτη: Ρομπέρτα Βέγκα

Β. Σκηνογράφου : Μαρία Κούρτη

Φωτογραφία: Ζήσου Πέτρος

Video Παράστασης: Χρήστος Γκίνης

Μοντάζ : Χρήστος Βατάκης

Graphic design: Κωνσταντίνος Γιατράκος

Social Media: Plethos Innovative Promotion

Ερμηνεύουν :Έλενα Σταματίου, Βασίλης Χατζιδημητράκης

 

 

Παραστάσεις

Σάββατο στις 22:00/ Κυριακή στις 18:30

Διάρκεια: 60 λεπτά
Γενική Είσοδος: 10 €
Ατέλεια: 5 €


 

BELLEΛΕΝ – Η (αιώνια) τραγωδία της Ελένης

BELLEΛΕΝ –Η (αιώνια) τραγωδία της Ελένης

 

Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί με την Εταιρεία Χοροθέατρο Λυδία Λίθος

 

H Εταιρεία Χοροθέατρο Λυδία Λίθος συνεργάζεται δεύτερη θεατρική περίοδο με την Εταιρεία Θεάτρου Συν Επί. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας θα παρουσιαστεί το νέο έργο «ΒELLEΛΕΝ – Η (αιώνια) τραγωδία της Ελένης» του Δημήτρη Φοινίτση τον Απρίλιο του 2015 για 12 παραστάσεις

 

Περίοδος Παρουσίασης : 20 Απριλίου 2015 – 26 Μαΐου 2015

 

Σημείωμα του συγγραφέα – σκηνοθέτη

 

Κυνηγημένη από την κρίση, όχι του Πάρι αλλά του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η Ωραία Ελένη καταφεύγει σε ευημερούσες οικονομίες της Δύσης προσφέροντας επί χρήμασι την -ακόμη σφύζουσα από ηδονή- σάρκα της. Υιοθετώντας το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Belleλen» χορεύει pole dance και υπόσχεται στιγμές άκρατου πάθους στα έκπληκτα μάτια που τη θωπεύουν. Ιδιαίτερα λαλίστατη εξηγεί πως βρέθηκε στην αλλοδαπή, τη λατρεία που τρέφει στην Αφροδίτη (αν και θεραπαινίδα στο ναό της Αρτέμιδος), εξυμνεί τη μεγαλύτερη ιστορία αγάπης στην ελληνική μυθολογία ανάμεσα σ’ αυτήν και τον Πάρι και καταριέται τον πανάσχημο Μενέλαο αποκαλύπτοντας πως την απέκτησε με προξενιό. Η κόρη του Διός ομιλεί, εξ ανάγκης, την αγγλική∙ φρικτά τουριστικά. Κύριο μέλημά της να κατακτήσει την απόλυτη προσοχή των απανταχού μισοκοιμισμένων ανδρών που διασκεδάζει. Να τους κάνει να δουν τον άνθρωπο και όχι το κορμί, να (απ)ελευθερώσει ένα κομμάτι της ψυχής της ύστερα από αιώνες αφόρητης σιωπής. Ένας μονόλογος που αποκαθιστά τη μυθολογική αλήθεια, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τον Ευριπίδη.

 

Δημήτρης Φοινίτσης

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Κείμενο – σκηνοθεσία: Δημήτρης Φοινίτσης

Ερμηνεία – χορογραφία: Φένια Αποστόλου

Σκηνικό – κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Μουσική επιμέλεια: Νατάσα Λιτσαρδοπούλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Χρυσοβαλάντης Κωστόπουλος

                                

 

Παραστάσεις

Δευτέρα – Τρίτη 22:00

Διάρκεια: 60 λεπτά

Γενική Είσοδος: 12 €

Ατέλεια: 5 €

Τα Φώτα στο Βάθος

10476562_10152591296764232_6729224142659774226_o Τα Φώτα στο Βάθος

 

Βασισμένο σε κείμενα της γνωστής blogger Niemands Rose Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί με την Εταιρεία Θεάτρου Έβδομη Θύρα  

 

H Εταιρεία Θεάτρου Έβδομη Θύρα συνεργάζεται πρώτη φορά με την Εταιρεία Θεάτρου Συν Επί. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας θα παρουσιαστεί σε πρώτη παρουσίαση το έργο «Τα Φώτα στο Βάθος»  της Niemands Rose τον Δεκέμβριο του 2014 για 27 παραστάσεις.

 

Περίοδος παρουσίασης:5 Δεκεμβρίου 2014 – 1 Φεβρουαρίου 2015

 

 

Η θεατρική εταιρεία «Έβδομη Θύρα»,  συνεχίζοντας την παράδοσή της στο «ανέβασμα» έργων βασισμένων σε ιδιαίτερα κείμενα σύγχρονων συγγραφέων, παρουσιάζει την καινούργια της παράσταση,  «Τα φώτα στο βάθος» στο «Από Μηχανής Θέατρο», από Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014.

 

Το υλικό της παράστασης αποτελούν δέκα διηγήματα από το ομώνυμο βιβλίο της Niemands Rose. Μονόλογοι, αποσπάσματα διαλόγων φιλοσοφικών, πολιτικών κι ερωτικών διανθισμένων με μουσική, συνθέτουν το παζλ μιας παράστασης που καλεί το θεατή να κοιτάξει τον εαυτό του και τον «Άλλο» στο βάθος της νύχτας, της απελπισίας, του εγκλήματος, της αδικίας και να ανακαλύψει στον ορίζοντα τα ανεπαίσθητα φωτεινά σημεία, την αλληλεγγύη, την αγάπη, τη χαρά. Τη νύχτα, σε μια ακρογιαλιά, μια παρέα φίλων διηγούνται ιστορίες που έχουν ζήσει, διαβάσει ή επινοήσει. Το δειλινό ενός κόσμου. Τέσσερεις ηθοποιοί επί σκηνής , θα δανείσουν τη φωνή και το σώμα τους στο «δράμα μιας ολόκληρης ζωής»….  

 

Σημείωμα σκηνοθέτη  

 

Το βασικό υλικό της παράστασης είναι δέκα μικρού μήκους αφηγήσεις επιλεγμένες από το βιβλίο της Niemands Rose “Του κανενός το ρόδο”. Μια παράσταση που προσκαλεί τον θεατή να ‘’χάσει το χρόνο του’’, να ‘’πάρει το χρόνο του’’. Να κάνει χώρο, να κοιτάξει τον εαυτό του και τον ’Άλλο’ στο βάθος της νύχτας, στο βάθος της απελπισίας, του εγκλήματος, της αδικίας… και να ανακαλύψει ίσως, στο βάθος, στην άλλη άκρη, τα μικρά φώτα της μοιρασιάς, της αγάπης και της χαράς για τη ζωή, που μας φωνάζουν, εκεί μακριά… Τη νύχτα, σε μια ακρογιαλιά της νότιας Κρήτης, ένας μικρός παράδεισος, το καλοκαίρι. Η δράση: μιά ομάδα φίλων διηγούνται ιστορίες που έχουν ζήσει, διαβάσει ή επινοήσει. Το δειλινό ενός κόσμου. Και η μελαγχολία μας επίσης, για τον καιρό που δίναμε χρόνο στη ζωή… Ίσως η θύμηση της δύναμης της φιλίας. Μια συρραφή αποσπασμάτων, που από πρώτη ματιά φαίνονται διαφορετικά: μονόλογοι, κομμάτια διαλόγων, ανταλλαγές απόψεων, φιλοσοφικών πολιτικών, ερωτικών… Τέσσερεις ηθοποιοί, αφηγητές, μάρτυρες. Θα δανείσουν τη φωνή και το σώμα τους στο ‘’δράμα μιάς ολόκληρης ζωής’’. Αδιαφορώντας για την οποιαδήποτε οργανική εξέλιξη της δράσης.  Αναμειγνύοντας το δραματικό και το επικό. Την αφήγηση και τον διάλογο. Με φόντο τις μικρές και απλές απολαύσεις, η παράσταση αγγίζει σύγχρονα θέματα, ορισμένες φορές πολύ σκληρά. Η αντίθεση ανάμεσα σε ένα ‘’Γήινο παράδεισο’’ και στη φρίκη ενός πολιτισμού σε παρακμή. Ίσως να θέσουμε κάποια ερωτήματα για τη ζωή μας, για τις επιλογές μας. Η απραξία σαν ένα είδος αντίστασης σε ένα κόσμο ανεξέλεγκτα παραγωγικό και παράλογο. Ένα μικρό Επικούρειο δοκίμιο για την βίαιη οικειότητα της κοινωνίας μας και την απόλαυση των αισθήσεων…

΄Εστέρ Γκονζάλες

 

Ταυτότητα της παράστασης

Ερμηνεύουν: Αντωνία Γιαννούλη, Μάνος Καναβός, Ιζαμπέλα Κογεβίνα, Κώστας Φαλελάκης

Σκηνοθεσία:  Esther Andre Gonzalez

Κείμενα:  Πέλα Σουλτάτου

Σκηνικά/Κοστούμια:  Χρήστος Κωνσταντέλλος

Φωτισμοί:  Χριστίνα Θανάσουλα

Μουσική:  Lost Bodies

Βοηθός σκηνοθέτη:  Γεράσιμος Ιωάννου

Βίντεο/φωτογραφίες:  Γιώργος Παντελεάκης

Γραφιστική επιμέλεια:  Σωτηρία Μπράμου

Ζωγραφική: Κυριακή Κύρμου

 

Το Video της παράστασης

 

Παραστάσεις Πέμπτη 20:30, Παρασκευή 22:00

 

Διάρκεια: 70 λεπτά

 

 

Γενική Είσοδος: 14 Μειωμένο: 10 € / Ανέργων: 5 €  

 

Το βιβλίο στο οποίο βασίζεται η παράσταση κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Απόπειρα  

 

Επικοινωνία – Προβολή Birdland | Promo & Communications Χρύσα Ματσαγκάνη Δημόσιες Σχέσεις & Επικοινωνία Μαιζώνος 64, Μεταξουργείο M | chrysa@birdland.gr K   | (+30) 6970 992262 T   | (+30) 2110180481 W | www.birdland.gr

Μέντιουμ

Το Μέντιουμ του Τζιανκάρλο Μενότι

από την ομάδα όπερας «The Medium Project»

 

Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί με την ομάδα όπερας The Medium Project

H ομάδα όπερας « The Medium Project» συνεργάζεται πρώτη φορά με την Εταιρεία Θεάτρου Συν Επί. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας θα παρουσιαστεί σε επανάληψη το έργο «To Μέντιουμ»  του Τζιανκάρλο Μενότι  τον Νοέμβριο του 2014 για 12 παραστάσεις

Περίοδος παρουσίασης: 19 Νοεμβρίου 2014 – 4 Φεβρουαρίου 2015

Πρόκειται πρωτίστως ένα έργο ιδεών, αφού περιγράφει αφενός την τραγωδία μιας γυναίκας που παγιδεύεται ανάμεσα στον πραγματικό κόσμο που αδυνατεί να κατανοήσει και τον μεταφυσικό, τον οποίο απορρίπτει και αφετέρου το δράμα των πελατών της που αρνούνται να ζήσουν χωρίς το ζωτικό ψέμα που η Μαντάμ Φλόρα ιδιοτελώς τους προσφέρει.

Το έργο του Ιταλο-Αμερικανού πολυσχιδούς και δημοφιλούς συνθέτη και λιμπρετίστα Τζιαν Κάρλο Μενόττι έκανε την πρώτη του πρεμιέρα στις 8 Μαΐου του 1946.

Η μουσική της όπερας, μελωδική κι αρμονική, είναι επηρεασμένη από την αμερικανική «δημοφιλή» μουσική και τη τζαζ και χαρακτηρίζεται από τις μουσικές εναλλαγές και τους σφιχτούς ρυθμούς.

Η ομάδα όπερας The Medium Project που σχηματίστηκε από λυρικούς τραγουδιστές και μουσικούς με πρωτοβουλία της Ράιας Τσακηρίδη (σκηνοθέτης-ψυχοθεραπεύτρια) και του Ανδρέα Τσελίκα (διευθυντής ορχήστρας), έχει ως στόχο την παρουσίαση λυρικών έργων από το σύγχρονο ρεπερτόριο, αναζητώντας την ευθεία γραμμή που ενώνει συναισθηματικά και διανοητικά τους  ήρωες με τους προβληματισμούς τού σήμερα.

Tαυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία: Ράια Τσακηρίδη
Μουσική διεύθυνση: Ανδρέας Τσελίκας
Σκηνικά – κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
Videos: Πάτροκλος Σκαφίδας
Φωτισμοί: Εβίνα Βασιλακοπούλου
Κινησιολογική επιμέλεια video: Βίκυ Αδάμου
Κατασκευή κουστουμιών : Lady D, Ντόρα Τεμπέλη και Χρύσα Παύλου
Βοηθός μαέστρου: Γιάννης Γιαννόπουλος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Αλέξιος Ζερβάνος, Δήμητρα-Σταυρούλα Κατωπόδη
Οδηγός Σκηνής: Άρτεμις Schubert
Υπέρτιτλοι: Βάσσια Ηλιάδη, Μάρθα Σωτηρίου

 

Baba : Μαργαρίτα Συγγενιώτου
Monica : Λητώ Μεσσήνη
Tobby : Αλέξιος Ζερβάνος
Mrs. Gobineau : Ειρήνη Φωτεινάκη
Mrs. Nolan : Αντωνία Δεσπούλη
Mr. Gobineau : Μιχάλης Ψύρρας
Πιάνο: Δημήτρης Μαρίνος, Γιάννης Γιαννόπουλος

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEΟ

Παραστάσεις

Τετάρτη 20:00 / Τον Ιανουάριο του 2015 στις 22:00

Διάρκεια: 60 λεπτά

Γενική Είσοδος: 10 €

Ατέλεια: 5 €

 

Στη συνέχεια τον Απρίλιο του 2015 θα παρουσιαστεί μία παράσταση που αποτελείται από δύο μέρη – έργα . Το πρώτο έργο-μέρος είναι το αριστούργημα του Leonard Bernstein «Trouble in Tahiti».

Με αφορμή και σε σχέση το ανέβασμα αυτού του έργου θα ακολουθήσει το δεύτερο μέρος- έργο  «The Shell Game»  που είναι η πρώτη ανάθεση όπερας της ομάδας σε νέους έλληνες δημιουργούς, συμβάλλοντας έτσι στην διάδοση της μοντέρνας όπερας. Το «The Shell Game» πρόκειται για μια μονόπρακτη όπερα σε μουσική του Γιώργου Δούση και λιμπρέτο της Έρις Κύργια.

 

Πληροφορίες για την ταυτότητα της παράστασης θα ανακοινωθούν σύντομα.

            

 

Για βιογραφικά στοιχεία των συντελεστών και περισσότερες πληροφορίες της παράστασης παρακαλούμε επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας στο facebook:
https://www.facebook.com/TheMediumProject?fref=ts

 

Γράμματα στα Κοριτσάκια

Γράμματα στα κοριτσάκια του Lewis Carroll

 

Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί με την Εταιρεία Θεάτρου UNIVERSALIA

Περίοδος παρουσίασης: 18 Οκτωβρίου 2014 – 23 Νοεμβρίου 2014

H Εταιρεία Θεάτρου UNIVERSALIA συνεργάζεται πρώτη φορά με την Εταιρεία Θεάτρου Συν Επί. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας θα παρουσιαστεί σε επανάληψη το έργο «Γράμματα στα κοριτσάκια»  του Lewis Carroll τον Οκτώβριο του 2014 για 12 παραστάσεις

 

Μια παράσταση βασισμένη στις επιστολές του Lewis Carroll, συγγραφέα της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, προς τις ανήλικες φίλες του

 

Η μουσικός και performer Violet Louise παρουσιάζει από 18 Οκτωβρίου κάθε Σάββατο και Κυριακή στο Από Μηχανής Θέατρο την παράσταση «Γράμματα στα Κοριτσάκια».

O αξιότιμος κύριος Lewis Carroll Dodgson, o καθηγητής μαθηματικών, o φωτογράφος, ο κληρικός άφησε ένα τεράστιο συγγραφικό έργο, ένα προσωπικό ημερολόγιo –από το οποίο εξαφανίστηκαν δύο τόμοι μυστηριωδώς– και ένα αναπάντητο ερωτηματικό σε σχέση με την ερωτική του ταυτότητα.

«Αν έχεις την καλοσύνη, παράγγειλε στην Τζούντυ –μαζί με την αγάπη μου, που τη στέλνω πολύ δισταχτικά– ότι ίσως τη συγχωρέσω, αλλά δε θα ξεχάσω ποτέ πόσο άσπλαχνα μου φέρθηκε χτες εδώ, στο διαμέρισμά μου. Δεν ήσουν μπροστά και δε θα ταλαιπωρήσω με περιγραφές την ευαίσθητη φύση σου. Κάποια μέρα όμως θα της το ξεπληρώσω. Ἐνα αποπνικτικό απόγευμα που θα βρεθεί εδώ, μισολιπόθυμη από τη δίψα, θα βγάλω ένα μπουκάλι υπέροχη δροσερή λεμονάδα. Θα το ξεβουλώσω και θα το αδειάσω σε ένα ψηλό ποτήρι, με μπόλικο αφρό. Θα βάλω το ποτήρι κοντά της, και τότε θα έχει την ικανοποίηση να με δει να το πίνω εγώ, χωρίς να φτάσει στα δικά της χείλη ούτε σταγόνα. Τρυφερά δικός σου, όπως πάντα. C. L. Dodgson».

[Aπόσπασμα από την ελληνική έκδοση «Γράμματα στα Κοριτσάκια και Φωτογραφίες», μτφρ. Τζένη Μαστοράκη, εκδ. Άγρα, Αθήνα 1982].

 

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Σύλληψη – Κίνηση – Ερμηνεία: Violet Louise

Μουσική – Sound Design: Violet Louise

Επιμέλεια Κίνησης: Χαρά Κότσαλη – Pauline Huguet

Ηχοληψία – Βοηθός Sound Design: Άρης Παυλίδης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Παναγιώτης Γαρμπής

Κοστούμι: Δήμητρα Λιάκουρα

Φωτογραφίες: Stefanosknapp, Περικλής Πραβήτας
Video trailer: Άρης Παυλίδης – Νάντια Ζυγούρη

Παραστάσεις

Σάββατο 22:00 / Κυριακή 19:00

Διάρκεια: 60 λεπτά

Γενική Είσοδος: 10 €

 

Γιώργος Φιλιππίδης

Δημήτρης Μπίτος, Ωδή στο Ευθραυστο (490x265)

«Γιώργος Φιλιππίδης»

 

Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί με την Εταιρεία Θεάτρου ΑΣΙΠΚΑ

 

H Εταιρεία Θεάτρου ΑΣΠΙΚΑ συνεργάζεται πρώτη φορά με την Εταιρεία Θεάτρου Συν Επί. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας θα παρουσιαστεί σε πρώτη παρουσίαση το έργο «Γιώργος Φιλιππίδης»  σε ποίηση Γιώργου Φιλιππίδη τον Οκτώβριο του 2014 για 14 παραστάσεις.

 

Περίοδος παρουσίασης:16 Οκτωβρίου 2014 – 28 Νοεμβρίου 2014

 

ΠΡΟΦΤΑΣΕΤΕ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ είναι η κραυγή που διατρέχει όλο το έργο του 20χρονου Γιώργου Φιλιππίδη. Ποίηση ή ζωντανός αποχαιρετισμός, ζωή σα ποίημα μια ερωτική προπαγάνδα, μια ψιθυριστή λούπα διατρέχει το έργο του νεαρού ποιητή ως ερώτημα.. πόσο εύθραυστη είναι η ομορφιά και που είναι η ζωή που μας αξίζει ;

 

Παράδεισο ήθελα να ζήσω απαντά ο νέος ποιητής στην έξοδο… και κοιτώντας γύρω του παρακινεί

‘..Καθένας μας ας αρκεστεί
στον προσωπικό του ήρωα… ‘
.. Αδέλφια μου,
ακούστε καλά,
μια μέρα θα φτιάξουμε
τον γυάλινο κήπο που ονειρευόμαστε,
μια μέρα από το γυάλινο πηγάδι του
θα αντλήσουμε
ζεστή σοκολάτα
και λουλούδια εντελβάις
πολύτιμο δώρο
γι’ αυτούς που παλεύουνε
για να γίνουν παραμυθένιοι,
ίσως για μια γυναίκα
ίσως, απλά, για την καύλα του παραμυθιού,
ίσως, αλλόκοτα,
γιατί αλλιώς δεν θα
μπορούσαν.
Εκδίκηση,
στ’ όνομα καθετί εύθραυστου!

 

Ταυτότητα της παράστασης

Κείμενα : Γιώργος Φιλιππίδης
Σκηνοθεσία -Ερμηνεία : Δημήτρης Μπίτος
Σκηνική επιμέλεια: Ομάδα ΑΣΙΠΚΑ
Φωτισμοί: Αλέκος Aναστασίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Δράκου

 

 

Παραστάσεις

Πέμπτη – Παρασκευή 22:00

Διάρκεια: 70 λεπτά

Γενική Είσοδος: 10 €

Ατέλεια: 5 €

 

 


Τα Λουλούδια στην Κυρία

Τα λουλούδια στην Κυρία (640x427)

 

Τα λουλούδια στην κυρία του Άκη Δήμου

 

Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί με την Εταιρεία Θεάτρου Teatro ma non Troppo

 

H Εταιρεία Θεάτρου Teatro ma non Troppo συνεργάζεται για δεύτερη θεατρική περίοδο με την Εταιρεία Θεάτρου Συν Επί. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας θα επαναληφθεί το έργο «Τα λουλούδια στην κυρία» του Άκη Δήμου τον Οκτώβριο του 2014 για 14 παραστάσεις

 

Περίοδος Παρουσίασης : 12 Οκτωβρίου 2014 – 24 Νοεμβρίου 2014

«Τους έρωτες που δεν γιατρεύονται πρέπει να τους βοηθάς να πεθάνουνε εσύ, για να μη βασανίζονται. Γιατί υποφέρει η καρδιά και η καρδιά και το σώμα υποφέρουν από τους ανίατους έρωτες».

Το έργο με χιούμορ αλλά και προβληματισμό, με ευαισθησία αλλά και σκληρότητα, αφηγείται τις καθημερινές ανησυχίες μιας παρέας για το μέλλον τους, τη φιλία και τους «ανίατους έρωτες».  Τρεις νεαροί φίλοι στοχεύουν, ο καθένας από τον δικό του λαβύρινθο, τον έρωτα στο απέναντι μπαλκόνι. Το προσκλητήριο φτάνει στον προορισμό του σε ελεύθερη πτώση. Ένα έργο που ξεγυμνώνει τις παθογένειες, τα αδιέξοδα αλλά και την ανομολόγητη ευαισθησία ενός φύλου και μιας φυλής.

 

Σημείωμα του συγγραφέα

Τρία αγόρια μοιράζονται το ίδιο διαμέρισμα και μαζί τη θέα του κοριτσιού στο απέναντι μπαλκόνι. Στον – συρρικνωμένο σε μια βδομάδα για ν’ αντέξει η σκηνική τους περιπέτεια – χρόνο, θα προλάβουν να μάθουν πολλά για τις αγωνίες, τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους, παλεύοντας – μισοαστεία, μισοσοβαρά – να τα βγάλουν πέρα με το φόβο της ενηλικίωσης, που, όσο περισσότερο προσπαθούν να τον διασκεδάσουν τόσο απειλητικότερα τους δείχνει τα δόντια του. Δέκα (…και κάτι χρόνια) μετά το πρώτο τους ανέβασμα, συνεχίζω ν’ αναρωτιέμαι για την τύχη τους.

                                                                                                                    Άκης Δήμου

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Η παρακολούθηση μιας κοπέλας σε ένα μπαλκόνι της απέναντι πολυκατοικίας αποτελεί για τους τρεις νέους άντρες του έργου μια διαρκή απασχόληση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μέσα από τον κωμικό και ανάλαφρο πολλές φορές διάλογο τριών ανδρών που συμπράττουν και συγκρούονται κρυμμένοι απέναντι από το αντικείμενο του πόθου τους, ο Άκης Δήμου καταφέρνει εκτός από το να ψυχαγωγήσει, να δώσει και μια ακριβή σκιαγράφηση του αστικού αυτισμού και της απώλειας ουσιαστικής επικοινωνίας των σύγχρονων ανθρώπων. Η ενηλικίωση των ηρώων – με βάση τη σχέση τους με το άλλο φύλο και εν συνεχεία σε όλα τα επίπεδα των χαρακτήρων τους – μοιάζει να συμβαίνει μέσα σε ένα «κλουβί» είτε αυτό είναι ένα διαμέρισμα είτε ένα προσωπικό «φρούριο», από όπου κανείς δε «βλέπει» πραγματικά τον απέναντι αλλά αυτά που έχει ανάγκη να δει σε αυτόν.

Στις ιδιαίτερες συνθήκες που πλέον ζούμε, οι παράγοντες που «οχυρώνουν» τον καθένα μας είναι σαφώς περισσότεροι και εντονότεροι. Η κρίση (οικονομική και αξιακή) έχει ευνοήσει τις ιδιοτελείς συμπεριφορές και έχει δημιουργήσει έναν τρόπο ζωής ακόμα πιο μοναχικό. Το «κρυφοκοίταγμα» του Άκη Δήμου – τοποθετώντας το στο σήμερα – μπορεί εκτός από καίριο να γίνεται και σπαρακτικότερο. Η ενδεχόμενη απώλεια πολιτικής συνείδησης των συμπαθέστατων ηρώων του μοιάζει να αποτυπώνει μια κατάσταση σημερινών απογοητευμένων ή μπερδεμένων πολιτών. Πολιτών παγιδευμένων.

Στο κορίτσι απέναντι ο καθένας βλέπει την απελευθέρωση από την προσωπική του παγίδα. Βλέπουν το επόμενο βήμα τους. Βλέπουν όμως το κορίτσι;

Γιώργος Παλούμπης

Ταυτότητα της Παράστασης

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης

Σκηνικά – κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Μουσική: Γιωργής Τσουρής

Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας

Βοηθός σκηνοθέτης: Άννα Παντελάκου

Ερμηνεύουν: Γιάννης Διαμαντής, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιωργής Τσουρής

 

Παραστάσεις

Κυριακή – Δευτέρα 21:30

Διάρκεια: 75 λεπτά

Γενική Είσοδος: 12 €

Μειωμένο: 8 €

 

Ρωμαϊκό Λουτρό

Ρωμαϊκό Λουτρό του Στανισλάβ Στρατίεβ

 

Φιλοξενούμενη Παράσταση

Παραγωγή Εταιρεία Θεάτρου ΞΑΝΘΙΑΣ

Περίοδος Παρουσίασης : 10 Οκτωβρίου 2014 – 29 Νοεμβρίου 2014

Παράταση έως τις 30 Δεκεμβρίου παίρνει η παράσταση «Το Ρωμαϊκό Λουτρό» του Στανισλάβ Στρατίεβ  και θα παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη  στις 21.45.

Μετά την επιτυχία των προγραμματισμένων παραστάσεων, «Το Ρωμαϊκό Λουτρό» αλλάζει μέρες και ώρα και συνεχίζει για άλλες 8 παραστάσεις, στις  8, 9, 15, 16, 22, 23, 29 και 30 Δεκεμβρίου, στις 21.45.

 

Λίγα λόγια για το έργο

 

Ένας άνθρωπος φεύγει για διακοπές και αφήνει τα κλειδιά του σπιτιού του σε δύο εργάτες για να του επισκευάσουν το πάτωμα. Όταν επιστρέφει, τον περιμένει μια τεράστια έκπληξη. Ένα τέλεια διατηρημένο, αρχαίο Ρωμαϊκό Λουτρό έχει ανακαλυφθεί στο σαλόνι του.

Πλέον, ο χώρος είναι σπίτι; πεδίο ανασκαφής; κολυμβητήριο;

όλα μαζί ή  τίποτα απ’ όλα αυτά;

Ο νόμος, αναγνωρίζει στον ιδιοκτήτη το δικαίωμα να συνεχίσει να ζει στο σπίτι του, επιτρέπει σ’ έναν φιλόδοξο αρχαιολόγο την έναρξη ανασκαφών και επιβάλλει την παρουσία ενός ναυαγοσώστη καθώς πρόκειται για υδάτινη δεξαμενή.

Η επιστήμη, η τέχνη, ο αθλητισμός, η ανθρωπότητα και ο μεμονωμένος άνθρωπος, παλεύουν να υπάρξουν μέσα σε λίγα τετραγωνικά, στριμωγμένοι από μια εξουσία απούσα, απρόσωπη και επομένως απάνθρωπη.

Ο Στρατίεβ, μέσα από την σατιρική του ματιά, βάζει τους ήρωές του να συνδιαλεχθούν με θέμα τον άνθρωπο και τη θέση του στην σύγχρονη κοινωνία.

 

Ο συγγραφέας ανοίγει τον διάλογο μέσα στο περιβάλλον τού «βαλκανικού κομμουνισμού της Βουλγαρίας του 1974».

Η παράσταση, συνεχίζει τον διάλογο αυτόν, μέσα στο περιβάλλον τού «βαλκανικού καπιταλισμού της Ελλάδας του 2014».

 

–«Γιατί όταν κάποιος ζητάει θυσίες, αναφέρεται πάντα στους άλλους;»

 

–«Γιατί η ανθρωπότητα είναι πάντα μια αφηρημένη έννοια,

και ποτέ ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου;»

 

 

Ο Συγγραφέας

 

Ο Στρατίεβ Στανισλάβ γεννήθηκε το 1941 στη Σόφια. Σπούδασε βουλγαρική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας και παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Το πρώιμο έργο του συνδέεται με το θέατρο του παραλόγου.

Το Ρωμαϊκό Λουτρό ήταν το πρώτο του θεατρικό έργο, το οποίο παρουσιάστηκε στο Κρατικό Σατιρικό Θέατρο της Σόφιας το 1974 και συνεχίστηκε για δέκα σεζόν. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1987, από το ΑΜΦΙ-ΘΕΑΤΡΟ Σπύρου Ευαγγελάτου.

Άλλα θεατρικά έργα του είναι: ‘Το Σακάκι που βελάζει’, ‘Το λεωφορείο’,‘ Ο Μαξιμαλιστής’, ‘Η ζωή, έστω και σύντομη’, ‘Το Βαλκανικό Σύνδρομο’, ‘Μαμούθ’, ‘On the Other Side’, ‘Empty Rooms’. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 30 γλώσσες και έχουν παρουσιαστεί σε πολλά θέατρα στον κόσμο.

Από το 1975 μέχρι τον θάνατό του το 2000, εργάστηκε ως δραματουργός στο Κρατικό Σατιρικό Θέατρο της Σόφιας.

 

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Μετάφραση: Βασίλης Σκουβάκλης

Σκηνοθεσία: Κώστας Παπακωνσταντίνου

Βοηθός Σκηνοθέτη / Επιμέλεια Κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα

Σκηνικά-Κοστούμια: Λυδία Κοντογιώργη, Ζωή Αρβανίτη

Μουσική: Βασίλης Κουτσιλιέρης

Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Φωτογραφίες: Νίκος Βαρδακαστάνης (studio 112)
Σχεδιασμός προωθητικού υλικού: Χρήστος Ατζινάς

Οργάνωση παραγωγής: Νάντια Περιστεροπούλου, Δημοσθένης

Ξυλαρδιστός

Ερμηνεύουν: Δημήτρης Δημητρόπουλος, Αλέξανδρος Ζουριδάκης,

Δημοσθένης Ξυλαρδιστός, Νάντια Περιστεροπούλου, Σταύρος

Σιούλης

 

 

  

 

      

Παραστάσεις

Δευτέρα – Τρίτη 22:00

Διάρκεια: 85 λεπτά

Γενική Είσοδος: 10 €

 

 

Για οποιαδήποτε διευκρίνιση ή πληροφορία, επικοινωνήστε με τους: Νάντια Περιστεροπούλου (6980877074), Δημοσθένη Ξυλαρδιστό (6942942533) ή στο romaikoloutro@gmail.com

Στροχάιμ

 

Στροχάιμ του Δημήτρη Δημητριάδη

 

Από τις 7 Οκτωβρίου στο Από Μηχανής Θέατρο, η  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, ο Ακις Βλουτής και η Αγλαϊα Παππά, θα επαναλάβουν  για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη Στροχάιμ.

Σκηνοθετεί ο Σταμάτης Φασουλής.

Ο Δημήτρης Δημητριάδης γοητευμένος από την παράξενη και σύνθετη προσωπικότητα του αυστροαμερικανού σκηνοθέτη και ηθοποιού Έριχ Φον Στροχάιμ, αλλά και από τις μοναδικές ερμηνείες τόσο του ίδιου όσο και της Γκλόρια Σουάνσον στην ταινία – σταθμό Η Λεωφόρος της Δύσης του Μπίλλυ Ουάιλντερ γράφει τον Στροχάιμ, ένα λυρικό κείμενο, που ξεκινά εκεί … που η ταινία τελειώνει.

 

Τη Νόρμα Ντέσμοντ, τον μεγαλύτερο ρόλο της ντίβας του αμερικανικού βωβού και ομιλούντα κινηματογράφου Γκλόρια Σουανσον, υποδύεται η  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη σε μια τελευταία συνάντηση με τον Στροχάιμ που ερμηνεύει ο Άκις Βλουτής.  Τον τρίτο κομβικό ρόλο, εκείνο της Ντενίζ, της επί 20 χρόνια συντρόφου του Στροχάιμ ερμηνεύει η Αγλαΐα Παππά. Οι τρεις έξοχοι ηθοποιοί συναντώνται για πρώτη φορά επί σκηνής.

 

Στο Στροχάιμ ο Δημήτρης Δημητριάδης  εξερευνά μια άλλη αρχέγονη πηγή, αυτή της απαρχής του κινηματογράφου και μιας από τις εμβληματικές του μορφές, του κινηματογραφιστή και ηθοποιού Έριχ Φον Στροχάιμ. Στο έργο έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε ανθρώπινους και σαρκαστικούς διαλόγους περί αλήθειας και ψεύδους, πραγματικού και φανταστικού, ζωής και θανάτου. Περί τέχνης εντέλει, την μόνη διαφυγή  της ανθρώπινης ύπαρξης  σε καιρούς χαλεπούς.

 

 

 

Σημείωμα συγγραφέα

ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ

Μία νεκρή επισκέπτεται έναν ετοιμοθάνατο.

Η Νόρμα Ντέσμοντ τον Εριχ φον Στροχάιμ.

Η εκ των πραγμάτων  ετοιμότητα τού Εριχ για τον θάνατό του, είναι ένας από τούς λόγους τής επίσκεψης τής Νόρμα, οι άλλοι θα αποκαλυφθούν κατά την διάρκεια τού διαλόγου τους, ενός νεκρικού διαλόγου που διαδραματίζεται συγχρόνως επί γής και επί σκηνής.

Η διπλή διάσταση τού χώρου, συναιρείται με την διπλή διάσταση τού χρόνου και τού άχρονου, καθώς και με την διμερή διάσταση της συναλλαγής ανάμεσα στην επισκέπτρια και στον επισκεπτόμενο.

Αυτός ο τριπλός διπλασιασμός γίνεται τριπλασιασμός με μία άλλη πλευρά/γωνία λήψεως/θέση αντιλήψεως, την Ντενίζ,  πρόσωπο απόλυτης οικιακής και σκηνικής αναγκαιότητας, συγχρόνως παρουσία και απουσία, διακριτικότητα και παρέμβαση, αφανής και εμφανής υποκινητήρια διάσταση, εποπτεύουσα όραση και προσλαμβάνουσα ακοή οι οποίες συμπληρώνουν τις απονεκρωμένες και νεκρώσιμες αισθήσεις των άλλων δύο συνεργών, αισθήσεις που, μολονότι κατηργημένες από τον επιτελεσμένο θάνατο τής Νόρμα και καταργήσιμες από τον επερχόμενο τού Εριχ, δεν στερούνται υλικότητας, μιάς υλικότητας και λειτουργικότητας που καθίστανται ενεργές, μαζί με  εκείνες τής Ντενίζ, χάρις στο γεγονός ότι ανήκουν εξ υπαρχής στο θεατρικό συμβάν/παίγνιο το οποίο τις επανενεργοποιεί εκ βάθρων προκειμένου να λάβει αισθησιακή/αισθαντική/αισθητική χώρα η θεατρική πράξη.

Έτσι, θάνατος και σκηνή, δηλαδή ζωή και επανατοποθέτησή της, συνευρίσκονται για να αποδώσουν στην τρίτη συμμετοχή, που είναι η Ντενίζ, δηλαδή ο θεατής/αυτόπτης μάρτυς/αυτήκοος ακροατής, την δυνατότητα να γίνει η υπερβατική χρήση τής θεατρικής μηχανής, τής δραματουργικής οντολογίας, τού σκηνικού/σκηνοθετικού/ερμηνευτικού θεαθήναι.

Η εκ τού μη όντος εμφάνιση τής νεκρής Νόρμα Ντέσμοντ και η εν συνεχεία συναλλαγή της με τον εκπνέοντα Εριχ φον Στροχάιμ, επιτελείται με την από μηχανής θεά Ντενίζ, χωρίς την οποία, η επιτέλεση δεν θα συνετελείτο, αλλά και δεν θα ήταν αυτό που γίνεται, δηλαδή μία εκ των υστέρων αλλά εκ νεκρών προσφορά, μία ανέφικτη εν ζωή δωρεά, μία προσβάσιμη και τετελεσμένη ανταπόδοση, την οποία μόνο το θέατρο, αυτή η επινοημένη ανάσταση, επιτρέπει να συμβεί με όλη την φαντασμαγορία τού αδιανόητου και τού υπερλογικού.

Μία νεκρή χαρίζει σε έναν σταδιακά απονεκρούμενο και στο ύστατο στάδιο τού ζην ευρισκόμενο ζωντανό, εκείνο που είχε αποτελέσει το κίνητρο ολόκληρης τής ζωής του : το ψεύδος και την επαλήθευσή του, την αναπόδεικτη εν ζωή απόδειξη ότι η αλήθεια ενδειάται το ψεύδος για να αποδειχθεί.

Τού το χαρίζει όπως μία εκλιπούσα μπορεί να το κάνει σε έναν ακόμη ζώντα, σε κάποιον δηλαδή που υποδέχεται τον αληθινό θάνατό του ως επαλήθευση τής ψευδούς ουσίας τής ζωής του.

Ετσι, όταν, εν κατακλείδι, εμφανίζεται ο αυτοκράτωρ Φραγκίσκος-Ιωσήφ, και ο Εριχ φον Στροχάιμ στέκεται δίπλα του, ώστε να τραβήξει το ανύπαρκτο ως εκείνη την στιγμή στιγμιότυπο με τούς δύο μαζί η Νόρμα Ντέσμοντ, ο θάνατος γίνεται το εκτυφλωτικό φλάς τής ανύπαρκτης φωτογραφικής μηχανής, και ο τερματισμός τού θεατρικού φάσματος μετατρέπεται σε απαρχή μιάς πλέον ολοκληρωμένης ζωής που ήταν ανολοκλήρωτη χωρίς αυτόν ακριβώς τον λάμποντα θάνατο.

Η ανάσταση εκ νεκρών είναι αυτή η άλλη ζωή που πάντα μία αλλά και όποια Ντενίζ τής ανοίγει την πόρτα για να εισέλθει απαστράπτουσα και μεγαλοπρεπής στο χαμόσπιτο κάποιας ανώνυμης καθ’ ημέραν διαβίωσης/αποβίωσης, και να την μεταλλάξει σε τόπο αθανασίας, τής μόνης εφικτής και προσδόκιμης αφού δεν έχει άλλον τόπο για να συντελεστεί παρ’ εκτός από αυτόν τής προσποιητής/ποιητικής αλήθειας.

 

Δημήτρης Δημητριάδης

8-10.3.2015 

 

Η ταυτότητα της παράστασης

 

Σκηνοθεσία:  Σταμάτης Φασουλής

Σκηνικά:  Νίκος Αναγνωστόπουλος

Κοστούμια:  Ντένη Βαχλιώτη

Φωτισμοί:  Σάκης Μπιρμπίλης

Μουσική επιμέλεια:  Παύλος Η. Αγιαννίδης

Βοηθός σκηνοθέτη:  Θεοδώρα Καπράλου

Εκτέλεση Παραγωγής: Βάσω Στεργίου

Δείτε το teaser

   

 

 Δείτε το trailer

 

Παραστάσεις

Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή 21:15

Διάρκεια: 60 λεπτά

Γενική Είσοδος: 14€ / Μειωμένο: 10€ / Ατέλεια: 5€

Μάκβεθ

 

ΜΑΚΒΕΘ του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ  

 

Περίοδος παρουσίασης:  1 Δεκεμβρίου 2014 έως 1 Μαρτίου 2015.

 

Απόσπασμα από το σημείωμα του Γιώργου Χειμωνά για τον «Μάκβεθ», Μάκβεθ, μετάφραση Γιώργος Χειμωνάς, εκδόσεις Κέδρος,1996

 

Ο Μάκβεθ είναι ένα αριστούργημα. Όταν το διαβάζεις – και κυρίως  το ζεις στη θεατρική του πραγματικότητα – αισθάνεσαι δέος απέναντι στον δημιουργό Νου που το έκανε αριστούργημα. Όταν το μεταφράζεις, ανακαλύπτεις τον τρόπο που χρησιμοποιεί αυτός ο νους για να το κάνει αριστούργημα. Ο τρόπος του Σαίξπηρ είναι να γεννήσει τον “νου” του έργου και να τον αφήσει, στη συνέχεια, να δημιουργεί σχεδόν αυτόνομος – με μια δική του πλέον «σκέψη» – το νόημα ή την συγκίνηση ή την ποιητική του εαυτού του. Και ο νους του δράματος Μάκβεθ είναι, κυριολεκτικά, ένας λαβύρινθος – στον οποίον, ως μεταφραστής μπαίνεις γνωρίζοντας από την απλή του ήδη ανάγνωση ότι εκεί μέσα σε περιμένουν τρία θέματα – τέρατα. Ο Θάνατος, σε ολόκληρο τον οντογνωσιολογικό του όγκο και δίπλα του ο ανθρώπινος δήμιος: ο φόνος˙ το Μεγάλο, ως δεδομένο, φυσικό αίτημα της ψυχής και δίπλα του, η ανθρώπινη αναπηρία που το εξαθλιώνει: η πολιτική εξουσία˙ το Κακό, με όλη την κοσμολογική του ισχύ και δίπλα του, η γήινη θεολογία που το εξανθρωπίζει για να το παραδώσει στον ομόλογο αντίπαλό του˙ το Καλό. Και πάνω απ όλα, ο Φόβος που εκλύεται από την ανισορροπία αυτών των άνισων δίδυμων μεγεθών – αλλά και παραμερίζει το μεγάλο, για να διασταυρωθούν τα δύο άλλα: η ένωσή τους θα γίνει ένας εφιάλτης του Χάους˙ ή ένα «αριστούργημα του Χάους», όπως αναγγέλλεται το έγκλημα του Μάκβεθ. […] – Οι άγγελοι που ξεπέφτουν στην γη γίνονται διάβολοι, είπε ο Θεός με ένα μικρό διαβολικό χαμόγελο. – Και οι διάβολοι που ξεπέφτουν στην γη γίνονται δημιουργοί, απάντησε ο Διάβολος. – Ο φθόνος που τους έχεις αρκεί για απόδειξη, πως είσαι και εσύ δημιουργός έχεις άλλη; ρώτησε και τον κοίταξε με ένα βλέμμα αγγελικού οίκτου. Με ένα τέτοιο σύντομο, αδιάφορο σχόλιο θα έκλειναν τον Μάκβεθ αυτοί οι δυο, πάντα Επίδοξοι αλλά ποτέ Άδοξοι Ποιητές.    

 

Σημείωμα Σκηνοθέτη

 

Οι απαγορεύσεις είναι άβατα. Τόποι που δεν προορίζονται για κανέναν. Χώροι που διατηρούνται για να διασφαλίζουν την υπακοή, την υποταγή και τον έλεγχο. Ο φόνος είναι μια τέτοια απαγόρευση. Το να σκοτώνεις είναι μια πράξη που κατά κανόνα απαγορεύεται. Το να συνειδητοποιεί κανείς, όμως, ότι οι απαγορεύσεις είναι έξωθεν επιβεβλημένες απλά και μόνο για τη διατήρηση του ελέγχου των ανθρώπων, αυτό τον φέρνει πιο κοντά σε μια γνώση αβάσταχτη. Πιο κοντά στη γνώση ότι δεν υπάρχουν όρια, ότι όλα επιτρέπονται για όποιον το κατανοεί. Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος μόνο όσο έχει όρια, όταν τα υπερβαίνει, τότε γίνεται δαίμονας ή θεός. Ένα πλάσμα που δεν έχει καμία θέση στον κόσμο των ανθρώπων. Πρέπει είτε να συνεχίσει την πτώση του προς την οριστική αποκτήνωσή του, είτε την άνοδό του σε ότι μπορεί να ονομαστεί ‘θείο’. Επιπλέον, η τελική συνειδητοποίηση ότι και οι δυο αυτές κινήσεις, αν και αντιθετικές – είναι εντελώς όμοιες, φέρνει τον άνθρωπο στο έσχατο άκρο της λογικής: δεν υπάρχουν όρια – μόνοι μας τα κατασκευάζουμε, τα επιβάλλουμε και τα ασπαζόμαστε. Ο άνθρωπος που τα συνειδητοποιεί όλα αυτά, αποκτά πια πρόσβαση και στην τελευταία γνώση: δεν υπάρχει καλό και κακό, δεν υπάρχει θεός και διάβολος, δεν υπάρχει τίποτα παρά μόνο πράξεις που πρέπει να γίνονται. Σπάνε οι ιστοί που κρατούν απομονωμένα τα βασίλεια της ζωής και του ύπνου και τότε κανείς μπαίνει στην αιώνια αϋπνία του εφιάλτη. Οι γραμμές θολώνουν, τα πρόσωπα εξαφανίζονται και οι φωνές γίνονται κραυγές τρόμου. Στον κόσμο του Μάκβεθ – και ιδιαίτερα στην αποκαλυπτική μετάφραση του Χειμωνά – το να σκοτώνεις, ισοδυναμεί με το να σκοτώνεις το θεό μέσα σου. Ο άνθρωπος που έχει σκοτώσει το θεό μέσα του, δεν έχει άλλη επιλογή – πρέπει να γίνει ένας δαίμονας, ένας τρελός ή ένας ηθοποιός. Ο Μάκβεθ είναι μια τραγωδία της γνώσης, μια τελετή μύησης στην απαγορευμένη γνώση που διαδραματίζεται μέσα στο χώρο ενός εφιάλτη. Η πορεία ενός ανθρώπου προς την έσχατη γνώση: δεν υπάρχει καλό και κακό – υπάρχει το τίποτα. Δεν υπάρχει χρόνος – υπάρχει μόνο το τώρα. Δεν υπάρχει τόπος – υπάρχει μόνο το εδώ.

 

Σημείωμα ΄Ακι Βλουτή

 

Ο Μάκβεθ του Σαίξπηρ μοιάζει να είναι το μεγαλύτερο μνημείο του ηθικού κώδικα που κληρονομήθηκε από τον ορθόδοξο Χριστιανισμό και τον κλασσικό κόσμο δίνοντας μια νέα και ζωντανή εκφραστικότητα γι’ αυτό για μας πλησιάζει τον Οιδίποδα Τύραννο δηλαδή τον κανόνα του τέλειου. Ο Μάκβεθ υποφέρει όχι επειδή είναι κακός, αλλά επειδή είναι ένας καλός άνθρωπος που κάνει το κακό. Αλλά γιατί αν όλα ανάγονται στην ηθική φύση του ανθρώπου κάνει το κακό, υποκύπτοντας  στην αλαζονεία ή την φιλοδοξία του; Το κακό είναι μυστηριώδες κι ελκυστικό, υπεράνω κάθε πρόβλεψης ή εξήγησης· δεν υπόκειται σε ψυχολογικούς νόμους που το καθιστούν αναπόφευκτο· είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης. Ο  Σαίξπηρ αναγνωρίζει ότι το καλό μπορεί να προέρχεται από το κακό.  Αυτή είναι η γνώση και  η  σοφία που αποκομίζουμε απ’ όλες τις τραγωδίες. Και ενώ παραδέχεται το παράδοξο αυτό, ενστερνίζεται και το ακόμα πιο παράδοξο, ότι το κακό μπορεί να είναι αναγκαίο  σ’ έναν κόσμο ελεύθερων ανθρώπων, αλλά όλοι πρέπει να αντιστεκόμαστε στην ύπαρξη του.  

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς

Διασκευή – Σκηνικός Χώρος – Σκηνοθεσία : Θάνος Παπακωνσταντίνου

Σκηνικά – Εικαστική Επιμέλεια : Νίκος Αναγνωστόπουλος

Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού

Κίνηση : Χαρά Κότσαλη Μουσική

Σύνθεση-Ηχητικό Περιβάλλον: Αντώνης Μόρας

Φωτισμοί : Χριστίνα Θανάσουλα

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μάρω Πετλή

Ερμηνεύουν: Άκις Βλουτής – Μάκβεθ, Κωνσταντίνα Τάκαλου – Λαίδη Μάκβεθ, Βασίλης Βηλαράς, Ελεάνα Γεωργιάδου, Κατερίνα Μηλιώτη, ΕλένηΜολέσκη, Μάριος Παναγιώτου Γιώργος Φλωράτος

 

Παραστάσεις  Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή 20:00 Διάρκεια: 90 λεπτά

 

Γενική Είσοδος: 14 € Μειωμένο: 10 € / Ατέλεια: 5 €

 

ΙφιγένειαΙφιγένεια

 

 

 

Ιφιγένεια του Ζαν Ρενέ Λεμουάν

 

Το τέλος του καλοκαιριού είναι πάντα οδυνηρό Αν κάποιος με αγαπούσε, όλα θα ήταν αλλιώς

 

Η Εταιρία Θεάτρου Συν–Επί (+,Χ) σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο, στο πλαίσιο της αποστολής του για την προώθηση του γαλλικού πολιτισμού στην Ελλάδα και την ανάπτυξη των πολιτιστικών ανταλλαγών, παρουσιάζει σε παγκόσμια πρώτη την  Ιφιγένεια του γάλλου συγγραφέα Ζαν Ρενέ Λεμουάν. Το έργο θα σκηνοθετήσει ο ίδιοςο συγγραφέας στο πλαίσιο του «Ελλάς –  Γαλλία Συμμαχία 2014» με τη Λένα Παπαληγούρα στον ρόλο της Ιφιγένειας. Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στις 5 Μαΐου στο Από Μηχανής Θέατρο.

Το έργο του Ζαν Ρενέ Λεμουάν είναι ένα συγκλονιστικό ταξίδι στη ζωή της Ιφιγένειας που ξεπερνά το μυθικό πρόσωπο. Η Ιφιγένεια, μια νεαρή που αναπολεί, που ελπίζει, που έχει φίλους, ισχυρές σχέσεις με τα αδέλφια και τους γονείς της, που μοιράζει τα υπάρχοντά της σε βαλίτσες και μπαούλα και αφήνει σημειώματα να τα βρουν οι αγαπημένοι της λίγο πριν παραδοθεί για να ξεκινήσουν οι φρεγάτες που μουλιάζουν στον όρμο.  

 

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου Σκηνοθεσία: Ζαν Ρενέ Λεμουάν Σκηνικά: Εύα Νάθενα Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα Ερμηνεύει η Λένα Παπαληγούρα  

 

Λίγα λόγια για το έργο Η Ιφιγένεια μόνη της αναπολεί τη ζωή της και σχεδιάζει το μέλλον της. Η Ιφιγένεια που σκέφτεται την εξέδρα των επισήμων στην οποία θα περπατήσει ευθυτενής προς το τέλος της. Η Ιφιγένεια που θυμάται το πρωινό της τσάι το πρωί πριν πάει σχολείο. Η Ιφιγένεια που ακούει τους ανθρώπους να διασκεδάζουν. Η Ιφιγένεια που σκέφτεται ότι οι άντρες είναι πάντα λίγο βάναυσοι. H Ιφιγένεια που ονειρεύεται τον Αχιλλέα και τον Πάτροκλο. Η Ιφιγένεια που θυμάται οικογενειακές στιγμές από την παιδική της ηλικία. Η Ιφιγένεια που ακούει τον Πάτροκλο να της μιλάει για το αστρικό του σώμα. Η Ιφιγένεια.  

 

Σημείωμα συγγραφέα – σκηνοθέτη Επιστροφή στους μύθους για να ξαναμιλήσουμε για τον άνθρωπο απέναντι στη βία του κόσμου, απέναντι στην ευθραυστότητα της ύπαρξης. Αυτή η Ιφιγένεια κινείται μέσα στην ακραία ευθραυστότητα της εφηβείας, μια κρίσιμη περίοδος μέσα στην οποία συμβιώνουν όλα, το καλύτερο και το χειρότερο. Όταν αρχίζει το έργο, το πολύ νεαρό κορίτσι συνειδητοποιεί διαισθητικά ότι η ζωή της θα χαθεί επειδή ο πατέρας της ο Αγαμέμνων αποφάσισε να την θυσιάσει στον βωμό του πολέμου. Ακριβώς αυτό το σημείο, αυτή η αποκάλυψη είναι που με ενδιαφέρει περισσότερο. Στην Ιφιγένεια ανακαλύπτω μια άρνηση του πεπρωμένου που της επιβάλλουν. Αλλά την ίδια στιγμή μια ξέφρενη επιθυμία να χαθεί, λες και η προσπάθεια της ύπαρξης να της είναι ένα βάρος εντελώς αφόρητο. Υπάρχει η αποδοχή ενός προσυμφωνημένου γάμου με τον πολεμιστή Αχιλλέα και το φάντασμα μιας τέλειας ένωσης με τον γλυκό και επιθυμητό Πάτροκλο. Υπάρχει επίσης η επώδυνη απομάκρυνση από την παιδική ηλικία με τις αυταπάτες της, η αναμέτρηση με τη φριχτή πραγματικότητα μιας οικογένειας τεράτων, υπάρχει η εξουσία, υπάρχει ο πόλεμος. Παρά τους φόβους της, τις αντιστάσεις της και την άρνηση, η Ιφιγένεια προχωρά (μέσα στο έργο) σαν σκιά του εαυτού της, ή ακόμα παρατηρώντας τον ίδιο της τον εαυτό, προς μια θυσία, καθορισμένη, επιθυμητή, απαραίτητη αλλά και εξιλεωτική. Αυτή οδηγεί έναν λαό (και τον πατέρα της) σε ένα δεκαετή παράλογο και φονικό πόλεμο. Πιστεύω ότι όλες αυτές οι αντιφάσεις πρέπει να κρατηθούν μέσα στο έργο, αυτή η σχέση μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος, αυτή η εύθραυστη αθωότητα που την οδηγεί μυστηριακά και σχεδόν αταβιστικά μέχρι το τέλος, αυτό το πηγαινέλα από το μικρό στο μεγάλο, από το προσωπικό στο συνολικό και στο πανανθρώπινο. Ο μύθος είναι το ταξίδι του υποσυνειδήτου μέσα σε παρούσες και πραγματικές διαδρομές. Ο μύθος γίνεται η φωνή που πάνω σ’ ένα τεντωμένο σχοινί εξομολογείται στον ίδιο της τον εαυτό. Η Ιφιγένεια στην αρχή προσπαθεί να κατακτήσει τον θάνατο, μετά να τον καθυστερήσει και μέσα στην πορεία αυτή μεταμορφώνεται σε ηρωίδα.

Ζαν Ρενέ Λεμουάν  

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα – σκηνοθέτη Ζαν Ρενέ Λεμουάν Ξεκίνησε κάνοντας ένα πέρασμα από την υποκριτική, αλλά τελικά αφιερώθηκε στη συγγραφή και  τη σκηνοθεσία. Ζει και εργάζεται στη Γαλλία. Τα κείμενα του έχουν βραβευτεί πολλές φορές. Έχει λάβει το μεγάλο βραβείο των κριτικών για τα πρώτο του θεατρικό έργο «Ωδή στη Σκάρλετ Ο Χάρα».  Το θεατρικό του «Erzuli Dahomey» παίχτηκε το 2012 στην Comedie Française. Μόλις ανέβασε την «Μήδεια» του στο Bobigny. Το 2013 η «Ιφιγένεια» έλαβε το βραβείο Emile Augier της Γαλλικής Ακαδημίας. Παράλληλα, εργάζεται ως καθηγητής. Διδάσκει δραματική τέχνη στο Cours Florent και διευθύνει τακτικά στούντιο υποκριτικής στο Theatre de la Tempete. Διευθύνει, επίσης, στούντιο στo Femis. Σαν σεναριογράφος έχει δουλέψει για το σινεμά και την τηλεόραση. Κείμενα του που έχουν εκδοθεί: L’Adoration (Editions Lansman),  Ecchymose, Face à la mère, Erzuli Dahomey. Iphigénie , Médée, poème enragé (Editions des Solitaires intempestifs), In Memoriam, L’avant-Scène (In La Fidélité, dix pièces courtes)

Πληροφορίες:

ΠΕΡΙΟΧΗ Από Μηχανής θέατρο Ακαδήμου 13 Μεταξουργείο Αθήνα, 104 36

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 5 Μαΐου – 4 Ιουνίου 2014                                               

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Δευτέρα 21.00, Τρίτη 21.00, Τετάρτη 18.30

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΑΜΕΙΟΥ 210 5231131

ΤΙΜH ΕΙΣΙΤΗΡΙOY Γενική είσοδος: 10 €

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΚΗΝΗΣ 50 άτομα

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 60 λεπτά

EMAIL info@syn-epi.com

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤE ΚΑΙ ΣΤΟ SITE www.synepi.com στην ενότητα ΤΥΠΟΣ  

Φωτογραφίες Σταμάτης Αμπάτης

Γραφείο Τύπου: Βάσω Βασιλάτου 69 4444 7170 vasso@artblock.gr www.artblock.gr

Τα λουλούδια στην κυρίαΤα λουλούδια στην κυρία

ta-louloudia-stin-kiria-big

Τα λουλούδια στην κυρία του Άκη Δήμου Πρεμιέρα 3 Μαρτίου

Τους έρωτες που δεν γιατρεύονται πρέπει να τους βοηθάς να πεθάνουνε εσύ για να μη βασανίζονται. Γιατί υποφέρει η καρδιά, και η καρδιά και το σώμα υποφέρουν από τους ανίατους έρωτες.

Η σύγχρονη κωμωδία του Άκη Δήμου Τα λουλούδια στην Κυρία της εταιρίας “Teatro ma non troppo”θα παρουσιαστεί στο Από Μηχανής Θέατρο σε συμπαραγωγή με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) από 3 Μαρτίου 2014. Το έργο, με χιούμορ αλλά και προβληματισμό, με ευαισθησία αλλά και σκληρότητα, αφηγείται τις καθημερινές ανησυχίες μιας παρέας για το μέλλον τους, τη φιλία και τους «ανίατους έρωτες». Από τη νέα γενιά του ελληνικού θεάτρου (Γιάννης Διαμαντής, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιωργής Τσουρής) σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη. Τρείς νεαροί φίλοι στοχεύουν, ο καθένας από τον δικό του λαβύρινθο, τον έρωτα στο απέναντι μπαλκόνι. Το προσκλητήριο φτάνει στον προορισμό του σε ελεύθερη πτώση. Ένα έργο που ξεγυμνώνει τις παθογένειες, τα αδιέξοδα αλλά και την ανομολόγητη ευαισθησία ενός φύλου και μιας φυλής. Η Ταυτότητα της Παράστασης Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης Σκηνικά – κοστούμια: Βασιλική Σύρμα Μουσική: Γιωργής Τσουρής Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας Βοηθός σκηνοθέτης: Άννα Παντελάκου Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Διαμαντής, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιωργής Τσουρής Σημείωμα συγγραφέα

Τρία αγόρια μοιράζονται το ίδιο διαμέρισμα και μαζί τη θέα του κοριτσιού στο απέναντι μπαλκόνι. Στον –συρρικνωμένο σε μια βδομάδα για ν’ αντέξει η σκηνική τους περιπέτεια – χρόνο, θα προλάβουν να μάθουν πολλά για τις αγωνίες, τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους, παλεύοντας – μισοαστεία, μισοσοβαρά – να τα βγάλουν πέρα με το φόβο της ενηλικίωσης, που, όσο περισσότερο προσπαθούν να τον διασκεδάσουν, τόσο απειλητικότερα τους δείχνει τα δόντια του. Δέκα (και κάτι χρόνια) μετά το πρώτο τους ανέβασμα, συνεχίζω ν’ αναρωτιέμαι για την τύχη τους.- Άκης Δήμου
Σημείωμα σκηνοθέτη
Η παρακολούθηση μιας κοπέλας σε ένα μπαλκόνι της απέναντι πολυκατοικίας αποτελεί για τους τρεις νέους άντρες του έργου μας μια διαρκή απασχόληση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μέσα από τον κωμικό και ανάλαφρο πολλές φορές διάλογο τριών ανδρών που συμπράττουν και συγκρούονται κρυμμένοι απέναντι από το αντικείμενο του πόθου τους, ο Άκης Δήμου καταφέρνει εκτός από το να ψυχαγωγήσει, να δώσει και μια ακριβή σκιαγράφηση του αστικού αυτισμού και της απώλειας ουσιαστικής επικοινωνίας των σύγχρονων ανθρώπων. Η ενηλικίωση των ηρώων – με βάση τη σχέση τους με το άλλο φύλο και εν συνεχεία σε όλα τα επίπεδα των χαρακτήρων τους – μοιάζει να συμβαίνει μέσα σε ένα «κλουβί», είτε αυτό είναι ένα διαμέρισμα, είτε ένα προσωπικό «φρούριο», από όπου κανείς δε «βλέπει» πραγματικά τον απέναντι αλλά αυτά που έχει ανάγκη να δει σε αυτόν. Στις ιδιαίτερες συνθήκες που πλέον ζούμε, οι παράγοντες που «οχυρώνουν» τον καθένα μας είναι σαφώς περισσότεροι και εντονότεροι. Η κρίση (οικονομική και αξιακή) έχει ευνοήσει τις ιδιοτελείς συμπεριφορές και έχει δημιουργήσει έναν τρόπο ζωής ακόμα πιο μοναχικό. Το «κρυφοκοίταγμα» του Άκη Δήμου – τοποθετώντας το στο σήμερα – μπορεί εκτός από καίριο να γίνεται και σπαρακτικότερο. Η ενδεχόμενη απώλεια πολιτικής συνείδησης των συμπαθέστατων ηρώων του μοιάζει να αποτυπώνει μια κατάσταση σημερινών απογοητευμένων ή μπερδεμένων πολιτών. Πολιτών παγιδευμένων. Στο κορίτσι απέναντι ο καθένας βλέπει την απελευθέρωση από την προσωπική του παγίδα. Βλέπουν το επόμενο βήμα τους. Βλέπουν όμως το κορίτσι; Γιώργος Παλούμπης
Λίγα λόγια για το συγγραφέα
Ακης Δήμου Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Στην ίδια Σχολή, ολοκλήρωσε στη συνέχεια το μεταπτυχιακό του, με αντικείμενο το Ποινικό Δίκαιο και την Εγκληματολογία. Πρωτοπαρουσιάστηκε στο θέατρο το 1995 με τον μονόλογο «…και Ιουλιέττα». Από τότε και μέχρι σήμερα, έχουν ανέβει είκοσι τέσσερα έργα του από επιχορηγούμενα και ιδιωτικά θέατρα. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά και πορτογαλικά και έχουν παιχτεί στην Αγγλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και το Βέλγιο. Ζει στη Θεσσαλονίκη.
Λίγα λόγια για τον σκηνοθέτη
Γιώργος Παλούμπης Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο σκηνοθετώντας το έργο «Αόρατη Όλγα» του Γιάννη Τσίρου (ένα εκ των δύο έργων της παράστασης με τον γενικό τίτλο «Ξένος») με το οποίο συμμετείχε και στο φεστιβάλ Emergency Entrance που διοργανώνει η Ένωση Θεάτρων της Ευρώπης (UTE). Επίσης για το Εθνικό Θέατρο, έκανε τη σκηνοθετική επιμέλεια στο αναλόγιο του έργου «Λάσπη» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη. Σκηνοθέτησε επίσης τις παραστάσεις «Κατάδικος μου» των Ελένη Ράντου, Σάρας Γανωτή, Νίκου Σταυρακούδη (Θέατρο Διάνα, υποψήφιος για βραβείο σκηνοθεσίας του περιοδικόυ «Αθηνόραμα» 2012) «50 λέξεις» του Μάικλ Γουέλλερ (Θέατρο Βικτώρια – υποψήφιος για βραβείο σκηνοθεσίας του περιοδικόυ «Αθηνόραμα» 2011), «Διονυσιακή Νύχτα» του Στέφανου Κακαβούλη (Θέατρο Αθηνών), «Πήρε τη Ζωή της στα Χέρια της» του Βασίλη Κατσικονούρη (Θέατρον Ελληνικός Κόσμος). Στο θέατρο  Επί Κολωνώ, μετέφρασε και σκηνοθέτησε τις παραστάσεις «Dumb Waiter» του Χάρολντ Πίντερ, «Η Κατάρα των Πεινασμένων» του Σαμ Σέπαρντ (συν-σκηνοθεσία με την Ελένη Σκότη υποψήφιος για βραβείο σκηνοθεσίας του περιοδικόυ «Αθηνόραμα» 2003), «Bug» του Τρέισι Λετς (υποψήφιο για βραβείο καλύτερης παράστασης του περιοδικού «Αθηνόραμα» 2006) , «Penetrator» του Άντονυ Νίλσον, σκηνοθέτησε το έργο «Δανειστές» του Αύγουστου Στρίμπεργκ καθώς και την performance «Μαύρο με Άσπρο». Για το Φεστιβάλ Αθηνών έκανε τη σκηνοθετική επιμέλεια της μουσικής – θεατρικής παράστασης «Κοινός Τόπος» (με το μουσικό συγκρότημα Active Member και την Όλια Λαζαρίδου). Έγραψε και σκηνοθέτησε τα έργα «Penalty» (Θέατρο Επί Κολωνώ), «Νο 44» (Θέατρο Μεταξουργείο) και «ΠΑΚΜΑΝ» (Θέατρο Χώρα). Συμετείχε στο φεστιβάλ “The 24 hr plays” στο θέατρο Χώρα σκηνοθετώντας το μονόπρακτο «Δέκα και Μισή» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, καθώς επίσης και στις εκδηλώσεις της «Κίνησης Μαβίλη» στο θέατρο Εμπρός με την performance «Κανονική Ζωή». Από το 2003 συνεργάστηκε με τη Δημοτική Θεατρική Ομάδα Νέας Αρτάκης όπου έχει σκηνοθετήσει έργα των Τερζάκη, Άντερσεν, Φεντώ, Κεχαϊδη, Α. Κρίστι, Μολιέρου κ.α. Για τη σεζόν 2013-2014 βρίσκεται σε πρόβες για τις παραστάσεις των έργων «Τον Άυλο Εσένα» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη (Θέατρο Τέχνης από Δεκέμβριο 2013) και «Τα Λουλούδια στην Κυρία» του Άκη Δήμου (Θέατρο Από Μηχανής από Μάρτιο 2014). Έχει διδάξει υποκριτική σε διάφορα θεατρικά εργαστήρια.
Λίγα λόγια για τους ηθοποιούς
Γιάννης Διαμαντής Γεννήθηκε το 1981 στο Γιοχάνεσμπουργκ της Ν.Αφρικής κι εργάζεται στην Αθήνα ως ηθοποιός και δημοσιογράφος. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών με μεταπτυχιακό στην Τεχνολογία της Πληροφορίας και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ( LLM Information Technology and Media, University of Essex, UK). Σπούδασε θέατρο στο Λονδίνο και την Αθήνα με κύριους δασκάλους του, τους σκηνοθέτες και ηθοποιούς Giles Foreman και Κώστα Φιλίππογλου, τη χορογράφο Φρόσω Κορρού και τη σοπράνο Χριστίνα Γιαννακοπούλου. Στο θέατρο έχει συμμετάσχει, μεταξύ άλλων, στις παραστάσεις ‘’10 cm up’’ της ομάδας Patari Project , ‘’ Ο Γαργαληστής’’ του Δημήτρη Μπασλάμ (Θέατρο Ιλίσια Βολονάκης), ‘’Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου’’  της Άλκης Ζέη (Εθνικό Θέατρο), ‘’Κόντρα στη Δημοκρατία’’ του Εστέβα Σολέρ ( Θέατρο επί Κολωνώ) , ‘’A História é Clandestina’’ (CECL – Λισσαβόνα), ‘’Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα’’ του Φ.Γκ.Λόρκα (Θέατρο Eliart) ,’’Ο έβδομος σταθμός’’ του Ευγένιου Τριβιζά (Θέατρο Το Τρένο στο Ρουφ), ‘’Σύγχρονες Ματιές στο Αρχαίο Δράμα’’ (Θέατρο Κάστρου Καλαμάτας, Θέατρο Κάστρο Πύλου),  ‘’Τα λέμε στο διάλειμμα’’ του Γρηγόρη Χατζάκη (Θέατρο Χώρα). Στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει στη σειρά ‘’Δια Ταύτα’’ του Λάκη Λαζόπουλου. Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στις ταινίες ‘’Το κακό στην εποχή των ηρώων’’ του Γ. Νούσια και Ψύχος του Γ. Πιτσάκη. Ως δημοσιογράφος έχει συνεργαστεί με την κρατική τηλεόραση (Θέμα και Παραλλαγές , ΕΤ1),με του εκδοτικούς οίκους Λιβάνη και Κυριακίδη, τις εφημερίδες Το Βήμα, Metropolis Press και το περιοδικό BHΜΑgazino. Πέτρος Σπυρόπουλος Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Αποφοίτησε από τη δραματική σχολή «Νέο Ελληνικό Θέατρο» το 2003. Είναι Μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών . Έπαιξε στις παραστασεις: «Ο βυσσινόκηπος» του Άντον Τσέχωφ, Θέατρο του Νέου Κόσμου 2011-2012, Σκηνοθεσία Παντελής Δεντάκης, «Μια γιορτή στου Νουριάν» του Φόλκερ Λούντβιγκ, Θέατρο Πορεία 2011-2012, Σκηνοθεσία Παντελής Δεντάκης-Βασίλης Κουκαλάνι, «Παραμύθι χωρίς όνομα » της Πηνελόπης Δέλτα, Εθνικό Θέατρο Παιδικό Στέκι 2010-2011, Σκηνοθεσία Τάκης Τζαμαργιάς, «Eγώ ελπίζω να τη βολέψω » του Μαρτστέλο Ντ’ Όρτα, Διασκευή-Σκηνοθεσία Βασίλης Μαυρογεωργίου, Θέατρο Εγνατία 2009-2010, «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων » του Λιούις Κάρολ, Σκηνοθεσία Βασίλης Μαυρογεωργίου, Εθνικό Θέατρο Παιδικό Στέκι 2008-2009, «Τέσσερις Εικόνες Αγάπης » του Λούκας Μπέρφους, Σκηνοθεσία Θοδωρής Αμπαζής, Θέατρο Νέου Κόσμου 2008, «Ο Ροβινσώνας και ο Κρούσος» των Νίνο ντ’Ιντρόνα και Τζάκομο Ραβίκιο, Σκηνοθεσία Lilo Baur, Μικρή Πόρτα 2007, «Μπλέ μελανχολία» των Μάρω Δούκα,Μάνου Ελευθερίου,Μένη Κουμανταρέα, Σκηνοθεσία Γιώργος Μιχαηλίδης, Ανοιχτό Θέατρο 2007, «Τα φτερά του Έρωτα» των Βιμ Βέρντερς και Πέντερ Χάντκε, Σκηνοθεσία Γρηγόρης Χατζάκης, Θέατρο(λεωφορείο) Αγγέλων Βήμα 2006, «Το αγόρι με τη βαλίτσα» του Μάικι Κένι, Μικρή Πόρτα 2005-2006, Σκηνοθεσία  Θωμάς  Μοσχόπουλος, «Τα ρόδα της αυγής»  Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βορείου Αιγαίου 2005, Σκηνοθεσία  Γιώργος Μπινιάρης. Καλλιτεχνική επιμέλεια  Δήμος Αβδελιώδης, «Ορέστης» του Ευριπίδη, Πειραματική σκηνή Εθνικού θεάτρου(Άδειος χώρος)2004, Από την ομάδα International Company Project, «…Όπως στον Πινόκιο»  της Κάκιας Ιγερινού, Θέατρο Χώρα 2002-2003, Σκηνοθεσία Γιάννης  Λαπατάς, «Αχ αυτά τα φαντάσματα» του Εν.Ντε.Φιλίππο, Ν.Ε.Θ.1999-2000, Σκηνοθεσία Γιώργος Αρμένης. Έχει συνεργαστεί με τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κέρκυρας, Σερρών και Αγρινίου. Στην τελετή έναρξης των Παραολυμπιακών αγώνων Αθήνα 2004 συμμετείχε στην ομάδα των 25 κορυφαίων χορευτών της Αποστολίας Παπαδαμάκη. Πήρε μέρος στις ταινίες «Νύφες» του Παντελή Βούλγαρη και «Εν θερμώ» της Ανθής Νταουντάκη. Στην τηλεόραση«Καρυωτάκης»,ΕΡΤ1 2009. «Σε είδα», ALPHA 2008. «Οι περιπέτειες του αστυνόμου Μπέκα», ALPHA 2006. «Αν θυμηθείς το όνειρό μου», MEGA 2003. Άπο το 1999 συνεργάζεται με το Studio Sierra στις μεταγλωτίσεις. Για το θεατρικό εργαστήρι Αγρινίου σκηνοθέτησε τα έργα «Αυτός που λέει Ναι» και «Αυτός που λέει Όχι» του Μπέρτολτ Μπρέχτ και με τη θεατρική ομάδα Άφαντοι του Π.Ο.Φ.Π.Α τη παράσταση «Όχι παίζουμε» βασισμένη σε εκθέσεις παιδιών της Νοτίου Ιταλίας. Γιωργής Τσουρής Ο Γιωργής Τσουρής γεννήθηκε το 1986 στη Λευκωσία. Είναι αριστούχος απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα της Νεοελληνικής Φιλολογίας (2013) και της Ανωτέρας σχολής Δραματικής τέχνης του Εθνικού Θεάτρου (2009). Είναι επίσης κάτοχος  του Diploma of the Assosiated Board of the Royal Schools of Music (DιpABRSM) στο κλαρινέτο (2005), καθώς και του πτυχίου Αρμονίας στα ανώτερα θεωρητικά με άριστα (2010). Ακόμη, είναι απόφοιτος της μέσης σχολής στο πιάνο και το κλασσικό τραγούδι (2003). Το καλοκαίρι του 2008 συμμετείχε ως βασικός τραγουδιστής στη συναυλία υπό τον τίτλο «Τραγουδώ το νησί μου», σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα (Ηρώδειο). Τα τελευταία πέντε χρόνια, εργάζεται αδιάλειπτα στο Εθνικό Θέατρο, στο οποίο συμμετείχε σε έντεκα παραγωγές σε όλες τις σκηνές. Σε αυτή τη διάρκεια συνεργάστηκε με αξιόλογους Έλληνες σκηνοθέτες (Μαστοράκης, Παπαβασιλείου, Κακλέας, Ευαγγελάτος, Λιγνάδης, Παλούμπης, Καλαβριανός, Θεοδώρου, Μπέζος) σε έργα κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Παράλληλα με τη θεατρική του δράση, συμμετείχε στο διάστημα αυτών των πέντε χρόνων, σε μουσικές παραστάσεις, με το ρόλο του τραγουδιστή και του μουσικού (κλαρινέτο, πιάνο, σαξόφωνο, φλογέρες, κιθάρα). Με την παράσταση «Ξένος» στο Εθνικό Θέατρο, έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ σε Κλουζ, Μιλάνο, Στουτγάρδη, Γκρατς και Χαϋδελβέργη. Φέτος συμμετέχει στην παράσταση «Φιλάργυρος» του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου στην Κεντρική σκηνή του εθνικού Θεάτρου, και πρωταγωνιστεί στην παράσταση του έργου του Άκη Δήμου «Τα λουλούδια στην κυρία», σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, που θα παρουσιαστεί την άνοιξη του 2014 στο Από μηχανής Θέατρο, στην οποία υπογράφει και τη μουσική.
ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Από 3 Μαρτίου έως 29 Απριλίου 2014 Δευτέρα και Τρίτη 21.30 ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Κανονικό: 12 € Φοιτητικό: 8 € ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΚΗΝΗΣ 35 άτομα ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 75 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Ο ΠελεκάνοςΟ Πελεκάνος

Ο Πελεκάνος του August Strindberg

Παράταση μέχρι 30 Μαΐου Φιλοξενούμενη Παράσταση Μετά τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε στο BETON7 το αριστούργημα του August Strindberg, «Ο ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ» σεσκηνοθεσία Φένιας Αποστόλου με την ομάδα Lydia Lithos Dancetheatre, μεταφέρεται από την Τρίτη 18 Φεβρουαρίου στο Από Μηχανής Θέατρο, κάθε Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή στις 21:30.

 

Στην σκηνοθετική προσέγγιση της Φένιας Αποστόλου επικρατούν έντονα το εξπρεσιονιστικό στοιχείο, η ανάδειξη της ψυχοσύνθεσης των χαρακτήρων μέσα από την κίνηση καθώς και εικαστικά στοιχεία του σύγχρονου Νορβηγού ζωγράφου Edvard Munch που ενέπνευσε και τον ίδιο τον συγγραφέα. Ο Strindberg γράφει τον Πελεκάνο το 1907. Το έργο αφορά την αλληλουχία συγκρούσεων που προκαλεί ο γάμος της κόρης και ο θάνατος του πατέρα μιας οικογένειας.  Η μητέρα, έχει υπάρξει ιδιαίτερα αυταρχική, στερώντας από τα παιδιά της όχι μόνο το μητρικό γάλα, αλλά και  την αξιοπρεπή διατροφή και θέρμανση. Η κόρη της παντρεύεται έναν άνδρα, ο οποίος έχοντας σαν μοναδικό στόχο να κερδίσει την οικογενειακή περιουσία αποπλανεί την μητέρα και την απομακρύνει από τον πατέρα, ο οποίος πεθαίνει μέσα σε πλήρη απόγνωση και μοναξιά. Μετά τον θάνατό του η κόρη και ο σύζυγός της επιστρέφουν βιαστικά από το ταξίδι του μέλιτος για να συγκατοικήσουν στο σπίτι με την χήρα μητέρα και τον γιο της οικογένειας. Μια αλυσιδωτή αντίδραση γεγονότων θα οδηγήσει τα δύο παιδιά να εναντιωθούν στη μητέρα και να απαιτήσουν δικαιοσύνη και ελευθερία. Η παράσταση διερευνά τους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι εγκλωβίζονται σε εμμονές, φοβίες και ενοχές.  Η πραγματικότητα που βιώνουμε στην παιδική μας ηλικία είναι γνωστό ότι παίζει καταλυτικό ρόλο στην ψυχοσύνθεση και στην εξέλιξη μας. Οι ήρωες του έργου, αιχμάλωτοι μιας μοίρας που τους παρουσιάστηκε ως μοναδική, μολονότι  καταραμένη, παλεύουν στα τυφλά για να ανακαλύψουν την αλήθεια που δεν ειπώθηκε ποτέ, ώστε να μπορέσουν να διακρίνουν εναλλακτικές επιλογές και να ενηλικιωθούν σωστά. Η σκηνοθέτις επιχειρεί να εισάγει τον θεατή σε μία εφιαλτική wonderland, στην οποία οι ήρωες, δέσμιοι των παθών και των φόβων τους, είναι αναγκασμένοι να παρατηρούν την ίδια μέρα να επαναλαμβάνεται αδιάκοπα, μέχρι να βρουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν την αλήθεια.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Γιάννης Ράμος

Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Φένια Αποστόλου

Μουσικη: Μάνος Αντωνιάδης

Κοστούμια-Φωτισμοί: Ευδοκία Βεροπούλου

Σκηνικά: Κώστας Μουρτζάκης

Ειδικές Κατασκεύες: Αλέξανδρος Λόγγος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αθανασία Κούσουλα

Βοηθός Χορογράφου: Μαριάννα Λιανού

Φωτογραφίσεις: Chris Tourlakis, Σοφία Κούλη

Φωτογραφίες – σχεδιασμός έντυπου υλικού : Χρήστος Μαθιουδάκης

 

ΔΙΑΝΟΜΗ Μαίρη Νάνου (Ελίς) Παναγιώτης Μπρατάκος (Φρέντρικ) Μαριάννα Λιανού (Γέρντα) Θανάσης Μεγαλόπουλος (Άξελ) Ηλίας Μπαγεώργος (Πελεκάνος) Μαριάννα Λιανού, Θανάσης Μεγαλόπουλος, Πάνος Μπρατάκος (Μαργκρέτ)

ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ :  Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή : 21:30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ : Γενική είσοδος : 10 ευρώ Μειωμένο (φοιτητικό, μαθητικό, ανέργων, συνταξιούχων) : 7 ευρώ ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 70 λεπτά Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων: Αντώνης Κοκολάκης Εmail: kokolakispr@yahoo.gr και kokolakispr@gmail.com

Αρχιμάστορας ΣόλνεςΑρχιμάστορας Σόλνες

Αρχιμάστορας Σόλνες του Χένρικ Ίψεν Πρεμιέρα 14 Φεβρουαρίου

Και καθώς στεκόμουν στην κορυφή και κρεμούσα το στεφάνι στον ανεμοδείκτη, του είπα: Άκουσέ με, παντοδύναμε! Από τη μέρα αυτή θέλω να ‘χω κι εγώ ελευθερία ως αρχιμάστορας. Στο δικό μου πεδίο. Όπως εσύ στο δικό σου. Χένρικ Ίψεν, Αρχιμάστορας Σόλνες

Ο Αρχιμάστορας Σόλνες, ένα από τα όψιμα έργα του Ίψεν κάνει πρεμιέρα στο Από Μηχανής Θέατρο στις 14 Φεβρουαρίου 2014. Η επιλογή αυτού του αριστουργηματικού κειμένου ανήκει σε μια σειρά κλασικών κειμένων σπουδαίων συγγραφέων, τα οποία διαρθρώνουν τον κορμό του ρεπερτορίου της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί(+,Χ) από το 2008 έως σήμερα. Ο Αρχιμάστορας Σόλνες έρχεται μετά το Ξύπνημα των νεκρών, το τελευταίο έργου του Νορβηγού δραματουργού σαν συνέχεια μιας μελέτης στο έργο του μετρώντας ανάποδα στο χρόνο. Ο βραβευμένος με έπαινο από την Ένωση Ελλήνων θεατρικών Κριτικών Άκις Βλουτής για την ερμηνεία του στους Εξόριστους του Τζέημς Τζόυς συνεργάζεται με τους Ιερώνυμο Καλετσάνο, Διώνη Κουρτάκη, Ερρίκο Λίτση, Αθηνά Μπερδέκα, Κωνσταντίνο Μωραΐτη, Βασιλική Τρουφάκου σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Μπερδέκα. Ο Χάλβαρντ Σόλνες. Πετυχημένος αρχιτέκτονας. Γνωστός ως αρχιμάστορας. Η Αλίνε Σόλνες. Η γυναίκα του. Ο κύριος Μπρόβικ, ο γιος του Ράγκναρ και η Κάγια. Βοηθοί στο γραφείο του. Ο Χέρνταλ. Γιατρός και φίλος της οικογένειας. Και η δεσποινίς Χίλντε Βάγκελ. Τα νιάτα. Η πυρκαγιά του πατρικού της κυρίας Σόλνες. Ένα καινούριο σπίτι χτισμένο στα αποκαΐδια του. Τα νεκρά δίδυμα. Η καριέρα του Σόλνες που απογειώνεται. Αρχικά Οίκοι για τον Θεό. Μετά σπίτια με πύργους στην κορυφή. Η ανέγερση του πύργου. Το σεξουαλικό και το θρησκευτικό. Η άνοδος και η πτώση. Η πτώση.

 Σ΄αυτά τα προπύλαια ήταν στημένοι φαλλοί τριάντα οργιές ψηλοί. Δυό φορές το χρόνο ένας άντρας σκαρφαλώνει σε κάποιον από αυτούς τους φαλλούς και μένει στην κορυφή για επτά μέρες. Απ΄αυτή την κορυφή, ο άντρας μπορεί να συνομιλήσει στενότερα με τους Θεούς και να προσευχηθεί για την ευημερία της Συρίας. Λουκιανός από την Σαμόσατα, Περί Συρίας Θεού

Η Ταυτότητα της Παράστασης Μετάφραση: Έρι Κύργια Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μπερδέκα Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης Μουσική: Δημήτρης Παπαλάμπρου Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη Ερμηνεύουν οι: Άκις Βλουτής (Αρχιμάστορας Σόλνες), Ιερώνυμος Καλετσάνος(Γιατρός Χέρνταλ), Διώνη Κουρτάκη(Αλίνε Σόλνες), Ερρίκος Λίτσης(Κνουτ Μπρόβικ), Αθηνά Μπερδέκα(Κάγια Φόσλι), Κωνσταντίνος Μωραΐτης(Ράγκναρ Μπρόβικ), Βασιλική Τρουφάκου(Χίλντε Βάνγκελ) Για το έργο Η τελευταία μέρα της ζωής του διάσημου αρχιτέκτονα Χάλβαρντ Σόλνες. Ένας μάλλον αμφιλεγόμενος  χαρακτήρας, που βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του. Είναι παντρεμένος με την Αλίνε, η οποία δεν κατάφερε ποτέ να βγει από το βαθύ πένθος για τα δίδυμα αγόρια τους που πέθαναν. Διατηρεί σχέση με την αρκετά νεώτερη γραμματέα του Κάγια Φόσλι, η οποία είναι αρραβωνιασμένη με τον υπάλληλό του, τον νεαρό αρχιτέκτονα Ράγκναρ Μπρόβικ. Κρατώντας την κοντά του κρατάει και εκείνον, ακριβώς επειδή γνωρίζει την αξία του και απειλείται. Για αυτό το λόγο ο Σόλνες αρνείται πεισματικά να επιβεβαιώσει οτιδήποτε σχετικά στον Ράγκναρ και στον γέρο πατέρα του παρόλο που γνωρίζει ότι ο τελευταίος είναι πολύ κοντά στον θάνατο. Δέχεται την «εισβολή» της Χίλντε Βάνγκελ, μιας νέας γυναίκας, 23 ετών, στο σπίτι του. Έρχεται να παραλάβει το βασίλειο που της υποσχέθηκε στα δεκατρία της, όταν την φίλησε «λερώνοντάς» την για πάντα.  Όμως πώς μπορείς να μην συμπαθήσεις-να μην συμπονέσεις τον άνθρωπο που ομολογεί ότι φοβάται. Που αναγνωρίζει και δέχεται ότι πρέπει να πληρώσει το τίμημα για ό,τι πέτυχε στη ζωή του, που δέχεται την ενοχή για τον θάνατο των παιδιών του και το «ασήκωτο, υπέρογκο χρέος» απέναντι στην σύζυγο του Αλίνε. Η μόνη διέξοδος, η άνοδος. Η μόνη πραγματικότητα η πτώση. Σημείωμα σκηνοθέτη

Είναι τρομακτικά γοητευτική –στην κυριολεξία– η αναμέτρηση με ένα πραγματικά σπουδαίο κείμενο όπως είναι ο Αρχιμάστορας Σόλνες του Ίψεν. Ταξιδεύοντας, όμως, όλο και πιο βαθειά στις λέξεις και στο νήμα των ηρώων νοιώθεις ακριβώς το αντίθετο απ΄ ό,τι φανταζόσουν. Ασφάλεια. Γιατί αυτός ο σπουδαίος αρχιμάστορας του θεάτρου σου παρέχει ένα οικοδόμημα στέρεο, δομημένο με τα καλύτερα υλικά, και ταυτόχρονο σύγχρονο και φιλόξενο, επιτρέποντάς σου να ζήσεις και να αναπνεύσεις μέσα σ΄αυτό. Τρικλοποδιά μπορείς να βάλεις μόνο ο ίδιος στον εαυτό σου. Ο Ίψεν στην αλλαγή του προηγούμενου αιώνα αφουγκράζεται το νέο που έρχεται, την αρχιτεκτονική ως νέα αναγνωρισμένη τέχνη, τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, τη γέννηση ενός νέου μοντέλου οικογένειας, σχέσεων, ύπαρξης των ανθρώπων μεταξύ τους, τα νέα ρεύματα στη φιλοσοφία, την ψυχολογία, το θέατρο. Όλα αυτά τα μπολιάζει με την προσωπική του ιστορία δημιουργώντας μια σπουδαία αυτοπροσωπογραφία, διευρευνώντας τη δική του πορεία, τις δικές του ανησυχίες και τις δικές του σχέσεις. Στην αριστοτεχνική ρεαλιστική του βάση χορεύει το Ονειρόδραμα του Στρίντμπεργκ που βαθειά θαύμαζε και η αρχαία τραγωδία με τη θυσία του ήρωα για να καθαρθεί το μίασμα. Η ιδέα της παράστασης στηρίζεται στο μοτίβο που ο Ίψεν χρησιμοποιεί στο κείμενο, στα τρολ και τα δαιμόνια που πρέπει να καλέσει κανείς για να εμφανιστούν. Θα παρακολουθήσουμε την αντίστροφη μέτρηση του τελευταίου 24ωρου, της πορείας του Σόλνες προς το ύψος, από όπου κάποτε προκάλεσε τον ίδιο τον Θεό, και τελικά προς τον θάνατο. Σε αυτές τις λίγες ώρες ο Σόλνες θα καλέσει ο ίδιος τα δικά του δαιμόνια, την Αλίνε και τον Κνουτ Μπρόβικ, τον γιατρό Χέρνταλ, τον Ράγκναρ και την Κάγια, τα οποία και δεν θα αποχωρήσουν ποτέ από τη σκηνή, θα είναι εκεί συνέχεια, μπροστά του, δίπλα του, πίσω από παράθυρα και πόρτες με καταλυτική την έλευση της Χίλντε, βγαλμένη σαν από μύθο των Βίκινγκς, που ο ίδιος κάλεσε, για να υπηρετήσει και εκείνη νομοτελειακά το αναπόφευκτο τέλος του ήρωα. Η άγρια επιθυμία της Χίλντε να τον ξαναδεί στο απόγειό του, σε πλήρη δόξα ταυτίζεται με την δική του ανάγκη και η τελευταία αυτή πράξη ύβρεως δεν μπορεί παρά να οδηγήσει τον Σόλνες στα ουράνια παλάτια που η Χίλντε ζητάει από εκείνον. Όλοι θα ζητήσουν κάτι από αυτόν, θα του υπενθυμίσουν τα λάθη του, και η παρουσία όλων θα τον στοιχειώσει. Θα δημιουργηθούν τα γοητευτικά, επικίνδυνα περίφημα ιψενικά τρίγωνα τα οποία κινούνται πάνω στην σκηνή αποκτώντας δική τους αυτονομία και δείχνοντας όλο και πιο πιεστικά με τις γωνίες τους το τέλος. Οι ήρωες μέσα στο αρχιτεκτονικό σκηνικό μοιάζουν να αιωρούνται σε έναν χώρο που ποτέ δεν έγινε σπίτι. Κι αυτό που παρακολουθούμε είναι τόσο ρεαλιστικό όσο και όνειρο. Ένα κακό όνειρο ενίοτε. Όπως η ζωή. Κατερίνα Μπερδέκα
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Χένρικ Ίψεν (1828-1906) Ο Χένρικ Ίψεν (Henrik Ibsen, 1828-1906) ήταν Νορβηγός θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης ευρωπαϊκής δραματουργίας, που επηρέασε βαθύτατα τους Τζέιμς Τζόυς, Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, Χένρι Τζέιμς και πολλούς άλλους. Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1828 στη μικρή πόλη Σκίεν, με γονείς τους Κνουτ Ιψεν και τη Μαρίχεν Άλτενμπουργκ. «Οι γονείς μου και από τις δύο πλευρές ήταν μέλη των πιο διάσημων οικογενειών του Σκίεν» γράφει ο ίδιος σε ένα γράμμα του προς τον κριτικό Georg Brandes το 1882. Ο πατέρας του προερχόταν από οικογένεια καπετάνιων, αλλά ο ίδιος αποφάσισε να γίνει έμπορος. Ο γάμος του με την Μαρίχεν ήταν ένα «υπέροχο οικογενειακό προξενιό». Το 1835, σε ηλικία επτά ετών, η οικογένειά του έχασε την περιουσία της και ο Χένρικ με όλη την οικογένεια αναγκάστηκε να μετακομίσει μόνιμα σε ένα μικρό εξοχικό σπίτι στο Βένστεπ. Η χρεοκοπία και η ταξική πτώση της οικογένειας έπαιξαν μεγάλο ρόλο στο μετέπειτα έργο του Ίψεν. Οι χαρακτήρες στα έργα του συχνά καθρεφτίζουν τους γονείς του, και τα θέματα του συχνά ασχολούνται με θέματα οικονομικών δυσκολιών, καθώς και ηθικές συγκρούσεις που προέρχονται από σκοτεινά μυστικά κρυφά από την κοινωνία. Την 1η Οκτωβρίου του 1845 ο Ιψεν πήρε το χρίσμα στην εκκλησία του Γκιέρπεν και τελείωσε τη σχολική του εκπαίδευση. Το 1845 μετακόμισε στη μικρή πόλη Γκρίμσταντ για να γίνει μαθητευόμενος φαρμακοποιός, επάγγελμα που άσκησε έως το 1850. Προκειμένου να ξεφύγει από την ανιαρή ζωή του Γκρίμσταντ αρχίζει να διαβάζει και να γράφει. Το 1846, όταν ο Ερρίκος ήταν 18 ετών, απόκτησε ένα νόθο παιδί με την υπηρέτρια του φαρμακοποιού, το οποίο αργότερα αναγνώρισε χωρίς όμως ποτέ να γνωρίσει. Η ιστορία του νόθου γιου του πιθανολογείται πως ήταν και η αιτία που διέκοψε κάθε σχέση με την οικογένεια του. Ο Χέρνικ Ίψεν δεν συνάντησε ποτέ ξανά τον πατέρα του, ενώ είδε την μητέρα του μόνο μια φορά ξανά πριν πεθάνει. Διατηρούσε αλληλογραφία μόνο με μία από τις αδελφές του. Το 1849 έγραψε το πρώτο του έργο, τον Κατιλίνα, με το ψευδώνυμο Μπρίνγιουλφ Μπγιάρμε. Το 1850, ο Ίψεν μετακόμισε στην Χριστιανία (αργότερα μετονομάστηκε σε Όσλο) και έδωσε εξετάσεις για να μπει στο πανεπιστήμιο, αλλά κόπηκε. Την ίδια εποχή άρχισε να γράφει σε εφημερίδες και ήρθε σε επαφή με τον μικρό λογοτεχνικό κύκλο της Νορβηγίας της εποχής. Εγραψε το δεύτερο έργο του, Ο τάφος του πολεμιστή, που ανέβηκε στο θέατρο της πόλης. Το 1851 ίδρυσε μαζί με τον Άασμοντ Βίνιε την εφημερίδα Andhrimmer. Στα τέλη Οκτωβρίου, ο βιολιστής Όλε Μπουλ τον διόρισε δραματουργό του Νορβηγικού Θεάτρου του Μπέργκεν. Το 1853, μετά από εκπαιδευτικό ταξίδι στα θέατρα του Βερολίνου, της Δρέσδης, του Αμβούργου και της Κοπεγχάγης, έκανε πρεμιέρα το έργο του Η νύχτα του Αγίου Ιωάννου. Το 1857, έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής στο Νορβηγικό Θέατρο της Χριστιανίας (Οσλο). Τον Ιούνιο του  1858 παντρεύτηκε τη Σουζάνα Θόρεσεν. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς έκανε πρεμιέρα το έργο του Τα παλικάρια στο Χέλγκελαντ. Ο γιος του Σίγκουρντ, το μοναδικό παιδί τους, γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1859. Το 1862 έκανε πρεμιέρα Η Κωμωδία του έρωτα. Την ίδια χρονιά το Νορβηγικό Θέατρο της Χριστιανίας καταστράφηκε οικονομικά και ο Ίψεν βρήκε προσωρινά το 1863 μια θέση, με απίστευτα χαμηλό μισθό, ως λογοτεχνικός σύμβουλος στο θέατρο της Χριστιανίας, όπου ανέβασε την επόμενη χρονιά σε δική του σκηνοθεσία το έργο του Οι μνηστήρες του θρόνου. Λίγο καιρό μετά γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στο δουκάτο του Σλέβιγκ και ο Ίψεν εγκατέλειψε στις 5 Απριλίου τη Νορβηγία με προορισμό τη Ρώμη. Στα αμέσως επόμενα χρόνια, σημειώθηκε μια βαθιά τομή στη σταδιοδρομία του. ΟΜπραντ (ανέβηκε για πρώτη φορά το 1885), στο οποίο είχε αρχικά δώσει μορφή αφηγηματικού ποιήματος και αργότερα το ξανάγραψε ως έμμετρο δράμα, ολοκληρώθηκε κοντά στη Ρώμη, το καλοκαίρι του 1865, και δημοσιεύθηκε στην Κοπεγχάγη, το επόμενο έτος. Η καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία του έργου στη Σκανδιναβία υπήρξε εντυπωσιακή. Ο Ίψεν πήρε επίδομα από την κυβέρνηση και απέκτησε έτσι ένα τακτικό εισόδημα. Στις 14 Νοεμβρίου του 1867 εκδόθηκε ο Πέερ Γκυντ. Την επόμενη χρονιά μετακόμισε στη Δρέσδη. Τον Οκτώβριο του 1869 έκανε πρεμιέρα Ο Σύνδεσμος των νέων. Το 1873 εκδόθηκε το βιβλίο του Αυτοκράτορας και Γαλιλαίος με μεγάλη εμπορική απήχηση. Το 1873 εγκαταστάθηκε στο Μόναχο. Το 1876 ανέβηκε στο Θέατρο της Χριστιανίας ο Πέερ Γκυντ με θριαμβευτικές κριτικές. Το 1877 πήρε τον τίτλο καθηγητής honoris causa του Πανεπιστημίου της Ουψάλας.  Τον Νοέμβριο του 1877 ανέβηκε στην Κοπεγχάγη το έργο του Τα στηρίγματα της κοινωνίας. Το έργο αυτό εδραίωσε τη φήμη του στη Γερμανία. Δύο μήνες μετά από την πρώτη του έκδοση, τον Φεβρουάριο 1878, παιζόταν σε πέντε διαφορετικά θέατρα μόνο στο Βερολίνο, σε τρεις διαφορετικές μεταφράσεις. Ακολούθησε Το κουκλόσπιτο, το 1878, που ανέβηκε την επόμενη χρονιά στο Βασιλικό Θέατρο της Κοπεγχάγης και προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο. Το 1881 εκδόθηκαν οιΒρικόλακες και προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Το έργο την επόμενη χρονιά παρουσιάστηκε στο Σικάγο. Το 1883 παρουσιάστηκε στο Θέατρο της Χριστιανίας Οεχθρός του λαού και δύο χρόνια αργότερα στο Μπέργκεν Η αγριόπαπια. Την ίδια χρονιά, το 1885, ο Ιψεν μετακόμισε στο Μόναχο. Το 1887 ανέβηκε στο Μπέργκεν τοΡόσμερσχολμ. Ακολούθησε το Κυρά της θάλασσας που ανέβηκε στο Μπέργκεν το 1889. Δύο χρόνια αργότερα παρουσιάστηκε η Έντα Γκάμπλερ στο Θέατρο της Χριστιανίας. Την ίδια χρονιά αποφασίζει να επιστρέψει στη Νορβηγία και εγκαταστάθηκε στη Χριστιανία, παγκόσμια διάσημος πλέον, βάζοντας τέλος μετά από 27 χρόνια στην αυτοεξορία του. Πριν από την επιστροφή του στη Νορβηγία το 1891, ο Ίψεν συνήθιζε να περνάει τους καλοκαιρινούς μήνες μακριά από το σπίτι του, συνήθως στο αγαπημένο του Gossensass (Colle Isarco) στο Τιρόλο. Εκεί, το 1889, γνώρισε τη νεαρή Εμιλία Μπάρνταχ, μια 18χρονη κοπέλα από τη Βιέννη, για την οποία ο Ίψεν έλεγε αργότερα ότι ήταν «ο μαγιάτικος ήλιος στον Σεπτέμβρη της ζωής μου». Το 1892 παντρεύτηκε την Μπέργκλιοτ Μπγέρνσον. Την επόμενη χρονιά, στις 19 Ιανουαρίου του 1893, ανέβηκε οΑρχιμάστορας Σόλνες στο Λέσινγκ Τεάτερ του Βερολίνου. Το 1895 έκανε πρεμιέρα Ο Μικρός Εγιολφ και το 1896 ταυτόχρονη πρεμιέρα του Γιον Γκάμπριελ Μπόρκμαν στο σουηδικό και στο φιλανδικό θέατρο του Χέλσινγκφορς. Το 1898 γιορτάζονται με πολυάριθμες εκδηλώσεις τα εβδομηκοστά γενέθλια του Ίψεν στη Χρισταινία, την Κοπεγχάγη και τη Στοκχόλμη. Στις 26 Ιανουαρίου του 1899 ανέβηκε στο Θέατρο της Αυλής στη Στουτγκάρδη το τελευταίο έργο του, Το Ξύπνημα των νεκρών, «ένας δραματικός επίλογος», όπως έλεγε ο υπότιτλος του Ίψεν. Το 1900 έπαθε το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο και άλλο ένα ένα χρόνο αργότερα, που τον άφησε σχεδόν παράλυτο. Πέθανε στη Χριστιανία στις 23 Μαΐου του 1906.
Λίγα λόγια για τη σκηνοθέτη
Κατερίνα Μπερδέκα Σπούδασε θέατρο στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Γιώργου Κιμούλη. Ως ηθοποιός, έχει παίξει στην «Μήδεια» του Ευριπίδη (σκηνοθεσία Άντζελα Μπρούσκου) και στη χοροθεατρική παράσταση «Πώς να πώ» (χορογράφος Μαρουσώ Καραλέκα). Έχει γράψει και σκηνοθετήσει τα έργα, «6+1 τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα» (Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας), «Ξέχνα το» (Ροές), «3΄΄ η μνήμη του χρυσόψαρου και άλλων ευτυχισμένων ζώων» στον Άδειο Χώρο της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου. Διασκεύασε και σκηνοθέτησε για τη θεατρική ομάδα «Εν δυνάμει» τα εξής έργα: «Ο Ψαράς και η ψυχή του» του Όσκαρ Ουάιλντ, «Όλος ο Άντερσεν σε μία ώρα», «Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα» και «το μολυβένιο στρατιωτάκι» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και την «Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων» του Λουις Κάρολ. Έχει εργασθεί ως βοηθός σκηνοθέτη στην παράσταση «Festen» των Τόμας Βίντενμπεργκ και Μόγκενς Ρούκοφ (σκηνοθεσία Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν), στο «Δον Ζουάν στο Σόχο» του Πάτρικ Μάρμπερ (σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης) και στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή (σκηνοθεσία Δέσποινας Γκάτζιου). Σε συνεργασία με την Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν έγραψε το σενάριο της μικρού μήκους ταινίας «Euphoria» το οποίο ήταν προτεινόμενο για βραβείο σεναρίου στο «48hours film project». Από το 2003 έως το 2009 υπήρξε Διευθύντρια θεατρικών παραγωγών των εταιριών Λυκόφως και Highway Productions για πάνω από 30 παραστάσεις. Από το 2007 έως το 2009 υπήρξε υπεύθυνη ρεπερτορίου στο θέατρο Χώρα όπου και οργάνωσε την πρώτη εφηβική παράσταση στην Ελλάδα με το έργο «Chatroom» του Enda Walsh. Συνεργάζεται από το 2009 με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί(+,Χ) στο Από Μηχανής Θέατρο στο γραφείο Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και ως Διευθύντρια των θεατρικών παραγωγών όπου σκηνοθέτησε τις παραστάσεις «Drunk enough to say I love you?» της Κάριλ Τσέρτσιλ, «Την Τρίτη στο σουπερμάρκετ» του Εμαννουέλ Νταρλέ, το «Έγκλημα στα Παρασκήνια» του Γιάννη Μαρή, τον «Κροκόδειλο» του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι.
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Από 14 Φεβρουαρίου 2014 ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, 20.30 Κυριακή  19.00 ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΑΜΕΙΟΥ 210 5231131 ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Κανονικό: 14 € Φοιτητικό: 10 € Γενική είσοδος κάθε Πέμπτη: 10 € ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΚΗΝΗΣ 90 άτομα ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ 120 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Ρεπερτόριο θεατρικής περιόδου 2013-2014

Από Μηχανής Θέατρο – Θεατρική περίοδος 2013-2014

Είμαι ένας άλλος του Michael Azar

Πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα Είμαι ένας άλλος ονομάζεται το θεατρικό έργο του σουηδού ακαδημαϊκού και θεατρικού συγγραφέα Μίκαελ Αζάρ που παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρώτη από 21 Οκτωβρίου 2013 στο Από Μηχανής Θέατρο. Το έργο εμπνέεται από τη ζωή και τη φιλοσοφία του Α. Ρεμπώ, τον οποίο ερμηνεύει ο Γιάννης Στάνκογλου σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζη – Knutsen στην πρώτη τους συνεργασία με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ). Μπορεί ο Ρεμπώ να εγκατέλειψε τη συγγραφή σε ηλικία 20 ετών, αλλά κατάφερε να θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του συμβολισμού και να επιδράσει τόσο πολύ στη μοντέρνα ποίηση που συνέχισε να ασκεί επιρροή με τη φιλοσοφία της ζωής του και τις απόψεις του για την ελευθερία πολλά χρόνια μετά σε καλλιτέχνες όπως τους Jim Morrison, Patti Smith, Jack Kerouac, John Lennon και τη Beat Generation εν γένει. Ο Μίκαελ Αζάρ μας παραδίδει ένα έργο που πλημμυρίζει από τη δύναμη του πνεύματος του Ρεμπώ, έναν άνθρωπο που θέλησε να ζήσει απαλλαγμένος από τον φόβο, αλλά και τις δεσμεύσεις των άλλων, έναν άνθρωπο που ήθελε να είναι ελεύθερος και αντιλαμβανόταν πως για να βελτιωθεί ο κόσμος, όφειλε πρώτα ο καθένας να αλλάξει τον ίδιο του τον εαυτό. Το έργο, που δεν είναι αυτοβιογραφικό αλλά διαπνέεται από την αγάπη και το θαυμασμό ενός θεατρικού συγγραφέα για το φαινόμενο που υπήρξε ο Ρεμπώ, διατρέχει όλη τη ζωή του γάλλου ποιητή από την παιδική του ηλικία ώς τα τελευταία χρόνια της σύντομης ζωής του στη Χαράρ της Αιθιοπίας. Τα σκηνικά είναι του Νίκου Αναγνωστόπουλου, τα κοστούμια του Σωτήρη Γεωργίου και η μουσική του Carl Michael Von Hausswolff, του σπουδαίου Σουηδού συνθέτη της ηλεκτρονικής μουσικής. Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Αλίκη Δανέζη – Knutsen Σκηνικά Νίκος ΑναγνωστόπουλοςΚοστούμια: Σωτήρης Γεωργίου Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος Κίνηση: Νίκος Δραγώνας Μουσική: Carl Michael Von Hausswolff Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Λάττα Ερμηνεύει ο Γιάννης Στάνκογλου Παραστάσεις: Από 21 Οκτωβρίου 2013 έως 15 Ιανουαρίου Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Δευτέρα, Τρίτη 20.00 & Τετάρτη 21.30  


Το τέλος του παιχνιδιού του Σάμιουελ Μπέκετ

ΔΕΥΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ Ο Δημήτρης Λιγνάδης, στην πρώτη του συνεργασία με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) και τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή της Άκι Βλουτή, καταπιάνεται με το σπουδαίο έργο του Μπέκετ σε μια προσπάθεια να φωτίσει άγνωστες πτυχές αυτού του πολυσήμαντου ελλειπτικού έργου που ακροβατεί ανάμεσα στο παράλογο και την καθημερινή κόλαση, ως μια άλλη εκδοχή της «Κόλασης» του Δάντη. Το τέλος του παιχνιδιού έχει ήδη κριθεί, όπως σε έναν αγώνα σκακιού που πλησιάζει στο τέλος και το αποτέλεσμα ήδη διαφαίνεται. Αλλά ο Χαμ και ο Κλοβ συνεχίζουν την ατέρμονη σχέση τους ως δούλος και αφέντης, ως γιος και πατέρας. Και τίποτα δεν αλλάζει ποτέ. Έξω όλα παραμένουν στο τίποτα και μέσα όλα πλησιάζουν σε ένα τέλος που δε γίνεται ποτέ ορατό. Η αποξένωση, η ψυχική κούραση, η ματαιότητα της κυκλικής ύπαρξής τους, η απόγνωση καταδιώκουν τους ήρωες, που γνωρίζουν καλά ότι ζουν στη γη και δεν υπάρχει θεραπεία γι’ αυτό… Επίκαιρο όσο ποτέ, το αριστούργημα του Σάμουελ Μπέκετ, αποτελεί  μία διπλή πρόκληση: Για τους τέσσερις ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν, πώς, μέσα από τη σκηνική δράση και την αδράνεια, μέσα από τις «εύγλωττες» σιωπές και την «αμφίσημη» ομιλία, μέσα από πολλούς θεατρικούς «δρόμους», και, φυσικά, με ένα σπαρακτικό αλλά ποιητικό χιούμορ, θα θέσουν εκείνα τα διαχρονικά ερωτήματα για την ανθρώπινη ύπαρξη. Πρόκληση, όμως, και για το σημερινό θεατή: κατά πόσο αντέχει να αντικρίσει το κομματιασμένο του είδωλο μέσα από τον καθρέφτη που του στήνει αυτό ο κορυφαίος… τέταρτος (μετά τους αρχαίους) τραγικός ποιητής. Ο Σάμουελ Μπέκετ. Η παράσταση ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά και περιορισμένο αριθμό παραστάσεων Μετάφραση: Κωστής Σκαλιώρας Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης Σκηνικά Λίλη Πεζανού Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Μητροπούλου Παίζουν οι ηθοποιοί: Άκις Βλουτής, Δημήτρης Λιγνάδης, Αφροδίτη Κλεοβούλου, Γρηγόρης Ποιμενίδης Παραστάσεις: Από 9 Νοεμβρίου 2013 έως 29 Δεκεμβρίου Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21.30, Κυριακή 20.00


O Κροκόδειλος Του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι

Το σατιρικό-κωμικό διήγημα Ο Κροκόδειλος του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι, ένα από τα ώριμα διηγήματα του μεγαλοφυούς συγγραφέα, διασκευάζεται για το θέατρο και παρουσιάζεται στο Από Μηχανής Θέατρο από 1 Νοεμβρίου 2013 σε σκηνοθεσία Κατερίνας Μπερδέκα. Σατιρικός Ντοστογιέφσκι; Κι όμως ναι. Πρόκειται για ένα ξεκαρδιστικό κείμενο που αγγίζει τα όρια του παραλόγου χωρίς να χάνει σε τίποτα από την αριστουργηματική μαεστρία του συγγραφέα. «Κι όμως, ο μέγιστος μυθιστοριο-γράφος της Ρωσίας και του κόσμου, σαν να έκανε πότε-πότε ένα μικρό διάλειμμα, για να ειρωνευθεί τα «οικεία κακά» και, ακόμα πιο πολύ, τα ξένα και τα ξενόφερτα» σύμφωνα με τον Μάριο Πλωρίτη.  Η ίδια η επικεφαλίδα του έργου περιγράφει: «Ο Κροκόδειλος/ Ένα ασυνήθιστο επεισόδιο/ή ένα περίεργο περιστατικό στη Στοά/η πραγματική ιστορία/ενός κυρίου μιας κάποιας ηλικίας/και ενός κάποιου παρουσιαστικού/τον οποίον καταβρόχθισε ζωντανό/ο κροκόδειλος της Στοάς/χωρίς να απομείνει τίποτα/και ποιες είναι οι συνέπειες του γεγονότος αυτού.» Ο συγγραφέας των Αδελφών Καραμαζώφ και του Εγκλήματος και Τιμωρία, με τον Κροκόδειλο στηλιτεύει τον Καπιταλισμό και σατιρίζει την υποτιθέμενη δημοκρατία της Ευρώπης. Οι πολιτικές και οικονομικές αναγωγές στις σημερινές συνθήκες, που γίνονται αναπόφευκτα από τον σύγχρονο αναγνώστη με τις ανάλογες αναφορές στο διήγημα, φέρνουν το 1865 πολύ κοντά στο 2013 ή αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι το τέλμα που ζούμε τώρα δεν είναι κάτι που προέκυψε ξαφνικά και με δική μας τάχα ευθύνη, αλλά κάτι που ανήκει στη σπείρα της ιστορίας που καθώς ξετυλίγεται κάνει «αναγκαίους» και προσχεδιασμένους κύκλους. Μετάφραση: Η ομάδα Θεατρική διασκευή Κατερίνα Μπερδέκα, Στράτος Σωπύλης Σκηνοθεσία Κατερίνα Μπερδέκα Σκηνικά – Κοστούμια Νίκος Αναγνωστόπουλος Φωτισμοί Αλίκη Δανέζη- Κnutsen Παίζουν οι ηθοποιοί Γιώργος Βουβάκης, Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη, Αθηνά Μπερδέκα, Κωνσταντίνος Μωραΐτης, Παναγιώτης Σακελλαρίου, Στράτος Σωπύλης, Καλλιόπη Τζερμάνη Παραστάσεις: Από 1 Νοεμβρίου 2013 έως 29 Ιανουαρίου 2014 Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή 20.00, Σάββατο 20.00, Κυριακή 18.30


Μπάρτλεμπυ, ο γραφιάς του Χέρμαν Μέλβιλ

Στις 18 Νοεμβρίου θα κάνει πρεμιέρα στο Από Μηχανής Θέατρο η θεατρική διασκευή της αριστουργηματικής  νουβέλας του μεγάλου αμερικανού συγγραφέα  Χέρμαν Μέλβιλ («Μόμπυ Ντικ», 1851) Μπάρτλεμπυ ο γραφιάς σε διασκευή και σκηνοθεσία Σοφίας Φιλιππίδου σε συμπαραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) με τη Λυκόφως. Η θεατρική διασκευή έγινε πάνω στη μετάφραση  του Μένη Κουμανταρέα (ο οποίος είχε και την υψηλή εποπτεία).  Ο Μπάρτλεμπυ, ο γραφιάς ενός δικηγορικού γραφείου στη Γουόλ Στριτ του 19 αιώνα, είναι η κωμική, φευγάτη ιστορία ενός λιγνού, χλωμού, μοναχικού, ήρεμου και ανυπάκουου άντρα, που βρήκε τη συνταγή για να τρελλάνει τους πάντες! Τι  εκφράζει η παράλογη ιστορία του παράξενου Μπάρτλεμπυ που «προτιμά να μην»; Την ιδέα της πολιτικής ανυπακοής, την ειρηνική επανάσταση ή την παθητική αντίσταση; Την  εικόνα του ίδιου του Χέρμαν Μέλβιλ και κάθε συγγραφέα, που βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα να συνεχίσει να γράφει προσπαθώντας να ικανοποιήσει το κοινό του ή να ακολουθήσει τον προσωπικό του δρόμο, μακριά από τη δημοφιλία και την επιτυχία; Η μήπως ο αινιγματικός Μπάρτλεμπυ είναι ένας άνθρωπος δίχως ιδιότητες, απ’ αυτούς που έχει πολλούς να επιδείξει ο εικοστός αιώνας: Ενας ήρωας του Κάφκα, μια μορφή από τα τελευταία έργα του Μπέκετ ή από τα μυθιστορήματα του Σκαρίμπα και τα θεατρικά έργα του Ιονέσκο; Παίζουν οι Κώστας Καζανάς, Σήφης Πολυζωίδης, Άκης Λυρής, Αλέξανδρος Ιορδανίδης, Ορέστης Μαυρόπουλος και η Σοφία Φιλιππίδου που έχει αναλάβει τον ρόλο του Μπάρτλεμπυ, του σιωπηλού και αινιγματικού αντιγραφέα ενός δικηγορικού γραφείου, που ανατρέπει πλήρως τη ζωή όλων. Μετάφραση: Μένης Κουμανταρέας Διασκευή – Σκηνοθεσία Σοφία Φιλιππίδου Σκηνικά – Κοστούμια Νίκος Αναγνωστόπουλος Φωτισμοί: Εβίνα Βασιλακοπούλου Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλέξανδρος Ιορδανίδης, Κώστας Καζανάς, Άκης Λυρής, Σήφης Πολυζωίδης, Ορέστης Μαυρόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου Συμπαραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) – Λυκόφως Παραστάσεις: Από 18 Νοεμβρίου 2013 έως 19 Φεβρουαρίου 2014 Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Δευτέρα 21.30, Τρίτη 21.30 , Τετάρτη 19.00


Αρχιμάστορας Σόλνες του Χένρικ Ίψεν

Ο Χάλβαρντ Σόλνες. Πετυχημένος αρχιτέκτονας. Γνωστός ως αρχιμάστορας. Η Αλίνε Σόλνες. Η γυναίκα του. Ο κύριος Μπρόβικ, ο γιος του Ράγκναρ και η Κάγια. Βοηθοί στο γραφείο του. Ο Χέρνταλ. Γιατρός και φίλος της οικογένειας. Και η δεσποινίς Χίλντε Βάγκελ. Τα νιάτα. Η πυρκαγιά του πατρικού της κυρίας Σόλνες. Ένα καινούριο σπίτι χτισμένο στα αποκαΐδια του. Τα νεκρά δίδυμα. Η καριέρα του Σόλνες που απογειώνεται. Αρχικά Οίκοι για τον Θεό. Μετά σπίτια με πύργους στην κορυφή. Η ανέγερση του πύργου. Το σεξουαλικό και το θρησκευτικό. Η άνοδος και η πτώση. Η πτώση.

« Σ΄αυτά τα προπύλαια ήταν στημένοι φαλλοί τριάντα οργιές ψηλοί. Δυό φορές το χρόνο ένας άντρας σκαρφαλώνει σε κάποιον από αυτούς τους φαλλούς και μένει στην κορυφή για επτά μέρες. Απ΄αυτή την κορυφή, ο άντρας μπορεί να συνομιλήσει στενότερα με τους Θεούς και να προσευχηθεί για την ευημερία της Συρίας»

Λουκιανός από την Σαμόσατα, Περί Συρίας Θεού

«Και καθώς στεκόμουν στην κορυφή και κρεμούσα το στεφάνι στον ανεμοδείκτη, του είπα: Άκουσέ με, παντοδύναμε! Από τη μέρα αυτή θέλω να ‘χω κι εγώ ελευθερία ως αρχιμάστορας. Στο δικό μου πεδίο. Όπως εσύ στο δικό σου.»

Χένρικ Ίψεν, Αρχιμάστορας Σόλνες Ο Αρχιμάστορας Σόλνες, ένα από τα όψιμα έργα του Ίψεν κάνει πρεμιέρα στο Από Μηχανής Θέατρο στις 8 Φεβρουαρίου 2014. Η επιλογή αυτού του αριστουργηματικού κειμένου ανήκει σε μια σειρά κλασικών κειμένων σπουδαίων συγγραφέων τα οποία διαρθρώνουν τον κορμό του ρεπερτορίου της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί(+,Χ) από το 2008 έως σήμερα. Ο Αρχιμάστορας Σόλνες έρχεται μετά το Ξύπνημα των νεκρών, το τελευταίο έργου του Νορβηγού δραματουργού σαν συνέχεια μιας μελέτης στο έργο του μετρώντας ανάποδα στο χρόνο. Ο βραβευμένος με έπαινο από την Ένωση Ελλήνων θεατρικών Κριτικών Άκις Βλουτής για την ερμηνεία του στους Εξόριστους του Τζέημς Τζόυς συνεργάζεται με τον Ιερώνυμο Καλετσάνο, τη Βασιλική Τρουφάκου και τον Μάνο Σταλάκη. Μετάφραση: Έρι Κύργια Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μπερδέκα Σκηνικά – Κοστούμια:Νίκος Αναγνωστόπουλος Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης Παίζουν οι ηθοποιοί: Άκις Βλουτής, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Διώνη Κουρτάκη, Ερρίκος Λίτσης, Αθηνά Μπερδέκα, Κωνσταντίνος Μωραϊτης, Βασιλική Τρουφάκου Παραστάσεις: Από 8 Φεβρουαρίου 2014 Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη έως Σάββατο 9.15, Κυριακή 20.00


Τα λουλούδια στην κυρία του Άκη Δήμου

Τρείς νεαροί φίλοι στοχεύουν, ο καθένας από τον δικό του λαβύρινθο, τον έρωτα στο απέναντι μπαλκόνι. Το προσκλητήριο φτάνει στον προορισμό του σε ελεύθερη πτώση. Ένα έργο που ξεγυμνώνει τις παθογένειες, τα αδιέξοδα αλλά και την ανομολόγητη ευαισθησία ενός φύλου και μιας φυλής. Η σύγχρονη κωμωδία του Άκη Δήμου Τα λουλούδια στην Κυρία θα παρουσιαστεί στο Από Μηχανής Θέατρο σε παραγωγή της εταιρίας “Teatro manon troppo” από τις 3 Μαρτίου του 2014. Το έργο, με χιούμορ αλλά και προβληματισμό, με ευαισθησία αλλά και σκληρότητα, αφηγείται τις καθημερινές ανησυχίες μιας παρέας για το μέλλον τους, τη φιλία και τους «ανίατους έρωτες». Από τη νέα γενιά του ελληνικού θεάτρου (Γιάννης Διαμαντής, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιωργής Τσουρής) σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη. Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης Σκηνικά – κοστούμια: Βασιλική Σύρμα Μουσική:Γιωργής Τσουρής Βοηθός σκηνοθέτης: Άννα Παντελάκου Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Διαμαντής, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιωργής Τσουρής Παραστάσεις: Από 3 Μαρτίου έως 29 Απριλίου 2014 Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη 21.15


Ταξίδι στην άκρη της νύχτας Του Λουί Φερντινάντ Σελίν

Στη μετάφραση της Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου Γιατί το Ταξίδι στην άκρη της νύχτας του Σελίν, ένα γαλλικό μυθιστόρημα του 1932, στο θέατρο; Και γιατί στην Ελλάδα του 2014; Διότι η γλώσσα του είναι τροχισμένη στο ακόνι της πιο σκληρής προφορικότητας και «μιλιέται» σαν αιχμηρός θεατρικός μονόλογος. Διότι οι λέξεις του, που σφαγιάζουν τις αυταπάτες μας, λιανίζουν την πίστη μας στον εαυτό και τον άλλο, απογυμνώνουν το σκοτεινό παράλογο του δήθεν ορθού μας λόγου, είναι θεατρικές ατάκες σαν ορατά, αστραφτερά λεπίδια: «Δεν φυλαγόμαστε απ’ τις λέξεις, κι έτσι έρχεται η συμφορά». Διότι ο ήρωάς του, ο τραγικός και φαιδρός Φερδινάνδος, είναι η προσωποποίηση του πλανόδιου θεατρίνου, που υποδύεται όλους τους ρόλους, του Ληρ και του γελωτοποιού, του Πρόσπερου και του Κάλιμπαν, αλλά παραμένει μια ανυπόστατη σκιά, ένας «κανένας», στο πάλκο όπως και στη ζωή. Διότι αυτός –ο κυνικός και αφελής,  ο ανθρωπιστής και μισάνθρωπος, ο θύτης και το θύμα–, μας «μιλάει»  σήμερα στον πρώτο ενικό, που είναι μαζί ο πρώτος πληθυντικός του «εμείς». Ένα «εμείς» που  σκότωσε και σκοτώθηκε στην υπηρεσία της πατρίδας, που πρόδωσε και προδόθηκε στο όνομα της μιας ή της άλλης ιδεολογίας, που πούλησε και ξεπουλήθηκε στο παρανόμι της βολής και της λήθης. Που γδερνόταν ενώ έγδερνε και χασκογελούσε ενώ γελιόταν. Που περιμένει στην κουίντα, πάλι και πάντα, για το μπιζάρισμα. Ένα «εμείς» καμποτίνικο, απολύτως τωρινό και αναγνωρίσιμο. Ας ακούσουμε λοιπόν. Δραματουργία: Άκις Βλουτής, Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Άκις Βλουτής Δημιουργία Εικαστικού περιβάλλοντος: Νίκος Αναγνωστόπουλος Παραστάσεις: Από τις 3 Μαΐου 2014 για 10 παραστάσεις

Μπάρτλεμπυ ο γραφιάς Bartleby, the Scrivener

Μπάρτλεμπυ ο γραφιάς

του Χέρμαν Μέλβιλ
Πρώτη παρουσίαση στο θέατρο στην Ελλάδα

Στις 18 Νοεμβρίου θα κάνει πρεμιέρα στο Από Μηχανής Θέατρο η θεατρική διασκευή της αριστουργηματικής νουβέλας του μεγάλου αμερικανού συγγραφέα Χέρμαν Μέλβιλ (Μόμπυ Ντικ, 1851) Μπάρτλεμπυ ο γραφιάς σε διασκευή και σκηνοθεσία Σοφίας Φιλιππίδου σε συμπαραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) με τη Λυκόφως. Η θεατρική διασκευή έγινε πάνω στη μετάφραση του Μένη Κουμανταρέα (ο οποίος είχε και την υψηλή εποπτεία). Ο Μπάρτλεμπυ, ο γραφιάς ενός δικηγορικού γραφείου στη Γουόλ Στριτ του 19ου αιώνα, είναι η κωμική, φευγάτη ιστορία ενός λιγνού, χλωμού, μοναχικού, ήρεμου και ανυπάκουου άντρα, που βρήκε τη συνταγή για να τρελάνει τους πάντες!

Τί εκφράζει η παράλογη ιστορία του παράξενου Μπάρτλεμπυ που «προτιμά να μην»; Την ιδέα της πολιτικής ανυπακοής, την ειρηνική επανάσταση ή την παθητική αντίσταση; Την εικόνα του ίδιου του Χέρμαν Μέλβιλ και κάθε συγγραφέα, που βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα να συνεχίσει να γράφει προσπαθώντας να ικανοποιήσει το κοινό του ή να ακολουθήσει τον προσωπικό του δρόμο, μακριά από τη δημοφιλία και την επιτυχία; Η μήπως ο αινιγματικός Μπάρτλεμπυ είναι ένας άνθρωπος δίχως ιδιότητες, απ’ αυτούς που έχει πολλούς να επιδείξει ο εικοστός αιώνας: Ενας ήρωας του Κάφκα, μια μορφή από τα τελευταία έργα του Μπέκετ ή από τα μυθιστορήματα του Σκαρίμπα και τα θεατρικά έργα του Ιονέσκο;

Παίζουν οι Κώστας Καζανάς, Σήφης Πολυζωίδης, Άκης Λυρής, Αλέξανδρος Ιορδανίδης, Ορέστης Μαυρόπουλος και η Σοφία Φιλιππίδου που έχει αναλάβει τον ρόλο του Μπάρτλεμπυ, του σιωπηλού και αινιγματικού αντιγραφέα ενός δικηγορικού γραφείου, που ανατρέπει πλήρως τη ζωή όλων.

Συμπαραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) – Λυκόφως

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Mετάφραση: Μένης Κουμανταρέας

Θεατρική διασκευή – Σκηνοθεσία: Σοφία Φιλιππίδου

Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αλέξανδρος Ιορδανίδης, Κώστας Καζανάς, Άκης Λυρής, Σήφης Πολυζωίδης, Ορέστης Μαυρόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου

Μια συμπαραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) με τη Λυκόφως

Bartleby, the Scrivener

By Herman Melville

Herman Melvil’s novel “Bartleby, the Scrivener” is adapted for the theatre under Sofia Filippidou’s direction in a co-production of the Syn-Epi theatre company and Lykofos. The adaptation is based on Menis Koumandareas  translation and under his supervision.

Bartleby is a clerk in a nineteen century wall street lawyer’s  office. It’s a comic story of a slender, pale, lonely, calm and disobedient man, who found a way to make everybody crazy.

But what this irrational story of a strange Bartleby tries to express? The idea of political disobedience,  peaceful revolution or passive resistance? Herman Melville’ s or any writer’s own image who is torn between two ways. The one that tries to satisfy his funs or the other that wants to form his own path, away from popularity and success. Or maybe Bartleby is a character out of Kafka’s novels, a person out of Beckett’s last plays, or out of an Ionesco play.

 

Τέλος του παιχνιδιούΤέλος του παιχνιδιού

Β΄κύκλος παραστάσεων
Το “Τέλος του παιχνιδιού” του Σάμουελ Μπέκετ  στο Από Μηχανής Θέατρο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη με τους Δημήτρη Λιγνάδη στον ρόλο του Κλοβ και Άκι Βλουτή στον ρόλο του Χαμ και τους Αφροδίτη Κλεοβούλου, Γρηγόρη Ποιμενίδη.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης, στην πρώτη του συνεργασία με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) και τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή της Άκι Βλουτή, καταπιάνεται με το σπουδαίο έργο του Μπέκετ σε μια προσπάθεια να φωτίσει άγνωστες πτυχές αυτού του πολυσήμαντου ελλειπτικού έργου που ακροβατεί ανάμεσα στο παράλογο και την καθημερινή κόλαση, ως μια άλλη εκδοχή της «Κόλασης» του Δάντη.

Το τέλος του παιχνιδιού έχει ήδη κριθεί, όπως σε έναν αγώνα σκακιού που πλησιάζει στο τέλος και το αποτέλεσμα ήδη διαφαίνεται. Αλλά ο Χαμ και ο Κλοβ συνεχίζουν την ατέρμονη σχέση τους ως δούλος και αφέντης, ως γιος και πατέρας. Και τίποτα δεν αλλάζει ποτέ. Έξω όλα παραμένουν στο τίποτα και μέσα όλα πλησιάζουν σε ένα τέλος που δε γίνεται ποτέ ορατό. Η αποξένωση, η ψυχική κούραση, η ματαιότητα της κυκλικής ύπαρξής τους, η απόγνωση καταδιώκουν τους ήρωες, που γνωρίζουν καλά ότι ζουν στη γη και δεν υπάρχει θεραπεία γι’ αυτό…

Επίκαιρο όσο ποτέ, το αριστούργημα του Σάμουελ Μπέκετ, αποτελεί μία διπλή πρόκληση: Για τους τέσσερις ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν, πώς, μέσα από τη σκηνική δράση και την αδράνεια, μέσα από τις «εύγλωττες» σιωπές και την «αμφίσημη» ομιλία, μέσα από πολλούς θεατρικούς «δρόμους», και, φυσικά, με ένα σπαρακτικό αλλά ποιητικό χιούμορ, θα θέσουν εκείνα τα διαχρονικά ερωτήματα για την ανθρώπινη ύπαρξη. Πρόκληση, όμως, και για το σημερινό θεατή: κατά πόσο αντέχει να αντικρίσει το κομματιασμένο του είδωλο μέσα από τον καθρέφτη που του στήνει αυτό ο κορυφαίος… τέταρτος (μετά τους αρχαίους) τραγικός ποιητής. Ο Σάμουελ Μπέκετ.

Συντελεστές
Μετάφραση: Κωστής Σκαλιώρας
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης
Σκηνικά: Λίλη Πεζανού
Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Μητροπούλου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Άκις Βλουτής, Δημήτρης Λιγνάδης, Αφροδίτη Κλεοβούλου, Γρηγόρης Ποιμενίδης
Πληροφορίες
Τοποθεσία: Από Μηχανής θέατρο, Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, Αθήνα

Ημερομηνία: Παραστάσεις: Διάρκεια παραστάσεων: Από 9 Νοεμβρίου 2013 έως 5 Ιανουαρίου 2014. Ημέρες και ώρες: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21.30 & Κυριακή στις 20.00. Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Πληροφορίες: Τηλ.: 210 5231131

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό: 14 €, Φοιτητικό: 10 €

Ο Κροκόδειλος του Φιοντόρ ΝτοστογιέφσκιThe Crocodile by Fyodor Dostoyevski

O Κροκόδειλος
Του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Το σατιρικό-κωμικό διήγημα Ο Κροκόδειλος του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, ένα από τα ώριμα διηγήματα του μεγαλοφυούς συγγραφέα, διασκευάζεται για το θέατρο και παρουσιάζεται στο Από Μηχανής Θέατρο από 1 Νοεμβρίου 2013 σε σκηνοθεσία Κατερίνας Μπερδέκα. Σατιρικός Ντοστογιέφσκι; Κι όμως ναι. Πρόκειται για ένα ξεκαρδιστικό κείμενο που αγγίζει τα όρια του παραλόγου χωρίς να χάνει σε τίποτα από την αριστουργηματική μαεστρία του συγγραφέα. «Κι όμως, ο μέγιστος μυθιστοριο-γράφος της Ρωσίας και του κόσμου, σαν να έκανε πότε-πότε ένα μικρό διάλειμμα, για να ειρωνευθεί τα «οικεία κακά» και, ακόμα πιο πολύ, τα ξένα και τα ξενόφερτα» σύμφωνα με τον Μάριο Πλωρίτη. Η ίδια η επικεφαλίδα του έργου περιγράφει:
«Ο Κροκόδειλος/ Ένα ασυνήθιστο επεισόδιο/ή ένα περίεργο περιστατικό στη Στοά/η πραγματική ιστορία/ενός κυρίου μιας κάποιας ηλικίας/και ενός κάποιου παρουσιαστικού/τον οποίον καταβρόχθισε ζωντανό/ο κροκόδειλος της Στοάς/χωρίς να απομείνει τίποτα/και ποιες είναι οι συνέπειες του γεγονότος αυτού.»
Ο συγγραφέας των Αδελφών Καραμαζώφ και του Εγκλήματος και Τιμωρία, με τον Κροκόδειλο στηλιτεύει τον Καπιταλισμό και σατιρίζει την υποτιθέμενη δημοκρατία της Ευρώπης. Οι πολιτικές και οικονομικές αναγωγές στις σημερινές συνθήκες, που γίνονται αναπόφευκτα από τον σύγχρονο αναγνώστη με τις ανάλογες αναφορές στο διήγημα, φέρνουν το 1865 πολύ κοντά στο 2013 ή αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι το τέλμα που ζούμε τώρα δεν είναι κάτι που προέκυψε ξαφνικά και με δική μας τάχα ευθύνη, αλλά κάτι που ανήκει στη σπείρα της ιστορίας που καθώς ξετυλίγεται κάνει «αναγκαίους» και προσχεδιασμένους κύκλους.

Μετάφραση: Η ομάδα Θεατρική διασκευή Κατερίνα Μπερδέκα, Στράτος Σωπύλης Σκηνοθεσία Κατερίνα Μπερδέκα Σκηνικά – Κοστούμια Νίκος Αναγνωστόπουλος Φωτισμοί Αλίκη Δανέζη- Κnutsen
Παίζουν οι ηθοποιοί Γιώργος Βουβάκης, Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη, Αθηνά Μπερδέκα, Κωνσταντίνος Μωραΐτης, Παναγιώτης Σακελλαρίου, Στράτος Σωπύλης, Καλλιόπη Τζερμάνη

Παραστάσεις: Από 1 Νοεμβρίου 2013
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή 20.00, Σάββατο 20.00, Κυριακή 18.30

The Crocodile

By Fyodor Dostoyevski

The satirical story of Fyodor Dostoyevski “The Crocodile”, is adapted for the theatre and directed by Katerina Berdeka at the Ex Machina Theatre on the 1st November 2013.

It’s a hilarious text that reaches the boundaries of the absurd without betraying the artistry of the  great master.

As Marios Ploritis notes “It’s as if the great Russian novelist, took a break from time to time to satirize his fellows Russians and ridicule their love of all things foreign”.

The headin of the story describes: “The Crocodile/ An unusual incident/ or a strange event at the arcade/ the true story/ of a gentleman of a certain age/ and of a certain appearance/ who was eaten alive/ by the arcade crocodile/ without a trace/ and what are the consequences of the incident.”

The famous writer with the Crocodile stigmatizes Capitalism and satirizes Europe’s so called Democracy.

Through the modern viewer’s eyes 1865 seems very close to 2013 and proves that today’s problems are close to the ones of other times and all belong to a series of history spirals and circles.

 

Είμαι ένας άλλοςI am another

Είμαι ένας άλλος

του Michael Azar

Πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα

Υπάρχει ζωή παντού και κάθε μια απ’ αυτές τις ζωές αξίζει να τη ζήσεις


Είμαι ένας άλλος ονομάζεται το θεατρικό έργο του σουηδού ακαδημαϊκού και θεατρικού συγγραφέα Μίκαελ Αζάρ που παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρώτη από 21 Οκτωβρίου 2013 στο Από Μηχανής Θέατρο. Το έργο εμπνέεται από τη ζωή και τη φιλοσοφία του Α. Ρεμπώ, τον οποίο ερμηνεύει ο Γιάννης Στάνκογλου σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζη – Knutsen στην πρώτη τους συνεργασία με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ). Μπορεί ο Ρεμπώ να εγκατέλειψε τη συγγραφή σε ηλικία 20 ετών, αλλά κατάφερε να θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του συμβολισμού και να επιδράσει τόσο πολύ στη μοντέρνα ποίηση που συνέχισε να ασκεί επιρροή με τη φιλοσοφία της ζωής του και τις απόψεις του για την ελευθερία πολλά χρόνια μετά σε καλλιτέχνες όπως τους Jim Morrison, Patti Smith, Jack Kerouac, John Lennon και τη Beat Generation εν γένει.

Ο Μίκαελ Αζάρ μας παραδίδει ένα έργο που πλημμυρίζει από τη δύναμη του πνεύματος του Ρεμπώ, έναν άνθρωπο που θέλησε να ζήσει απαλλαγμένος από τον φόβο, αλλά και τις δεσμεύσεις των άλλων, έναν άνθρωπο που ήθελε να είναι ελεύθερος και αντιλαμβανόταν πως για να βελτιωθεί ο κόσμος, όφειλε πρώτα ο καθένας να αλλάξει τον ίδιο του τον εαυτό. Το έργο, που δεν είναι αυτοβιογραφικό αλλά διαπνέεται από την αγάπη και το θαυμασμό ενός θεατρικού συγγραφέα για το φαινόμενο που υπήρξε ο Ρεμπώ, διατρέχει όλη τη ζωή του γάλλου ποιητή από την παιδική του ηλικία ώς τα τελευταία χρόνια της σύντομης ζωής του στη Χαράρ της Αιθιοπίας. Τα σκηνικά είναι του Νίκου Αναγνωστόπουλου και η μουσική του Carl Michael Von Hausswolff, σπουδαίου Σουηδού συνθέτη της ηλεκτρονικής μουσικής.

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Αλίκη Δανέζη – Knutsen
Σκηνικά : Νίκος Αναγνωστόπουλος
Κοστούμια: Σωτήρης Γεωργίου

Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος

Κίνηση: Νίκος Δραγώνας

Μουσική: Carl Michael Von Hausswolff

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Λάττα
Ερμηνεύει ο Γιάννης Στάνκογλου

Σύνοψη

Ενα αγόρι που γνωρίζει από πολύ νεαρή ηλικία τον πόνο και την απώλεια, αλλά δε θέλει να ζει φοβισμένο, όπως όλοι οι υπόλοιποι, θέλει το ίδιο να ορίζει τη μοίρα του.

Από τότε και για πάντα, λατρεύει το συναίσθημα ότι η ζωή ξεκινάει από την αρχή και ότι όλα είναι καινούρια. Στη διαδρομή του θα βρει και άλλους ανθρώπους που αναζητούν την αλήθεια και αποζητούν την ελευθερία. Θέλει να γίνει ένας όραματατιστής που αγγίζει το άγνωστο. Δε θέλει να αποφεύγει να σκέφτεται τη ζωή που θα ήθελε πραγματικά να ζήσει. Και θέλει να μιλάει ελεύθερα, δε θέλει να συμμορφώνεται στους κανόνες των άλλων. Εκείνοι πίστευαν ότι μπορούσες να αλλάξεις τον κόσμο χωρίς πρώτα να αλλάξεις τους ανθρώπους του, ενώ εκείνος πίστευε ότι η αλλαγή έπρεπε να αρχίζει από τον εαυτό σου. Κι έτσι αποφάσισε να φύγει από την Ευρώπη, σε χώρες μακρινές. Και το ταξίδι του συνεχίζεται σε χώρες μακρινές, στην άλλη άκρη του κόσμου.

Σημείωμα συγγραφέα

Τι θυσίες πρέπει να κάνει κάποιος για να ακολουθήσει τα όνειρά του και να παραμείνει ατόφιος μέσα του;

Υπάρχει πάντα μια σύγκρουση μεταξύ της ατομικότητας και της κοινωνίας –μια αναπόφευκτη ανησυχία στον πολιτισμό–  ή θα μπορούσαν αυτά τα δύο να συμφιλιωθούν μέσω υπαρξιακών και πολιτικών αναταραχών; Και πώς επεμβαίνει ο θάνατος στην συνείδηση της ίδιας της ύπαρξης του ανθρώπου; Πρέπει ο θάνατος να θεωρείται πάντα προσβολή στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Το να διαβάζω Ρεμπώ σε διάφορα στάδια της ζωής μου με βοήθησε να αρθρώσω μερικά από τα πιο θεμελιώδη ζητήματα που αντιμετωπίζουμε στις ζωές μας.

Ως εκ τούτου, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω την ξεχωριστή ποίηση και το πεπρωμένο του ως εφαλτήριο για να εμβαθύνω σε αυτές τις ερωτήσεις.

Μίκαελ Αζάρ

Σημείωμα σκηνοθέτη

Είμαι ένας άλλος: ΟΧΙ ποιητής,

ΟΧΙ Ευρωπαίος,

ΟΧΙ Χριστιανός,

Μόνο ένας άνθρωπος της Δράσης!

Ένα κείμενο εμπνευσμένο απο τον Ρεμπώ, τη ζωή και το έργο αυτού του ανθρώπου που άλλαξε καθοριστικά την πορεία την ευρωπαϊκής ποίησης και της τέχνης, χάραξε τον δρόμο για καλλιτέχνες όπως ο Kerouac, o Burroughs και ο Dylan, και όλα αυτά μέχρι τα 20 του χρόνια όπου, ως μια δημιουργική κίνηση, ως μια τελευταία κραυγή -και όπως κάποιοι έχουν χαρακτηρίσει, ως το μεγαλύτερο του αριστούργημα- αποφάσισε να σιωπήσει. Δεν έγραψε ποτέ ξανά και ταξίδεψε στα βάθη της Αφρικής αναζητώντας τα όρια της προσωπικής του βούλησης. Το «Είμαι Ένας Άλλος» πραγματεύεται την εσωτερική σύγκρουση του ήρωα, ανάμεσα στην έντονη αίσθηση της δικής του θέλησης και την απόλυτη δύναμη του θανάτου… που δεν ξεχωρίζει κανέναν και τίποτα, που «τυφλός μασάει τα πάντα στο πέρασμά του». Καθιστώντας τον θάνατο ως τον κύριο ανταγωνιστή του ήρωα, το έργο δίνει νόημα στη ζωή και την προσωπική πορεία που μπορεί ο κάθε ένας απο εμάς να χαράξει μέσα απο αυτήν.

«Τη ζωή αξίζει να την ζεις μόνο αν έχεις κάτι για το οποίο αξίζει να πεθάνεις»

Αλίκη Δανέζη – Knutsen

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Michael Azar

Ο Michael Azar διδάσκει στο Τμήμα History of Ideas στο πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ, στη Σουηδία. Εχουν εκδοθεί μελέτες του: Freedom, equality, fraternicide: Revolution and colonialism in Albert Camus and Frantz Fanon (2000), Sartre’s war: Man’s freedom and the end of history (2004), Death in Beirut (2007), and The Witness (2008). Το Είμαι ένας άλλος είναι το δεύτερο θεατρικό του έργο.

Λίγα λόγια για τη σκηνοθέτη

Αλίκη Δανέζη-Knutsen

Σπούδασε κινηματογράφο στις Η.Π.Α. στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας (U.S.C) και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (N.Y.U), Tisch School of the Arts, όπου αποφοίτησε με Honors B.F.A. Στη Νέα Υόρκη δούλεψε στο πειραματικό θέατρο La Mamma E.T.C.

Επιστρέφοντας στη Κύπρο έκανε την πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία, ΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ (1996) που βραβεύθηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σκηνοθέτησε στο Μαρόκο το μουσικό ντοκιμαντέρ ΚΑΡΑΒΑΝΣΑΡΑΪ (1998), μια διεθνή συμπαραγωγή του Center for World Dialogue και το 2001 τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία BAR στην Κύπρο και Ουρουγουάη (διεθνή φεστιβάλ Ρώμης, Μοντεβιδέο, Θεσσαλονίκης κ.α.). Στη συνέχεια επέστρεψε στη Νέα Υόρκη για μεταπτυχιακές σπουδές φιλοσοφίας στο NEW SCHOOL FOR SOCIAL RESEARCH, με υποτροφία του Ιδρύματος Fulbright. Στη Νέα Υόρκη σκηνοθέτησε και την πρώτη της θεατρική παράσταση CLOSER του Πάτρικ Μάρμπερ (2002). Έχει διδάξει σενάριο, σκηνοθεσία κινηματογράφου και υποκριτική και έχει διατελέσει μέλος Κριτικών Επιτροπών σε φεστιβάλ στην Κύπρο και στην Ελλάδα.  H τρίτη της μεγάλου μήκους ταινία με τίτλο CHINATOWN-ΤΑ ΤΡΙΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ βρίσκεται στο στάδιο του Post Production

Στο θέατρο σκηνοθέτησε το 2006 στην Αθήνα το FESTEN του Τόμας Βίντενμπεργκ και το 2012 τις ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ του Άλμπερτ Όστερμάιερ. Επίσης έχει σκηνοθετήσει το ΔΕΙΠΝΟ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ του Ντόναλτ Μάρκγιουλις (2010, Θέατρο Διόνυσος, Λευκωσία), το HURLY BURLY του David Rabe (2011, Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου), το ΓΕΘΣΗΜΑΝΗ, του David Hare (Θεατρικός Oργανισμός Κύπρου).

Λίγα λόγια για τον μουσικό

Carl Michael von Hausswolff

Ο Carl Michael von Hausswolff (γεννημένος το 1956) είναι συνθέτης, visual artist και curator που ζει στη Στοκχόλμη, στη Σουηδία. Κύρια εργαλεία του είναι συσκευές καταγραφής (κάμερα, κασετόφωνο, ραντάρ, σόναρ) που χρησιμοποιούνται σε μια εν εξελίξει έρευνα της ηλεκτρικής ενέργειας, της Συχνότητας, του αρχιτεκτονικού χώρου και των παραφυσικών ηλεκτρονικών παρεμβολών. Σημαντικές εκθέσεις περιλαμβάνουν τις Μανιφέστα (1996), Documenta X (1997), Μπιενάλε του Γιοχάνεσμπουργκ (1997), Sound Art – Sound as Media στο ICC στο Τόκιο (2000), Μπιενάλε της Βενετίας (2001, 2003 και 2005) και Portikus, Φρανκφούρτη (2004). Ο Hausswolff έλαβε το βραβείο Prix Ars Electronica για την ψηφιακή Μουσικη το 2002.

Πρόσφατες μουσικές δουλειές του περιλαμβάνουν τα “800 000 Seconds In Harar” (Touch), “Matter Transfer” (iDeal), “The Wonderful World of Male Intuition” (Oral), “There Are No Crows Flying around the Hancock Building” (Lampo), “Rats”, “Maggots” and “Bugs” (all three on Laton), “Three Overpopulated Cities …” (Sub Rosa), “A Lecture on Disturbances in Architecture” (Firework Editions) και “Ström” και “Leech” (Raster-Noton).

Άλλες visual δουλειές του περιλαμβάνουν τα “Red Pool” (Cities on the Move, Bangkok, 1999), “Red Night” (SITE Santa Fe, 1999), “Red Code” (CCA Kitakyushu, 2001), “Red Empty” (Lampo/WhiteWalls, Chicago, 2003) and “Red Mersey” (Liverpool Biennial, 2004).

Είναι επίσης curator και producer του sound-installation “freq out” που παρουσιάστηκε στα Moderna Museet (Στοκχόλμη), Henie-Onstad Center (Όσλο), Sonambiente (Βερολίνο) και σε άλλα μέρη.

I am another

By Michael Azar

First presentation in Greece

I am another is a play by the Swedish academician and playright Michael Azar. I is performed for the first time in Greece on the 21 of October 2013 at the Ex Machina Theatre. The play is inspired by the life and philosophy of Arture Rimbaud.

In their first collaboration with the Syn-Epi(+,X) Theatre Company Aliki Danezi Knutsen directs the play and Giannis Stankoglou interprets the part based loosely on the famous poet’s life.

Even though Rimbaud abandoned writing at the age of  20 he is considered one of the most important of the Symbolists. Through his work, his views and his way of living he managed to inspire artists like Jim Morrison, Patti Smith, Jack Kerouac, John Lemon and the whole Beat Generation.

Michael Azar gives us aplay full of the power of Rimbaud spirit. He was a man who struggled against fear, who tried to break away from commitments and restrictions. He was a man who wanted to be free and believed that if one wants the world to change one needs first to change himself.

Azar through his love and admiration of the great poet tries to capture his essence. His spiritual journey begins with the poet’s childhood and ends in Ethiopia, Harrar where reaches the last years of his short life.

Μήδεια του Μανχάταν

Ντέα Λόερ

Μήδεια του Μανχάταν

Πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα

H σύγχρονη εκδοχή της Μήδειας από τη γερμανίδα συγγραφέα Dea Loher λαμβάνει χώρα στο Μανχάτταν. Η Μήδεια και ο Ιάσονας δεν είναι πια γόνοι βασιλιάδων ή απόγονοι θεών που ζουν στην Κόρινθο αλλά λαθρομετανάστες που έχουν αναγκαστεί να φύγουν από την Ευρώπη. Και θα κάνουν τα πάντα για να επιβιώσουν και να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Όταν ο Ιάσων θα παρατήσει τη Μήδεια για τη νέα και πλούσια Κλερ, η Μήδεια θα εμφανιστεί στο σπίτη της νύφης στην 5η Λεωφόρο και τίποτα δε θα είναι πια το ίδιο.

Το πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα της Dea Loher συνθέτει με θαυμαστό τρόπο το αρχαίο με το σύγχρονο, μιλώντας στη γλώσσα του σήμερα για όλα εκείνα που πραγματεύεται ο αρχαίος μύθος: τη διαφορετικότητα, την ξενοφοβία, την πάλη των φύλων, το πάθος, τον όρκο, την απληστία, την αδικία.

Μετάφραση Γιώργος Δεπάστας

Σκηνοθεσία Έφη Θεοδώρου

Σκηνικά Νίκος Αναγνωστόπουλος

Κοστούμια Ιωάννα Τσάμη

Φωτισμοί Σάκης Μπιρμπίλης

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Παντελής Δεντάκης, Ανδρέας Κοντόπουλος, Ιωάννα Παππά

Πρώτη Παράσταση 4 Μαρτίου 2013

Χ-Τokio

Χ-Τokio

Από την ομάδα blindspot σε κείμενο Στέλιου Λυκουρέση

Η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) παρουσιάζει από 3 Δεκεμβρίου 2012 την παράσταση Χ-Τokio σε συνεργασία με τη θεατρική ομάδα blindspot. Μετά από την επιτυχημένη παράσταση «Parklife», που έτυχε θετικών κριτικών από τον τύπο και το θεατρικό κοινό, η ομάδα blindspot επιστρέφει με τη νέα της παράσταση «Χ-Τokio», η οποία πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ).

Σε ατμόσφαιρα ενός τυπικού ανακριτικού χώρου οι δύο ηθοποιοί βρίσκονται αποκλεισμένοι μέσα σε ένα δωμάτιο χωρίς να μπορούν να δουν ή να ακούσουν τίποτα έξω από αυτό. Ο τρίτος ηθοποιός και οι θεατές-ως αυτόπτες μάρτυρες- τους βλέπουν, αλλά τους ακούνε μόνο μέσα από τα μικρόφωνα που έχουν «παγιδεύσει» το μικρό δωμάτιο.

Και οι τρεις ήρωες φαίνεται να δρουν κάτω από τη σκιά μιας μάλλον υπηρεσίας καταστολής, η οποία δείχνει να ελέγχει τη ζωή και τη συμπεριφορά τους με ποικίλους τρόπους. Μέσα σε αυτό το θολό περιβάλλον, μία ακαθόριστη χρονική στιγμή, ξεκινάει αυτή η μυστηριώδης ανάκριση μπροστά στα μάτια των θεατών. Ανήμποροι οι τρεις ήρωες να υπερασπιστούν την αλήθεια τους, κρατούν τα μυστικά και τις αποστάσεις τους, φοβούμενοι για το τι μπορεί να τους συμβεί. Η υπηρεσία όμως ζητάει πλέον να απολογηθούν για τις συναισθηματικές και προσωπικές τους πράξεις προκειμένου να είναι αξιόπιστοι. Η δικαιοδοσία αυτή της υπηρεσίας καθώς και η πραγματική της ιδιότητα θα αποκαλυφθεί μόνο στο τέλος παρεισφρύοντας συνεχώς και περισσότερο στα προσωπικά δεδομένα των ηρώων.

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κωνσταντάτος

Κείμενο: Στέλιος Λυκουρέσης

Σκηνικά: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Σχεδιασμός ήχου: Γιώργης Σακελλαρίου

Φωτισμός: Γιάννης Φώτου

Casting: Athens Casting

Σύλληψη & σχεδιασμός προωθητικού υλικού: Καλλίνα Κυρατσούλη

Βοηθός σκηνοθέτη: Ελευθερία Γαμβρία

Φωτογραφία: Τάσος Βρεττός

Ερμηνεύουν: Γιώτα Αργυροπούλου, Θανάσης Δόβρης, Γιώργος Φριντζήλας

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 210 5231131

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 3 Δεκεμβρίου 2012 – 19 Φεβρουαρίου 2013

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Δευτέρα & Τρίτη 21.00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Γενική είσοδος 10 ευρώ

Λίγα λόγια για το έργο


Μια άγνωστη υπηρεσία.

Δύο πρόσωπα, ένας άντρας (ο Ε.) και μία γυναίκα (η Λ.), βρίσκονται κλεισμένοι μέσα σε ένα ανακριτικό δωμάτιο. Έξω από αυτό, μαζί με το κοινό ένας άντρας (ο Γ.) τους παρακολουθεί.

Η Λ. όρθια, βομβαρδίζει με ερωτήσεις τον Ε. προσπαθώντας να αποσπάσει πληροφορίες για το θάνατο μίας γυναίκας  -της μητέρας του- καθώς και για τη ζωή του, τις επαφές και την εμπλοκή του στο γεγονός. Ο άντρας καθιστός στη μια πλευρά του τραπεζιού, προσπαθεί να απαντήσει.

Βρίσκεται κλεισμένος μέσα σε αυτό το γραφείο πολλή ώρα.

Εκείνος δεν καταλαβαίνει γιατί. Η θέση του, δύσκολη.

Νόμιζε ότι θα είναι κάτι τυπικό.

Έξαλλου δεν φταίει ο ίδιος, απλά την βρήκε εκεί, έτσι, νεκρή… Αλήθεια, κάνει και σεισμό  σε αυτό το υπόγειο;

Ποια θα είναι η τελική έκβαση της υπόθεσης;

…και που θα καταλήξουν οι έρευνες της υπηρεσίας;

Σημείωμα σκηνοθέτη

Η νέα μας αυτή δουλειά βασίζεται στο νεοελληνικό έργο «X-Tokio» (2011, ανάθεση της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ)), που γράφτηκε ειδικά για αυτή την παράσταση – όπως επίσης και η προηγούμενη δουλειά μας, «Parklife»- και καταπιάνεται με θέματα και ανησυχίες που αφορούν άμεσα τις σημερινές συνθήκες και πώς αυτές επηρεάζουν τις ζωές μας καθημερινά με ανυπολόγιστο προσωπικό και συναισθηματικό κόστος. Μέσα από τη «μεταφορά» μίας θεατρικής παράστασης μάς δίνεται η ευκαιρία να δούμε πώς μία ολόκληρη γενιά αντιλαμβάνεται και απορροφά όσα συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας.

Η ομάδα blindspot

Η blindspot είναι μια Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία που ιδρύθηκε το 2009 από τον σκηνοθέτη Μιχάλη Κωνσταντάτο και την ηθοποιό Γιώτα Αργυροπούλου. Αποτελεί μια ανοιχτή κολεκτίβα και δημιουργήθηκε με σκοπό τη δημιουργία θεατρικών παραστάσεων οι οποίες συνθέτουν στοιχεία από διαφορετικές τέχνες και πραγματοποιούνται με τη συνεργασία ανθρώπων από τον χώρο της μουσικής, των εικαστικών, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Η πρώτη τους παράσταση, «Η Πτώση», βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Αλμπέρ Καμύ παρουσιάστηκε στο Bios την περίοδο Νοέμβριος 2009 – Φεβρουάριος 2010 αποσπώντας θετικές αναφορές στον τύπο. Η δεύτερη παράσταση τους «Parklife» του νέου συγγραφέα Στέλιου Λυκούρεση ανέβηκε τον Μάιο του 2011 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με επιτυχία κερδίζοντας θερμά σχόλια από δημοσιογράφους και θεατρικό κοινό. Ο σκηνοθέτης Μιχάλης Κωνσταντάτος και ο συγγραφέας Στέλιος Λυκουρέσης έγραψαν επίσης από κοινού το σενάριο της ταινίας μεγάλου μήκους «Luton», το οποίο διακρίθηκε στο Atelier του Φεστιβάλ των Καννών και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη διαδικασία του post-production. Τέλος, οι ταινίες μικρού μήκους του Μ. Κωνσταντάτου  συμμετείχαν σε πάνω από 20 διεθνή φεστιβάλ και απέσπασαν βραβεία μεταξύ των οποίον και 3 βραβεία καλύτερης ταινίας.

 

Το ξύπνημα των νεκρών

 

Το ξύπνημα των νεκρών

του Χένρικ Ίψεν

Από τις 22 Απριλίου 2012 και για λίγες μόνο παραστάσεις η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) θα παρουσιάζει στο Από Μηχανής Θέατρο το κύκνειο άσμα του του Χένρικ Ίψεν, Το ξύπνημα των νεκρών, το οποίο παίζεται σε πανελλήνια πρώτη. Το έργο, που κυκλοφόρησε στην Κοπεγχάγη τον Δεκέμβριο του 1899, συγκαταλέγεται ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα του. Είναι το τελευταίο από τα έργα που ξεκίνησαν με Το Κουκλόσπιτο, ένας σπουδαίος δραματικός επίλογος.

O Άρνολντ Ρούμπεκ, διάσημος γλύπτης και μέλος της Ακαδημίας Τεχνών της Νορβηγίας έχει βρεθεί σε ένα παραθαλάσσιο σπα μαζί με τη σύζυγό του Μάγια. Η σχέση τους περνάει κρίση. Η Μάγια παρασύρεται από έναν βάναυσο κυνηγό, τον Ούλφχαϊμ, σε ένα ανοδικό ταξίδι γεμάτο πάθος προς την κορυφή ενός γειτονικού βουνού. Ο Ρούμπεκ από την άλλη αναγκάζεται να αποτινάξει την ψυχρότητα και τον κυνισμό του, όταν συναντάει μια όμορφη γυναίκα από το παρελθόν του, την Ειρήνη. Ξυπνώντας μέσα του μνήμες ενός άλλου εαυτού, πόθους και αναγκάζοντάς τον να έρθει αντιμέτωπος με τη δημιουργική του δύναμη, η Ειρήνη τον οδηγεί στη βουνοκορφή.

Φαίνεται πως η προχωρημένη ηλικία του Ίψεν, αντί να λειτουργήσει ανασταλτικά, διόγκωσε τη φαντασία, το μυστήριο και τη διάθεση του για ακραίο πειραματισμό και μείξη των πιο ετερόκλητων ειδών – σε αυτό το έργο συνδυάζονται αλχημικά το οικογενειακό δράμα, ο νατουραλισμός, με την οριακή ποιητικότητα και τα ριζοσπαστικά «ονειρικά δράματα/ dream plays» του Στρίντμπεργκ. Όπου και να προσπαθήσουμε να το κατατάξουμε και με όποια κλειδιά να προσπαθήσουμε να το αποκρυπτογραφήσουμε, Το ξύπνημα των νεκρών δεν θα πάψει ποτέ να είναι ένα ερωτηματικό.

Το έργο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα ενώ έχει διαγράψει μεγάλη πορεία στο εξωτερικό με ρηξικέλευθες ερμηνείες όπως αυτή του Μπομπ Ουίλσον.

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Μετάφραση Ρούλα Πατεράκη (σε συνεργασία με τη Liv Nilsen Γάρρα)

Σκηνοθεσία Ρούλα Πατεράκη

Σκηνικά Λίλη Πεζανού

Κοστούμια Άση Δημητρολοπούλου

Σκηνοθεσία βίντεο Γιώργος Σκεύας

Μουσική σύνθεση-ηχητικό περιβάλλον Γεωργία Καλοδίκη

Φωτισμοί Σοφία Αλεξιάδου

Βοηθός Σκηνοθέτη Α΄ Τασία Σοφιανίδου

Βοηθός Σκηνοθέτη Β΄ Αλεξάνδρα Κουρούσια

Ερμηνεύουν οι Άκις Βλουτής, Γιώργος Γιαννώτας, Δέσποινα Γκάτζιου, Γιώργος Ντούσης, Ρούλα Πατεράκη, Σαράντος Ρηγάκος, Τασία Σοφιανίδου

Με την υποστήριξη της Νορβηγικής Πρεσβείας και του Νορβηγικού Ινστιτούτου Αθηνών


ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 210 5231131

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Από 22 Απριλίου έως 13 Μαΐου 2012

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21.00, Κυριακή 19.30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Κανονικό 15€, φοιτητικό: 10€

Για το έργο

«Δεν πρέπει να σταματήσω να εργάζομαι – να δημιουργώ το ένα έργο μετά το άλλο – μέχρι τη μέρα του θανάτου μου.» Όταν έδινε αυτά τα λόγια ο Ίψεν στον Ρούμπεκ δεν γνώριζε ότι το Το ξύπνημα των νεκρών θα ήταν το κύκνειο του άσμα – ο Επίλογος σε μια μακρά σειρά έργων που ακολουθούσαν το ένα το άλλο σε απόσταση αναπνοής από το Κουκλόσπιτο κι έπειτα: τα περίφημα δραματικά του πορτραίτα. Οι πρωταγωνιστές του περιμένουν πάντα το αναπάντεχο, δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις για να μετατεθεί ο χώρος του δράματος στο πνεύμα, τη φαντασία, τα πιο κρυφά μονοπάτια του εγκεφάλου και της παγκόσμιας συνείδησης. Το έργο, έτσι, στην ύστατη ανάσα του 19ου αιώνα ενώνει δεξιοτεχνικά ρεαλισμό, συμβολισμό μυθική σκέψη και συγκριτισμό, έως και κλοουνερί στα όρια της αυτοπαρωδίας και προμηνύει θεατρικές συνθέσεις και κινήματα του 20ου αιώνα όπως τον εξπρεσιονισμό και το παράλογο.  Όπου και να προσπαθήσουμε να το κατατάξουμε και με όποια κλειδιά να προσπαθήσουμε να το αποκρυπτογραφήσουμε Το ξύπνημα των νεκρών, δεν θα πάψει ποτέ να είναι ένα ερωτηματικό.

Το Ξύπνημα των Νεκρών συγκαταλέγεται ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα του συγγραφέα⋅ δεν είναι απίθανο να είναι το καλύτερό του. Η μακριά αλυσίδα του θεάτρου, αρχαίου ή σύγχρονου, έχει να παρουσιάσει ελάχιστα ανώτερα δείγματα από αυτά τα κείμενα –έξοχα από όλες τις απόψεις εξίσου, τη δραματουργική τους τέχνη, τους χαρακτήρες και το εξαιρετικό ενδιαφέρον τους.

Τζέημς Τζόυς για το Το ξύπνημα των νεκρών

Έχουν περάσει είκοσι χρόνια από τότε που ο Χένρικ Ίψεν έγραψε Το Κουκλόσπιτο σηματοδοτώντας μια νέα εποχή στην ιστορία του θεάτρου. Το όνομά του έγινε διάσημο σε δύο ηπείρους και προκάλεσε περισσότερες συζητήσεις και κριτικές από οποιονδήποτε άλλο σύγχρονό του.

Χαρακτηρίστηκε με ενθουσιασμό ως θρησκευτικός αναμορφωτής, ως κοινωνικός αναμορφωτής, ως υπέρμαχος της ηθικής και ως μεγάλος θεατρικός συγγραφέας. Κατηγορήθηκε δριμύτατα ως απρόσκλητος εισβολέας, ως ανεπαρκής καλλιτέχνης, ως ακατανόητος μυστικιστής και, σύμφωνα με κάποιον άγγλο κριτικό, «σαν σκυλί που σκαλίζει τις κοπριές».

Το καινούριο θεατρικό έργο του Ίψεν, που κυκλοφόρησε στην Κοπεγχάγη στις 19 Δεκεμβρίου του 1899, ονομάζεται Το ξύπνημα των νεκρών, και μεταφράζεται ήδη σχεδόν σε μια δεκάδα διαφορετικές γλώσσες. Το έργο είναι γραμμένο σε πεζό λόγο και έχει τρεις πράξεις. Σίγουρα δεν είναι πολύ εύκολο να περιγράψει κάποιος ένα έργο του Ίψεν. Το θέμα είναι, από τη μια πλευρά, τόσο στενό, και από την άλλη, τόσο τεράστιο.

Από την αρχή έως το τέλος του έργου δεν υπάρχει ούτε μια λέξη ή φράση που να πλεονάζει. Το έργο εκφράζει τις ιδέες του με όσο πιο σύντομο και περιεκτικό τρόπο μπορεί να εκφραστεί κάτι διαμέσου της φόρμας του θεάτρου.

Ο Χένρικ Ίψεν είναι ένας από τους σημαντικότερους άνδρες του κόσμου και μπροστά του η κριτική δεν είναι παρά ένα ισχνό θέαμα. Η αντίληψη, το να τον ακούς με προσοχή, είναι η μόνη αληθινή κριτική. Όταν η τέχνη του δραματουργού είναι τέλεια, ο κριτικός είναι περιττός. Η ζωή δεν είναι για

κριτική, αλλά για να αντικρίζεται και να βιώνεται.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Χένρικ Ίψεν (1828-1906)

Ο Χένρικ Ίψεν (Henrik Ibsen, 1828-1906) ήταν Νορβηγός θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης ευρωπαϊκής δραματουργίας, που επηρέασε βαθύτατα τους Τζέιμς Τζόυς, Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, Χένρι Τζέιμς και πολλούς άλλους.

Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1828 στη μικρή πόλη Σκίεν, με γονείς τους Κνουτ Ιψεν και τη Μαρίχεν Άλτενμπουργκ. «Οι γονείς μου και από τις δύο πλευρές ήταν μέλη των πιο διάσημων οικογενειών του Σκίεν» γράφει ο ίδιος σε ένα γράμμα του προς τον κριτικό Georg Brandes το 1882. Ο πατέρας του προερχόταν από οικογένεια καπετάνιων, αλλά ο ίδιος αποφάσισε να γίνει έμπορος. Ο γάμος του με την Μαρίχεν ήταν ένα «υπέροχο οικογενειακό προξενιό». Το 1835, σε ηλικία επτά ετών, η οικογένειά του έχασε την περιουσία της και ο Χένρικ με όλη την οικογένεια αναγκάστηκε να μετακομίσει μόνιμα σε ένα μικρό εξοχικό σπίτι στο Βένστεπ. Η χρεοκοπία και η ταξική πτώση της οικογένειας έπαιξαν μεγάλο ρόλο στο μετέπειτα έργο του Ίψεν. Οι χαρακτήρες στα έργα του συχνά καθρεφτίζουν τους γονείς του, και τα θέματα του συχνά ασχολούνται με θέματα οικονομικών δυσκολιών, καθώς και ηθικές συγκρούσεις που προέρχονται από σκοτεινά μυστικά κρυφά από την κοινωνία.

Την 1η Οκτωβρίου του 1845 ο Ιψεν πήρε το χρίσμα στην εκκλησία του Γκιέρπεν και τελείωσε τη σχολική του εκπαίδευση. Το 1845 μετακόμισε στη μικρή πόλη Γκρίμσταντ  για να γίνει μαθητευόμενος φαρμακοποιός, επάγγελμα που άσκησε έως το 1850. Προκειμένου να ξεφύγει από την ανιαρή ζωή του Γκρίμσταντ αρχίζει να διαβάζει και να γράφει. Το 1846, όταν ο Ερρίκος ήταν 18 ετών, απόκτησε ένα νόθο παιδί με την υπηρέτρια του φαρμακοποιού, το οποίο αργότερα αναγνώρισε χωρίς όμως ποτέ να γνωρίσει. Η ιστορία του νόθου γιου του πιθανολογείται πως ήταν και η αιτία που διέκοψε κάθε σχέση με την οικογένεια του. Ο Χέρνικ Ίψεν δεν συνάντησε ποτέ ξανά τον πατέρα του, ενώ είδε την μητέρα του μόνο μια φορά ξανά πριν πεθάνει. Διατηρούσε αλληλογραφία μόνο με μία από τις αδελφές του.

Το 1849 έγραψε το πρώτο του έργο, τον Κατιλίνα, με το ψευδώνυμο Μπρίνγιουλφ Μπγιάρμε. Το 1850, ο Ίψεν μετακόμισε στην Χριστιανία (αργότερα μετονομάστηκε σε Όσλο) και έδωσε εξετάσεις για να μπει στο πανεπιστήμιο, αλλά κόπηκε. Την ίδια εποχή άρχισε να γράφει σε εφημερίδες και ήρθε σε επαφή με τον μικρό λογοτεχνικό κύκλο της Νορβηγίας της εποχής. Εγραψε το δεύτερο έργο του,  Ο τάφος του πολεμιστή, που ανέβηκε στο θέατρο της πόλης. Το 1851 ίδρυσε μαζί με τον Άασμοντ Βίνιε την εφημερίδα Andhrimmer. Στα τέλη Οκτωβρίου, ο βιολιστής Όλε Μπουλ τον διόρισε δραματουργό του Νορβηγικού Θεάτρου του Μπέργκεν. Το 1853, μετά από εκπαιδευτικό ταξίδι στα θέατρα του Βερολίνου, της Δρέσδης, του Αμβούργου και της Κοπεγχάγης, έκανε πρεμιέρα το έργο του Η νύχτα του Αγίου Ιωάννου. Το 1857, έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής στο Νορβηγικό Θέατρο της Χριστιανίας (Οσλο). Τον Ιούνιο του  1858 παντρεύτηκε τη Σουζάνα Θόρεσεν. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς έκανε πρεμιέρα το έργο του Τα παλικάρια στο Χέλγκελαντ.

Ο γιος του Σίγκουρντ, το μοναδικό παιδί τους, γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1859. Το 1862 έκανε πρεμιέρα Η Κωμωδία του έρωτα. Την ίδια χρονιά το Νορβηγικό Θέατρο της Χριστιανίας καταστράφηκε οικονομικά και ο Ίψεν βρήκε προσωρινά το 1863 μια θέση, με απίστευτα χαμηλό μισθό, ως λογοτεχνικός σύμβουλος στο θέατρο της Χριστιανίας, όπου ανέβασε την επόμενη χρονιά σε δική του σκηνοθεσία το έργο του Οι μνηστήρες του θρόνου. Λίγο καιρό μετά γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στο δουκάτο του Σλέβιγκ και ο Ίψεν εγκατέλειψε στις 5 Απριλίου τη Νορβηγία με προορισμό τη Ρώμη. Στα αμέσως επόμενα χρόνια, σημειώθηκε μια βαθιά τομή στη σταδιοδρομία του. Ο Μπραντ (ανέβηκε για πρώτη φορά το 1885), στο οποίο είχε αρχικά δώσει μορφή αφηγηματικού ποιήματος και αργότερα το ξανάγραψε ως έμμετρο δράμα, ολοκληρώθηκε κοντά στη Ρώμη, το καλοκαίρι του 1865, και δημοσιεύθηκε στην Κοπεγχάγη, το επόμενο έτος. Η καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία του έργου στη Σκανδιναβία υπήρξε εντυπωσιακή. Ο Ίψεν πήρε επίδομα από την κυβέρνηση και απέκτησε έτσι ένα τακτικό εισόδημα.

Στις 14 Νοεμβρίου του 1867 εκδόθηκε ο Πέερ Γκυντ. Την επόμενη χρονιά μετακόμισε στη Δρέσδη. Τον Οκτώβριο του 1869 έκανε πρεμιέρα Ο Σύνδεσμος των νέων. Το 1873 εκδόθηκε το βιβλίο του Αυτοκράτορας και Γαλιλάιος με μεγάλη εμπορική απήχηση. Το 1873 εγκαταστάθηκε στο Μόναχο. Το 1876 ανέβηκε στο Θέατρο της Χριστιανίας ο Πέερ Γκυντ με θριαμβευτικές κριτικές. Το 1877 πήρε τον τίτλο καθηγητής honoris causa του Πανεπιστημίου της Ουψάλας.  Τον Νοέμβριο του 1877 ανέβηκε στην Κοπεγχάγη το έργο του Τα στηρίγματα της κοινωνίας. Το έργο αυτό εδραίωσε τη φήμη του στη Γερμανία. Δύο μήνες μετά από την πρώτη του έκδοση, τον Φεβρουάριο 1878, παιζόταν σε πέντε διαφορετικά θέατρα μόνο στο Βερολίνο, σε τρεις διαφορετικές μεταφράσεις. Ακολούθησε Το κουκλόσπιτο, το 1878, που ανέβηκε την επόμενη χρονιά στο Βασιλικό Θέατρο της Κοπεγχάγης και προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο. Το 1881 εκδόθηκαν οι Βρικόλακες και προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Το έργο την επόμενη χρονιά παρουσιάστηκε στο Σικάγο. Το 1883 παρουσιάστηκε στο Θέατρο της Χριστιανίας Ο εχθρός του λαού και δύο χρόνια αργότερα στο Μπέργκεν Η αγριόπαπια. Την ίδια χρονιά, το 1885, ο Ιψεν μετακόμισε στο Μόναχο. Το 1887 ανέβηκε στο Μπέργκεν το Ρόσμερσχολμ. Ακολούθησε το Κυρά της θάλασσας που ανέβηκε στο Μπέργκεν το 1889. Δύο χρόνια αργότερα παρουσιάστηκε η Έντα Γκάμπλερ στο Θέατρο της Χριστιανίας. Την ίδια χρονιά αποφασίζει να επιστρέψει στη Νορβηγία και εγκαταστάθηκε στη Χριστιανία, παγκόσμια διάσημος πλέον, βάζοντας τέλος μετά από 27 χρόνια στην αυτοεξορία του.

Πριν από την επιστροφή του στη Νορβηγία το 1891, ο Ίψεν συνήθιζε να περνάει τους καλοκαιρινούς μήνες μακριά από το σπίτι του, συνήθως στο αγαπημένο του Gossensass (Colle Isarco) στο Τιρόλο. Εκεί, το 1889, γνώρισε τη νεαρή Εμιλία Μπάρνταχ, μια 18χρονη κοπέλα από τη Βιέννη, για την οποία ο Ίψεν έλεγε αργότερα ότι ήταν «ο μαγιάτικος ήλιος στον Σεπτέμβρη της ζωής μου». Το 1892 παντρεύτηκε την Μπέργκλιοτ Μπγέρνσον. Την επόμενη χρονιά, στις 19 Ιανουαρίου του 1893, ανέβηκε ο Αρχιμάστορας Σόλνες στο Λέσινγκ Τεάτερ του Βερολίνου. Το 1895 έκανε πρεμιέρα Ο Μικρός Εγιολφ  και το 1896 ταυτόχρονη πρεμιέρα του Γιον Γκάμπριελ Μπόρκμαν στο σουηδικό και στο φιλανδικό θέατρο του Χέλσινγκφορς. Το 1898 γιορτάζονται με πολυάριθμες εκδηλώσεις τα εβδομηκοστά γενέθλια του Ίψεν στη Χρισταινία, την Κοπεγχάγη και τη Στοκχόλμη. Στις 26 Ιανουαρίου του 1899 ανέβηκε στο Θέατρο της Αυλής στη Στουτγκάρδη το τελευταίο έργο του, Το Ξύπνημα των νεκρών, «ένας δραματικός επίλογος», όπως έλεγε ο υπότιτλος του Ίψεν. Το 1900 έπαθε το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο και άλλο ένα ένα χρόνο αργότερα, που τον άφησε σχεδόν παράλυτο. Πέθανε στη Χριστιανία στις 23 Μαΐου του 1906.

Πληροφορίες:

ΠΕΡΙΟΧΗ

Από Μηχανής θέατρο

Ακαδήμου 13

Μεταξουργείο

Αθήνα, 104 36

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

22 Απριλίου – 13 Μαΐου 2012

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21.00

Κυριακή 19.30

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΑΜΕΙΟΥ

210 5231131

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό: 15€

φοιτητικό: 10€

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΚΗΝΗΣ

125 άτομα

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

90 λεπτά

EMAIL

info@syn-epi.com

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤE ΚΑΙ ΣΤΟ SITE

www.synepi.com στην ενότητα ΤΥΠΟΣ

Φωτογραφίες: Μαριλένα Σταφυλίδου

Γραφείο Τύπου: