Category Archives: ΤΥΠΟΣ

Ακρόαση για άνδρες ηθοποιούς

Ακρόαση για άνδρες ηθοποιούς σκηνικής ηλικίας 30-35 ετών θα πραγματοποιηθεί για την παράσταση «Ματωμένος Γάμος του F.G.Lorca σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ντέλλα, που θα παρουσιαστεί το Φεβρουάριο του 2017 στο Από Μηχανής Θέατρο.

 

Η επιλογή των ηθοποιών που θα λάβουν μέρος στην ακρόαση θα γίνει με βάση τα βιογραφικά που θα σταλούν . Οι ηθοποιοί που θα κληθούν στην ακρόαση θα πρέπει να έχουν ετοιμάσει ένα παραδοσιακό τραγούδι και θα τους δοθεί επί τόπου ένα κείμενο .

 

Κατάθεση βιογραφικών έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2016 ηλεκτρονικά στο info@syn-epi.com με την ένδειξη Ακρόαση Ματωμένος Γάμος.

Ολοκλήρωση Θεατρικής Περιόδου 2015-2016

Με χαρά η Εταιρεία Θεάτρου Συν- Επί, ανακοινώνει την ολοκλήρωση των θεατρικών παραγωγών για την θεατρική περίοδο 2015 -2016.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους τους συντελεστές, με τους οποίους συνεργαστήκαμε, αλλά και τους θεατές, που για ακόμα μία χρονιά στάθηκαν δίπλα μας, και μας στήριξαν με την παρουσία τους.

Ελπίζουμε σε μια νέα καλλιτεχνική περίοδο εξίσου πετυχημένη όσο και η φετινή.
Το ρεπερτόριο της ερχόμενης περιόδου, θα ανακοινωθεί πολύ σύντομα.

Μείνετε συντονισμένοι.

Θεατρική Περίοδος 2015- 2016

 

Το ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ

παρουσιάζει το ρεπερτόριο της θεατρικής σαιζόν 2015-2016

 

ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ: ΓΙΑ OΣΟΥΣ ΠΡΟΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

(ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΩΣ ΤΕΛΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ)

ΑΠΟ 1η ΕΩΣ 6η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΙΣΧΥΕΙ ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ 5 ΕΥΡΩ

 

Α΄ ΣΚΗΝΗ

 

Στροχάιμ του Δημήτρη Δημητριάδη

 

Από τις 7 Οκτωβρίου στο Από Μηχανής Θέατρο, η  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, ο Ακις Βλουτής και η Αγλαϊα Παππά, θα επαναλάβουν  για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη Στροχάιμ.

Σκηνοθετεί ο Σταμάτης Φασουλής.

Ο Δημήτρης Δημητριάδης γοητευμένος από την παράξενη και σύνθετη προσωπικότητα του αυστροαμερικανού σκηνοθέτη και ηθοποιού Έριχ Φον Στροχάιμ, αλλά και από τις μοναδικές ερμηνείες τόσο του ίδιου όσο και της Γκλόρια Σουάνσον στην ταινία – σταθμό Η Λεωφόρος της Δύσης του Μπίλλυ Ουάιλντερ γράφει τον Στροχάιμ, ένα λυρικό κείμενο, που ξεκινά εκεί … που η ταινία τελειώνει.

Τη Νόρμα Ντέσμοντ, τον μεγαλύτερο ρόλο της ντίβας του αμερικανικού βωβού και ομιλούντα κινηματογράφου Γκλόρια Σουανσον, υποδύεται η  Καρυοφυλλιά Καραμπέτη σε μια τελευταία συνάντηση με τον Στροχάιμ που ερμηνεύει ο Άκις Βλουτής.  Τον τρίτο κομβικό ρόλο, εκείνο της Ντενίζ, της επί 20 χρόνια συντρόφου του Στροχάιμ ερμηνεύει η Αγλαΐα Παππά. Οι τρεις έξοχοι ηθοποιοί συναντώνται για πρώτη φορά επί σκηνής.

Στο Στροχάιμ ο Δημήτρης Δημητριάδης  εξερευνά μια άλλη αρχέγονη πηγή, αυτή της απαρχής του κινηματογράφου και μιας από τις εμβληματικές του μορφές, του κινηματογραφιστή και ηθοποιού Έριχ Φον Στροχάιμ. Στο έργο έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε ανθρώπινους και σαρκαστικούς διαλόγους περί αλήθειας και ψεύδους, πραγματικού και φανταστικού, ζωής και θανάτου. Περί τέχνης εντέλει, την μόνη διαφυγή  της ανθρώπινης ύπαρξης  σε καιρούς χαλεπούς.

 

 

 

 

Η ταυτότητα της παράστασης

 

Σκηνοθεσία:  Σταμάτης Φασουλής

Σκηνικά:  Νίκος Αναγνωστόπουλος

Κοστούμια:  Ντένη Βαχλιώτη

Φωτισμοί:  Σάκης Μπιρμπίλης

Μουσική επιμέλεια:  Παύλος Η. Αγιαννίδης

Βοηθός σκηνοθέτη:  Θεοδώρα Καπράλου

Εκτέλεση Παραγωγής: Βάσω Στεργίου

 

Δείτε το teaser

https://www.youtube.com/watch?v=ipiu0FZe78w

Δείτε το trailer

https://www.youtube.com/watch?v=qYZqhXSJ5ZQ

 

Παραστάσεις

Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή 21:15

Διάρκεια: 60 λεπτά

Γενική Είσοδος: 14€ / Μειωμένο: 10€ / Ατέλεια: 5€

 

Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ του Έντουαρντ Άλμπυ

 

Περίοδος Παρουσίασης : 20 Ιανουαρίου 2016 – Μάιος 2016

 

Το έργο Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ του Έντουαρντ Άλμπυ, έλκει την καταγωγή του από τον πατέρα της σύγχρονης δραματουργίας Ερρίκο Ίψεν (περί ζωτικού ψεύδους) και ακόμα περισσότερο από τον αναρχικό του θεάτρου Αύγουστο Στρίνμπεργκ (Ο Χορός του Θανάτου). Ένα έργο κλειστοφοβικό που ακροβατεί ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα.

Παρακολουθούμε την συνάντηση του Τζωρτζ και της Μάρθας στο σαλόνι του σπιτιού τους, στις 2 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα με ένα νεαρότερο ζευγάρι τον Νικ και την Χάνυ, η οποία ολοκληρώνεται την ώρα που χαράζει.

Τα πρόσωπα για πρώτη φορά στην ιστορία του θεάτρου γκρεμίζουν τους κοινωνικούς φραγμούς και ο λόγος τους γίνεται άγριος, ίσως αγοραίος , σχεδόν χυδαίος. Και αυτός αρθρώνεται από σοβαρούς, ευυπόληπτους και  ευκατάστατους πολίτες, διανοούμενους ακαδημαϊκούς χρησιμοποιώντας όμως την συνθήκη του παιχνιδιού.

Ένα άγριο παιχνίδι στον οποίο θίγονται πολλά δίπολα. Άνδρας – γυναίκα, αγάπη – μίσος, γονιμότητα – στειρότητα, θύμα – θύτης, ιστορία – βιολογία, εκκλησία – παγανισμός. Και όλα αυτά συμβαίνουν κάτω από την επήρεια του αλκοόλ που ρέει άφθονο μέχρι το τέλος. Βασικό στοιχείο που αποκαλύπτει τα βαθύτερα ένστικτα και τα πιο βαθειά μυστικά. Βακχεύουν.

Ο Άλπμυ με έναν μαγικό τρόπο και διατηρώντας πάντα επί σκηνής σε θαυμαστή ισορροπία το χιούμορ, ενώ απλώνεται σε μια τεραστία θεματολόγια, ταυτόχρονα τοποθετεί τους ήρωες του στον κεντρικό πυρήνα, την οικογένεια και ανιχνεύει τις αναπηρίες της. Αυτός ο πυρήνας εκρήγνυται μπροστά στους θεατές, διαλύει κάθε ψευδαίσθηση, και ο ίδιος ο Άλμπυ διερωτάται πια μήπως είμαστε εμείς οι ίδιοι μάρτυρες-πιόνα σε ένα παιχνίδι που οδηγεί στο Τέλος της Δύσης και στην γέννηση μια νέας πραγματικότητας, στην οποία όμως ο άνθρωπος χάνει την ατομικότατα του και νεκρώνεται η φαντασία του μπρος στην αποκαλυπτικότητα της επιστήμης.

Άκις Βλουτής

 

 

Η ταυτότητα της Παράστασης

 

Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη

Σκηνοθεσία:  Τσέζαρις Γκραουζίνις

Σκηνικά – Κοστούμια:  Νίκος Αναγνωστόπουλος

Φωτισμοί:  Σάκης Μπιρμπίλης

Ερμηνεύουν: Άκις Βλουτής, Αγλαΐα Παππά, Δημήτρης Κουρούμπαλης, Γιούλικα Σκαφιδά

 

 

 

Παραστάσεις

 

Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή 20:00

 

Διάρκεια: 150 λεπτά

 

Γενική Είσοδος: 14€ / Μειωμένο: 10€ / Ατέλεια: 5€

 

 

Β’ ΣΚΗΝΗ

 

ΝΤΕ ΣΑΝΤ. ΣΤΗ ΖΥΣΤΙΝ

 

Περίοδος Παρουσίασης: 7 Οκτωβρίου 2015 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

 

Ο κωμικός (;) μονόλογος  βασισμένος σε μοτίβα  και αποσπάσματα από τα πιο γνωστά έργα του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, με τη Μάρω Παπαδοπούλου.

 

Ο μονόλογος ΝΤΕ ΣΑΝΤ. ΣΤΗ ΖΥΣΤΙΝ δημιουργήθηκε στην αυγή της οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Τα γεγονότα εξελίσσονται και ο φανταστικός χαρακτήρας της Μαντάμ Ντελμόνς που αντιπροσωπεύει όλη τη φιλοσοφία του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, είναι ακόμα εδώ. Μας παρακολουθεί χαμογελώντας σαρκαστικά. Μαντάμ Ντελμόνς: Πιο δυνατή, πιο δαιμόνια και πιο δικαιωμένη από ποτέ. Μας προσκαλεί στον εκκεντρικό της κόσμο, αγγίζει τα πιο κρυφά ταμπού μας, μας χαρίζει απλόχερα συμβουλές επιβίωσης και προτείνει τρόπο ζωής.

Τώρα! Με μεγαλύτερη πίστη από ποτέ!

Και η αθώα Ζυστίν; Εμείς; Τα αιώνια κατατρεγμένα θύματα; Στέκουμε άπραγοι και απορημένοι. Έχοντας να διαλέξουμε τι και ποιόν θα ακολουθήσουμε…

 

 

Η Ταυτότητας της Παράστασης

 

 

Κείμενο – Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Cezaris Graužinis

 

Κοστούμι – Styling:  Vilma  Galeckaite- Dabkiene

 

Σκηνικό:   Cezaris Graužinis

 

Ηχητικό περιβάλλον βασισμένο στην άρια Κάστα Ντίβα: Martynas  Bialobžeskis

 

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου

 

Ερμηνεύει: Μάρω Παπαδοπούλου

 

 

 

 

Παραστάσεις

 

Πέμπτη – Παρασκευή 20:00

Διάρκεια: 60 λεπτά

Γενική Είσοδος: 10€ / Ατέλεια: 5€

 

 

JULIUS (ΓΙΟΥΛΙΟΥΣ) του Κωνσταντίνου Χατζή

 

Συμπαραγωγή Εταιρείας Θεάτρου Συν Επί  με την Εταιρεία Θεάτρου Ομάδα Χρώμα

Περίοδος Παρουσίασης : 12 Οκτωβρίου 2015 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

 

Τι θα γινόταν αν η Μάγδα Γκέμπελς δεν αυτοκτονούσε, προκειμένου να σώσει και να μεγαλώσει το μικρότερο παιδί της;

Ο συγγραφέας του έργου, χρησιμοποιεί ένα ιστορικό πρόσωπο απλώς ως ερέθισμα. Το έργο είναι μια πολιτική τοποθέτηση, μια επιλογή ιδεολογίας.

Πως εκπαιδεύεται ένα παιδί και καθοδηγείται για να καθοδηγήσει αργότερα ως ενεργό μέλος μιας κοινωνίας. Και εδώ βρίσκεται όλη η ουσία. Γιατί ανάλογα με την επιλογή που θα κάνουμε, μπορεί να αναθρέψουμε έναν άγγελο ή ένα τέρας.

 

 

 

Ταυτότητα της Παράστασης

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Χατζής

Σκηνικά-Κοστούμια: Ομάδα Χρώμα

Διαχείριση παραγωγής-Φωτογραφίες: Γεωργία Λένη

Βοηθός σκηνοθέτη: Πάνος Κατσιαούνης

Ερμηνεύουν: Αγλαΐα Παππά, Γιάννης Χαρτοδιπλωμένος

 

 

 

 

 

 

Παραστάσεις

Δευτέρα – Τρίτη 22:00

Διάρκεια: 50 λεπτά

Γενική Είσοδος: 10€ / Ατέλεια: 5€

 

Αμεντέ του Ευγένιου Ιονέσκο

 

Φιλοξενούμενη Παράσταση

Περίοδος Παρουσίασης : 23 Οκτωβρίου 2015 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Ο Αμεντέ Μπουτσινιόνι και η σύζυγός του Μαντλέν, ζουν κλεισμένοι στο διαμέρισμά τους εδώ και δεκαπέντε χρόνια, χωρίς καμία επαφή με τον έξω κόσμο. Η αιτία για την απομόνωσή τους αυτή είναι ένα πτώμα που κρύβουν στην κρεβατοκάμαρα, παρότι κανείς δεν θυμάται πως βρέθηκε εκεί. Όταν το πτώμα αρχίζει να μεγαλώνει, τόσο ώστε να σπάει τους τοίχους, ο Αμεντέ αποφασίζει επιτέλους να το ξεφορτωθεί…

Το έργο επικεντρώνεται στη φθορά του χρόνου και στο τέλος του έρωτα. Στέκεται στον φόβο που μεγαλώνει γύρω μας, τον φόβο που μας εγκλωβίζει στον «ζωτικό» μας χώρο. Οι ήρωες του Ιονέσκο, μέσα από τον παράλογο κόσμο τους, μιλάνε με καθαρή φωνή για το σήμερα.

Τι γίνεται η αγάπη όταν πεθαίνει;
Τι κάνει ένα πτώμα στην κρεβατοκάμαρα;
Είναι η γεωμετρική πρόοδος ανίατη ασθένεια;
Ο κτύπος της καρδιάς ξεχωρίζει από τον κτύπο της πόρτας;

 

Η ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές

Σκηνοθεσία: Γιάννης Μπουγιούκας

Σκηνικά: Βάσια Εξάρχου

Κοστούμια: Βάσια Εξάρχου, Ηρώ Βαγιώτη

Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας

Επιμέλεια κίνησης: Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου

Βοηθός σκηνοθέτη: Νάσια Μπουγιούκα

Φωτογραφίες/Video: Ανέστης Παρουσίδης

Video/Trailer: Γιάννης Μπουγιούκας

Ερμηνεύουν: Κωσταντής Μιζάρας, Γεωργία Μουλαγιαννιού, Νίκος Ζωιόπουλος

 

 

Παραστάσεις

Παρασκευή – Σάββατο 22:15
Διάρκεια: 85’
Γενική Είσοδος: 12€ / Μειωμένο: 8€ / Κάρτα Ανεργίας: 6€

 

Η Βέρα του Δημήτρη Κεχαΐδη

 

Περίοδος Παρουσίασης: 9 Νοεμβρίου και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

 

Έρωτας, φιλία, εμμονή, συμβιβασμός.

 

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1972 στο υπόγειο του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ μαζί με το Τάβλι σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κούν. Τρεις αδελφικοί φίλοι που πολέμησαν μαζί στη Μικρασία συναντιούνται όπως συνηθίζουν τα βράδια στο σπίτι – παλαιοβιβλιοπωλείο  του Προκόπη. Η Βέρα αποτελεί μία από τις πιο συγκινητικές κωμωδίες του νεοελληνικού θεάτρου και ένα από τα σπουδαιότερα δημιουργήματα του Δημήτρη Κεχαίδη.

 

Σημείωμα Σκηνοθέτη

 

Με μεγάλη μου χαρά για δεύτερη συνεχή χρονιά παίζω και σκηνοθετώ έργο του Δημήτρη Κεχαίδη.  Τα έργα αυτού του σπουδαίου συγγραφέα προβάλουν μια εποχή βαθιά ριζωμένη μέσα μου που πρόλαβα στο φεύγα της και που διαμόρφωσε ένα μεγάλο μέρος του χαρακτήρα μου με τις αυλές και τα γιασεμιά, α τζούκ-μποξ, τις χτένες στην κωλότσεπη, την αρπαχτή, τη μαγκιά, την μεγάλη ευαισθησία αλλά και τη σκληρότητα ανθρώπων που βγήκαν από πολέμους και ξεριζωμούς, όπου πρωταρχικό ζητούμενο ήταν η επιβίωση.

 

Ο Προκόπης, ο Μήτσος  και ο Κώστας της Βέρας είναι οι παππούδες μου που πολέμησαν μέχρι τον Σαγγάριο. Ίσως αυτός να είναι τελικά και ο λόγος που ο Κεχαΐδη παραμένει επίκαιρος. Ρίχνοντας “ξεκάθαρες” ματιές στο παρελθόν μπορούμε ίσως, να επαναπροσδιοριστούμε στο μέλλον.

 

 

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Κάππας

 

Σκηνικά – Κοστούμια: Χρύσα Δαπόντε

 

Φωτισμοί: Έλενα Σιώκου

 

Βοηθός Σκηνοθέτη: Αγγελική Βαγγη

 

Μακιγιάζ: Όλγα Χαμαμτζη

 

Ερμηνεύουν: Μήτσος: Κωνσταντίνος Κάππας

 

Προκόπης: Κανέλλης Γιώργος

 

Κώστας: Μαρσέλος Δημήτρης

 

 

Παραστάσεις

 

Δευτέρα – Τρίτη 20:00

 

Διάρκεια: 60’
Γενική Είσοδος: 10€ /Ανεργίας: 5€

 

 

 

 

 

 

Καρφίτσες στα Γόνατα της Ρούλας Γεωργακοπούλου

Περίοδος Παρουσίασης: 11 Δεκεμβρίου 2015 – 17 Ιανουαρίου 2016

Η Σοφία Φιλιππίδου συνεργάζεται δεύτερη φορά με την Εταιρεία Θεάτρου Συν Επί του Άκι Βλουτή, μετά την επιτυχία της παράστασης “Μπάρτλεμπυ ο γραφιάς”   για να παρουσιάσει δύο σουρεαλιστικά  μονόπρακτα της γνωστής δημοσιογράφου και συγγραφέως Ρούλας Γεωργακοπούλου σε μία παράσταση με κοινό τίτλο «Καρφίτσες στα γόνατα».
Λίγα λόγια για το έργο
Δυο «συνηθισμένες» γυναίκες, πωλήτρια και πελάτισσα, συναντιούνται σε έναν χώρο εκτός τόπου και χρόνου, που είναι ένα  διανυκτερεύον κατάστημα γυναικείων ρούχων,  κάτω από το οποίο  περνάει  ο ηλεκτρικός. Η πελάτισσα επείγεται να βρει το οριστικό ρούχο της, την αποκρυσταλλωμένη εικόνα του σώματος εαυτού – καινούργιου ρόλου, ενώ η πωλήτρια- ψυχοπομπός  διατηρεί την εξουσία και τη γοητεία του θανάτου και της αναγέννησης!

Δοκιμάζοντας συνεχώς ρούχα,  μεταφέρουν όλη τη γκάμα των συναισθημάτων και τις τεχνικές παιχνιδιού, που είναι απαραίτητα στοιχεία κάθε πρόβας, είτε είναι πρόβα θεάτρου, είτε πρόβα θανάτου και αλλαγής. Όταν η πελάτισσα, που ήδη έχει “γράψει” το  μικρό της μονόπρακτο, βρει το νέο της  “ρούχο”  «επιστρέφει» με τον «ηλεκτρικό»… το έσχατο όχημα…. «πίσω» στο μικρό της σπίτι, όπου «συγκατοικεί» με  τα δυο της  ζωγραφικά έργα: Τον ναύτη του Τσαρούχη και την Προσπερίνα (Proserpine του Dante Gabriel Rosseti)τα οποία  αλωνίζουν πέρα δώθε  διεκδικώντας  ζωτικό χώρο.

Ο ναύτης με την  ελληνικότητά του απαιτεί  σεβασμό ως εθνικό  και ερωτικό  σύμβολο, όμως η  παμπόνηρη “δυτική” Προσπερίνα με την κοφτερή της γλώσσα, αναστρέφει  όλες τις βεβαιότητες και “υπαγορεύει” στην πελάτισσα -αφηγήτρια, ενα καινούργιο μονόπρακτο, που αυτήν την φορά θα είναι μια ξεκαρδιστική κωμωδία!

Σημείωμα Σκηνοθέτη
Αγάπησα τα έργα της  Ρούλας Γεωργακοπούλου με  την πρώτη ανάγνωση και με ενθουσιασμό μεγάλο πρότεινα να τα σκηνοθετήσω και να συμμετέχω στην παράσταση.  Εκείνη δέχτηκε επίσης  με χαρά και άρχισε το ωραίο μας το θεατρικό  παιχνίδι!
Η Ρούλα Γεωργακοπούλου  με την βαθιά  και ουσιαστική αγάπη της για το  θέατρο, έγραψε και  μας παραδίδει  δυο μικρά αριστουργήματα,  έχοντας σαν πρότυπο την ιδιοφυή  τεχνική, των αγαπημένων σουρεαλιστών συγγραφέων και  επηρεασμένη απο τη δύναμη και την γοητεία του μεγάλου  ρεύματος   του υπαρξισμού και του παραλόγου.
Στα έργα της αναγνωρίζουμε  το ανθρώπινο δράμα της ύπαρξης και της κοινωνίας και  ανακαλύπτουμε τους  κανόνες του παιχνιδιού,  που μας βοηθούν να δούμε  τον εαυτό μας  από μια νέα οπτική γωνία. Έτσι μέσω της    αυτογνωσίας μπορούμε να  καταλάβουμε ίσως,  την μηδαμινή σημασία του κοινωνικού μας ρόλου και τα  ειρωνικά του όρια  και με απεριόριστη  ελευθερία να φτιάξουμε νέους κανόνες και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας  να ζήσει ουτοπικά!

Στην δική μου περίπτωση η επιθυμία μου είναι   να «ξυπνήσω» τον μαγικό κόσμο της Ρούλας Γεωργακοπούλου  και να φτιάξω με τις λέξεις και με τις φράσεις, με τις εικόνες και τα αισθήματα μια σουρεαλιστική παράσταση, που να μιλάει για τον άνθρωπο, την ποίηση, την γυναίκα και  τον άντρα, τα σύμβολα, το παράλογο της ύπαρξης… το όνειρο και κυρίως για το μεγάλο ζητούμενο: την επικοινωνία και την  αγάπη.

 

Η ταυτότητα της παράστασης

 

 

Σκηνοθεσία: Σοφία Φιλιππίδου

Σκηνικά: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Κοστούμια: Χριστίνα Σκαρπέλη

 

Φωτισμοί: Πέτρος Γκορίτσας

 

Μουσική: Ξανθή Γεωργακοπούλου-Ντάβου

 

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Γκουτκίδου

 

Ερμηνεύουν: Χάρης Αττώνης, Πάνος Παπαδόπουλος, Σοφία Φιλιππίδου

 

 

Παραστάσεις:

Παρασκευή – Σάββατο 20:00 – Κυριακή 21:30

Διάρκεια:90’

Γενική Είσοδος: 14€/Μειωμένο: 10€ / Ατέλεια: 5€

Κάθε Παρασκευή: 10€

 

 

 

 

 

 

 

Οφσάιντ-Εκτός Παιδιάς του Σέρτζι Μπελμπέλ

 

Φιλοξενούμενη Παράσταση
Εταιρεία Θεαμάτων Το Διάσημο Μικρούλι Τσίρκο

Περίοδος Παρουσίασης: 25 Ιανουαρίου έως 26 Απριλίου 2016

Μια μαύρη κωμωδία για την οικονομική κρίση, την μετανάστευση, το ποδόσφαιρο, τα παράλληλα σύμπαντα, τα όνειρά μας για επιτυχία και ένα καλύτερο μέλλον, τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια.

Το «Οφσάιντ-Εκτός Παιδιάς» είναι η ιστορία πέντε χαρακτήρων εν καιρώ  οικονομικής κρίσης. Ο Πολ και η Άννα δίνουν αγώνα να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στην  κόρη τους,  Λίζα, η  οποία ονειρεύεται να σπουδάσει στις ΗΠΑ. Ο παππούς της οικογένειας και  πατέρας της Άννας,  Ζουζέπ,  καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι στο διαμέρισμα που του πληρώνει η κόρη του, χρειάζεται φροντίδα  «πλήρους απασχόλησης».  Αυτό, δηλαδή, το οποίο πληρώνεται να κάνει ο Ρίκυ, ο  οικότροφος μετανάστης από την Λατινική Αμερική που φροντίζει τον ηλικιωμένο Ζουζέπ, και δίνει τον δικό του αγώνα  για να στείλει χρήματα στην πατρίδα του, στην γυναίκα του και στον γιο του, ο οποίος ονειρεύεται να γίνει κάποτε αστέρι του ποδοσφαίρου και να υπογράψει συμβόλαιο με ένα μεγάλο ευρωπαϊκό κλάμπ. Αιφνιδίως, ο Πολ,  δέχεται μια γενναία  περικοπή αποδοχών, εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης. Αλλά και η  αίτηση υποτροφίας της  Λίζας απορρίπτεται από το κράτος  λόγω των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Η Άννα, όμως, αρνείται να παραιτηθεί από τις λίγες  πολυτέλειες της καθημερινότητάς της, αν και κάτι τέτοιο φαίνεται επιτακτικό στην προσπάθειά τους  να εξοικονομήσουν χρήματα για τις σπουδές της Λίζας. Αφού η φροντίδα του Ζουζέπ, και το διαμέρισμά του κοστίζουν, το αδιανόητο μοιάζει η μόνη διέξοδος στο πρόβλημα: Να δολοφονήσουν τον παππού…

 

Ταυτότητα της παράστασης

 

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ

 

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μάρκελλος

 

Σκηνικά-Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα  Μουσική: Γιώργος Κασαβέτης

 

 

Σχεδιασμός Φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου  Επιμέλεια Κίνησης: Χρυσηίς Λιβίρη

 

Σύμβουλος Δραματολογίου-Θεατρολόγος: Βασιλική Δεμερτζή

 

Σχεδιασμός Ήχου: Μανώλης Ανδρεάδης

 

                                         Παραστάσεις Δευτέρα  – Τρίτη 20:00

 

 

 

 

Πληροφορίες:

Από Μηχανής θέατρο

Ακαδήμου 13 Μεταξουργείο Αθήνα Τ.Κ. 104 36

Τηλέφωνα Ταμείου: (210) 5231131 εκτός ωρών ταμείου: 6957045138

Γραφείο Διεύθυνσης : (210) 5237297 Fax: (210) 5237296

Ε-mail: info@syn-epi.com

Site: www.syn-epi.com

 

 

 

Θεατρική Περίοδος 2014 – 2015

 

 

«Πριν από 7 χρόνια αποφάσισα να πραγματοποιήσω ένα μεγάλο μου όνειρο. Αν και υπήρχαν ήδη σημάδια της κρίσης, θέλησα να φτιάξω ένα θέατρο, πρώτον γιατί η ανάγκη μου με πίεζε και δεύτερον γιατί η λογική μου δεν μπορούσε να αντιληφθεί πως η πατρίδα μου θα βυθιζόταν σε τέτοιο τέλμα, πως οι θεσμοί θα ευτελίζονταν σε τέτοιο βαθμό, πως η φτώχεια θα κυριαρχούσε, και πως η πολιτεία θα απαξίωνε τόσο πολύ την παιδεία και τον πολιτισμό. Παρόλα αυτά που συνέβησαν, σήμερα 6 χρόνια μετά, στο Από Μηχανής Θέατρο, ο απολογισμός ενθαρρύνει την πίστη – σε πείσμα της καθημερινής της ακύρωσης. Συνειδητοποιώντας μέσα από τους αριθμούς τι καταφέραμε μπορώ να παραθέσω 32 έργα, εκ των οποίων τα 24 σε πρώτη παρουσίαση, 14 πρωτότυπες μεταφράσεις, συνεργασίες με 21 σκηνοθέτες, 20 σκηνογράφους-ενδυματολόγους, 16 φωτιστές, 8 μουσικούς, 92 ηθοποιούς, δύο συμπαραγωγές με το Φεστιβάλ Αθηνών. Τέσσερα σημαντικά βραβεία:

α) πρωτότυπης μετάφρασης από τα γερμανικά στον Γιώργο Δεπάστα για το έργο «Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι» του Μάριους Φον Μάγερμπουρκ (2009), β)  βραβείο  «Κάρολος Κουν» για την ερμηνεία της Ελένης Κοκκίδου στη «Γυναίκα της Πάτρας» του Γιώργου Χρονά (2010) γ) βραβείο Ένωσης Κριτικών Θεάτρου, ξένου ρεπερτορίου, για την ερμηνεία της Δέσποινας Κούρτη για την «Δεσποινίδα Ρας» στο Wunschkonzert του Φραντς Ξαβιέρ Κρετς (2010) και δ) βραβείο Ένωσης Κριτικών Θεάτρου, ξένου ρεπερτορίου για την ερμηνεία μου στους «Εξόριστους» του Τζέημς Τζόυς (2011). Και το σημαντικότερο; Οι 140.000 θεατές που μας πίστεψαν και μας στήριξαν αυτά τα 6 χρόνια.

Η σημερινή πραγματικότητα με οδηγεί πια σε έναν σημαντικό περιορισμό, μέσα από τον οποίο όμως γεννιέται μια άλλη πραγματικότητα που τελικά με ενδιαφέρει πολύ περισσότερο. Έτσι για την επόμενη, αποφάσισα να παρουσιάσω τον «Μάκβεθ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ στην πολύ σημαντική μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά  σε σκηνοθεσία του Θάνου Παπακωνσταντίνου, με εμένα στον ομώνυμο ρόλο και την Κωνσταντίνα Τάκαλου, ως Λαίδη Μάκβεθ και τον «Στροχάιμ», ένα άπαιχτο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη, το οποίο ήθελα εδώ και τρία χρόνια να παρουσιάσω και θα το κάνω τώρα με αφορμή τη συνάντησή μου με την πολυαγαπημένη Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Εκείνη στο ρόλο της Νόρα Ντέσμοντ και εγώ στο ρόλο του Έριχ Φον Στροχάιμ.

Η επιλογή μου αυτή μου δίνει μια μεγάλη ησυχία, αλλά η σκέψη μιας άδειας, νεκρής σκηνής, της μικρής σκηνής του θεάτρου, με στεναχωρεί. Επειδή οι σπουδές μου ήταν πανεπιστημιακές και θεατρικές παράλληλα, έχω πάντα ένα μεγάλο ενδιαφέρον με το τι γίνεται στις θεατρολογικές και σχετικές σχολές, οι οποίες ασχολούνται με το θεατρικό φαινόμενο και επί σκηνής. Μου γεννήθηκε λοιπόν η σκέψη να απευθυνθώ σε αυτές τις σχολές και να δούμε τις δουλειές τους, εδώ στο Από Μηχανής. Είναι νωρίς για να πω πώς θα πραγματοποιηθεί αυτό, αλλά η πρόθεσή μου είναι να δημιουργηθεί ένας κοινός τόπος, ένας διάλογος ανάμεσα στους «θεωρητικούς» και στους «πρακτικούς», όλους εμάς που αφορά η έρευνα στο θέατρο. Παράλληλα, η παραχώρηση της μικρής σκηνής σε καλλιτέχνες που ασχολούνται με την μουσική, τον χορό και το θέατρο, με τους οποίους αισθάνομαι κάποια συγγένεια, θα ολοκληρώσει το ρεπερτόριο.»

                                                                                                Άκις  Βλουτής

 


 

Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι The Dog, the Night and the Knife

Ξεκίνησαν οι παραστάσεις του νέου έργου του Μάριους φον Μάγιενμπουργκ Ο Σκύλος, η Νύχτα και το Μαχαίρι. Είναι το δεύτερο  έργο που ανεβαίνει φέτος από τον Θεατρικό Οργανισμό Συν-Επί(+,Χ) στο Από Μηχανής Θέατρο, σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστα, σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου, σκηνικά Λίνας Μότσιου, κοστούμια Δέσποινας Μακαρούνη και μουσική Νίκου Πατρελάκη. Παίζουν οι ηθοποιοί  Κώστας Βασαρδάνης, Βασίλης Μπουλουγούρης, Μαρία Πανουργιά.
Μια καυτή νύχτα του Αυγούστου ο Μ, μετά από ένα γεύμα με τους φίλους του, χάνει τον δρόμο του και φτάνει σ’ ένα αδιέξοδο ενός άγνωστου τόπου, στον οποίο τίποτα δεν μοιάζει να κινείται. Από το πουθενά εμφανίζεται ένας άντρας που ψάχνει το σκυλί του. Ο άντρας προθυμοποιείται να βοηθήσει τον Μ, ξαφνικά όμως ξεσπά μεταξύ τους μια θανάσιμη συμπλοκή, που υποχρεώνει τον Μ σε μια εφιαλτική περιπλάνηση στην παράξενη πόλη, στις παρυφές της οποίας ζούνε λύκοι και σκύλοι, η πείνα βασιλεύει, όλοι οι άνθρωποι έχουν την ίδια εμφάνιση και όλοι δείχνουν την ίδια «κανιβαλιστική» πρόθεση να τον εξυπηρετήσουν.
«Διαπιστώνω πως τα ψηφία δε λένε την ώρα, το ρολόι λέει SOS»: ο εφιάλτης έχει ξεκινήσει. Σε μια πόλη που απλώνεται πέρα από τον αντιληπτό χρόνο, στα ασφυκτικά σύνορα μιας στέπας άγριας και σαγηνευτικής, ο Μ βυθίζεται στον αδιέξοδο κόσμο του παραλόγου, παρακολουθώντας μια σειρά από γεγονότα που τον υπερβαίνουν και που ακυρώνουν κάθε λογική βεβαιότητα.
Σε πλήρη αντίστιξη, ο ρεαλιστικός τρόπος γραφής και η ταυτόχρονη «αναμετάδοση» των συμβάντων από τον ίδιο τον Μ, επιτρέπουν στη συνείδησή του να μεταλλαχθεί βήμα-βήμα καθώς βιώνει το ανεξήγητο, το ονειρικό.

Η πρεμιέρα της παράστασης έχει προγραμματιστεί για την Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου. Ο Σκύλος, η Νύχτα και το Μαχαίρι θα παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο Από Μηχανής Θέατρο.

Πληροφορίες:     Ταμείο Θεάτρου    τηλ. 210-5231131
info@syn-epi.com

Στάχτη στα μάτιαDust in the Eyes

Στάχτη στα μάτια του Ευγένιου Λαμπίς, σε σκηνοθεσία του δοκιμασμένου σκηνοθέτη Νίκου Χατζόπουλου, ο οποίος υπογράφει και τη μετάφραση του έργου.
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Θάλεια Ιστικοπούλου
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Μουσική: Θοδωρής Αμπαζής
Παίζουν αλφαβητικά: Λαμπρινή Αγγελίδου, Άκις Βλουτής, Νίκος Γιαλελής, Δημοσθένης Ελευθεριάδης, Γιώργος Ζιόβας, Σοφιάννα Θεοφάνους, Κώστας Μπερικόπουλος, Μάνια Παπαδημητρίου, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου.
Σε αυτό το έργο του ο Λαμπίς καταπιάνεται με την ταξική δυσφορία και την προσπάθεια για κοινωνική ανέλιξη. Ο αποτυχημένος γιατρός Μαλενζάρ και η γυναίκα του είναι απολύτως ικανοποιημένοι από το αδιατάρακτο τίποτα της ύπαρξής τους, μέχρι που φτάνει στα αυτιά τους ότι η κόρη τους απολαμβάνει την ερωτική συντροφιά ενός νέου «του καλού κόσμου». Παρόλο που χαίρονται για το γεγονός αυτό, συγχρόνως ανησυχούν ότι δεν θα αρέσουν στους υποψήφιους συμπέθερους, στους οποίους αποφασίζουν να ρίξουν στάχτη στα μάτια σε ό,τι αφορά την οικονομική τους κατάσταση, προκειμένου να πραγματοποιηθεί ο γάμος των παιδιών τους. Η ίδια ακριβώς ιστορία εκτυλίσσεται και στην πλευρά των Ρατινουά, της οικογένειας του γαμπρού. Το αποτέλεσμα είναι μια ξεκαρδιστική σύγκρουση, κατά την οποία όλα αποκαλύπτονται, όλα διαλύονται και όλα ξαναφτιάχνονται με την έλευση του… «από μηχανής» θείου που ενώνει τους δύο εραστές!
Πρόκειται για μια μαύρη φάρσα -από τις αντιπροσωπευτικότερες και τις καλύτερες του γαλλικού 19ου αιώνα- γραμμένη από τον μετρ του είδους Ευγένιο Μαρίν Λαμπίς. Μπουρζουάδες και υποψήφιοι μπουρζουάδες, ξεπεσμένοι επιχειρηματίες, σοβαροφανείς επαγγελματίες, ματαιόδοξες κυρίες, χρυσές μετριότητες, κανένας εκπρόσωπος της μεσαίας τάξης δεν μένει αλώβητος από την φοβερή πένα του οξυδερκή συγγραφέα που ανύψωσε τους χαρακτήρες του σε πλάσματα που μοιράζονται εξίσου τον τίτλο του ήρωα και του καθάρματος, του άγιου και του άσωτου.
Παραστάσεις : Τετάρτη έως Σάββατο, ώρα 21:00
Κυριακή, ώρα 19:00
Τιμή Εισιτηρίου : 20,00 ευρώ – Φοιτητικό/Ομαδικό : 14,00 ευρώ

Το κίτρινο σκυλίThe yellow dog

Η Εταιρία Θεάτρου Συν, Επί (+,Χ) και η Καλλιτεχνική Εταιρεία «Λίθος» παρουσιάζουν το θεατρικό έργο του Μισέλ Φάις Το κίτρινο σκυλί.
Ο  συγγραφέας, με αφορμή την επίθεση με καυστικό οξύ, τον περασμένο Δεκέμβριο, κατά της Βουλγάρας καθαρίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα έγραψε έναν μακρύ, πυρετικό μονόλογο μιας νέας γυναίκας.
Η Ρούσκα Ρούσεβα αναπνέει μέσα από φωνές που καταλαμβάνουν την καθημερινότητά της• πρόσωπα οικεία, τυχαία, υπερβατικά μεταμορφώνουν την ηρωίδα σ’ ένα πολυφωνικό παραμιλητό. Η ηρωίδα του Φάις διεκδικεί έναν κόσμο αγάπης, ταυτόχρονα, μέσα από την πολιτική του ανυπεράσπιστου εαυτού και τη μεταφυσική του μη περαιτέρω εαυτού.
Το Κίτρινο σκυλί παρουσιάζεται στο «Από Μηχανής Θέατρο» σε σκηνοθεσία της Λίλλυς Μελεμέ, σκηνικά της Εύας Μανιδάκη, μουσική επιμέλεια του Δημήτρη Ίσαρη και φωτισμούς του Λευτέρη Παυλόπουλου.

Ερμηνεύει η Αλεξία Καλτσίκη.

Προγραμματισμένη πρεμιέρα: Κυριακή 10 Μαΐου 2009
Παραστάσεις: κάθε Κυριακή 22.15, Δευτέρα & Τρίτη 21.00
Διάρκεια παραστάσεων: έως και Τρίτη 2 Ιουνίου
Από Μηχανής Θέατρο
Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο
Τηλ. 210 5231131
Τιμές εισιτηρίων: 20€ και 14€ (μειωμένο-φοιτητικό)

Το κείμενο της παράστασης θα κυκλοφορήσει από τις Eκδόσεις Πατάκη.  
Για περισσότερες πληροφορίες/δημοσιογραφικό υλικό μπορείτε να επικοινωνείτε με τις κ.κ. Δέσποινα Κραουνάκη (Τηλ.: 6972 252089 Email: despina@kraounakis.gr) και Ειρήνη Βουζελάκου (Tηλ.: 6972 851324, Email: vouzelakou@in.gr)

Ιστορία των ΜεταμορφώσεωνHistory of Transformations

Από τις 6 Οκτωβρίου 2010 η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ), σε συνεργασία με το Δραματικό Θέατρο της κυρίας Ρούλας Πατεράκη, θα παρουσιάσει σε εννέα μελοδραματικές σκηνικές παραστάσεις το σπουδαίο μυθιστόρημα του Γιάννη Πάνου Ιστορία των Μεταμορφώσεων στο Από Μηχανής Θέατρο.

Η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) προσπαθώντας να φωτίσει ευρύτερα το θεατρικό φαινόμενο εγκαινιάζει τις «μελοδραματικές αναγνώσεις», με πρόθεση να ανιχνεύσει τα όρια ανάμεσα στη θεατρική γραφή και τη λογοτεχνία αντλώντας υλικό κυρίως από το έργο ελλήνων συγγραφέων.

Η Ιστορία των Μεταμορφώσεων του Γιάννη Πάνου, ενός σπάνιου λογοτέχνη, που έμελλε να δημιουργήσει μια μεγάλη τομή στην ελληνική πεζογραφία, συζύγου και συντρόφου της Ρούλας Πατεράκη έως τον ξαφνικό θάνατό του σε ηλικία 55 ετών, είναι ένα έργο πέντε κεφαλαίων, τα οποία ενώ φαινομενικά αποτελούν ανεξάρτητους παραβολικούς τόπους, στην ουσία είναι εγγεγραμμένα σε ένα κοινό πολιτισμικό ιστό. Ξεκινούν πάντα από ένα μυθικό ή ιστορικό πρόσωπο, το οποίο μέσα από αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις βιώνει τη δραματική περιπέτεια της θέωσης. Οι πέντε παραβολικοί τόποι: α) Ο Κόσμος, εισάγει μέσω του αφηγητή του την έννοια της ρευστότητας της Κοσμογονίας, β) ο Ντον Λορέντζο, μέσα από τους δρόμους του μυστικισμού περνάει στη μεταμόρφωση του θανάτου, γ) ο Φιλόσοφος, μέσα από την πολιτική περιπέτεια και τις φιλοσοφικές αντιφάσεις του Χριστιανισμού βιώνει την περιπέτεια της αίρεσης, δ) Ο Σκάλδος, όπου το Ελληνικό πνεύμα μεταμορφώνεται και θριαμβεύει μέσα από τις Σκανδιναβικές Σάγες και ε) ο Μεσσίας, στον τελευταίο παραβολικό τόπο ένας ψευδομεσσίας προσπαθεί να υπερκεράσει την ανθρώπινη φύση του και να φτάσει τον Θεό.

Στην έναρξη των δύο κύκλων,
ο φιλόλογος Αριστοτέλης Σαΐνης θα προλογίσει το έργο του συγγραφέα Γιάννη Πάνου.

Πριν από κάθε παράσταση,
θα ακούγεται ηχογραφημένη η περίληψη των προηγούμενων κεφαλαίων του βιβλίου.

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Ερμηνευτής: Ρούλα Πατεράκη
Εικαστικό Περιβάλλον: Νίκος Αναγνωστόπουλος
Φωτιστική Επιμέλεια: Νίκος Βλασόπουλος

Ο Διονύσης Μαλλούχος στο πιάνο θα παρακολουθεί τη σκηνική δράση ερμηνεύοντας κομμάτια του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, διαφορετικά σε κάθε παράσταση.

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 210 5231131

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Το έργο θα παρουσιαστεί σε δύο κύκλους εννέα (9) παραστάσεων, τις ακόλουθες Τετάρτες στις 18.00:

Α’ Κύκλος – Τετάρτη 6, 13, 20, 27 Οκτωβρίου, 3, 10, 24 Νοεμβρίου, 1 και 8 Δεκεμβρίου 2010.

Β’ Κύκλος – Τετάρτη 9, 16, 23 Φεβρουαρίου, 2, 9, 16, 23, 30 Μαρτίου και 6 Απριλίου 2011.

ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: 14€

Για το έργο
Η Ιστορία των Μεταμορφώσεων (Καστανιώτης 1998) είναι μια μυθιστορηματική κατασκευή, αποτέλεσμα ακριβώς της ουσιαστικής και συστατικής της σχέσης με άλλα βιβλία και για αυτό είναι δύσκολη στην προσέγγισή της. Όπως στο μυθοπλαστικό σύμπαν του Χόρχε Λούις Μπόρχες η «λογοκλοπία» δεν υφίσταται ως έννοια και «όλα τα έργα είναι έργα ενός και μόνο συγγραφέα, που είναι άχρovos και ανώνυμος», έτσι και στην Ιστορία των Μεταμορφώσεων ο Γ. Πάνου στρέφεται σε μια λογοτεχνία που ταυτίζεται με μια άχρονη μνήμη. Μια λογοτεχνία που αρνείται την πρωτο¬τυπία τns, κρατώντας για τον συγγραφέα τον ρόλο του “κατασκευαστή” ο οποίος διαχειρίζεται την παρακαταθήκη τns ανθρώπινης γνώσης, τα λογο¬τεχνικά έργα όλων των εποχών. Όπως ισχυρίζεται ένας ήρωας στο δεύτε¬ρο κεφάλαιο του μυθιστορήματος: «Χρησιμοποιούμε τον όρο πρωτοτυπία αρκετά επιφανειακά, περιορίζοντάς τον σ’ αυτό που θα ονομάζαμε πατρό¬τητα μιας ιστορίας, απορρίπτοντας έτσι μια σειρά μεταθέσεων και μεταφο¬ρών, σε τελική ανάλυση μεταμορφώσεων, η πολυπλοκότητα των οποίων συνιστά ακριβώς την ουσία τns γοητείας σε μιαν αφήγηση» (σ. 43).

Πέντε κεφάλαια, με αδιόρατες υπόγειες συνδέσεις, συνθέτουν αυτό το ιδιότυπο σπονδυλωτό “μυθιστόρημα”. Οι ήρωες που το διασχίζουν, δρα¬πετεύουν από σελίδες άλλων βιβλίων (όπως ο κάπελας από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων που παρίσταται στο μεσαιωνικό συμπόσιο του δευ¬τέρου κεφαλαίου) και ταξιδεύουν στον χρόνο υιοθετώντας και αφομοιώνοντας διαρκώς νέα πρόσωπα και προσωπεία. Στο πρώτο κεφάλαιο ακού¬με τον μονόλογο ενός μυθιστορηματικού χαρακτήρα που έχει πολλά κοινά με τον βυζαντινό γεωγράφο Κοσμά τον Ινδικοπλεύστη, στο δεύτερο πα¬ρακολουθούμε τον Ιταλό ουμανιστή Λορέντσο Βάλλα, στο τρίτο ξεκάθα¬ρα φτάνει στα αυτιά μας η φωνή του Μιχαήλ Ψελλού, στο τέταρτο ακού¬με τον Σκάλδο Χιόντουλβ Άρνοσον και στο τελευταίο κυριαρχεί η προσω¬πικότητα του Εβραίου ψευδομεσσία Σαμπατάι Σέβι. Η ιστορία και η φιλοσοφία, η λογοτεχνία και ο μύθος συνεισφέρουν στην κατασκευή του κει¬μένου, και το κέντρο βάρους μετατοπίζεται στην ιδιότυπη συνομιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε κειμενικά αποσπάσματα που έχουν ανασυρθεί από το αρχικό τους περιβάλλον, για να ενταχθούν στον αφηγηματικό ιστό ενός τεράστιου σύγχρονου “κέντρωνα”.

Έτσι η Ιστορία των Μεταμορφώσεων αρχίζει ως “απόκρυφο” κείμενο προειδοποιώντας τον αναγνώστη: «Ανοίγω τα μογιλάλα και βραδύγλωσσα χείλη και πριν απ’ όλα παρακαλώ τους μέλλοντας εντυγχάνειν τήδε τη Βίβλω να μη διατρέξουν αυτήν επιπόλαια αλλά να σκύψουν πάνω τns με προσοχή και επιμέλεια […] Γιατί ακόμη κι αν μαζευτεί ένα πλήθος ανθρώ¬πων τόσο πολυάριθμο όσο οι κόκκοι τns άμμου κι ακόμη περισσότερο, ακόμη κι αν προσπαθήσουν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο και πάλι δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν αυτά που θέλησα να πω μήτε ν’ αντιλη¬φθούν το πιο μικρό σκύβαλο από τα πράγματα του κόσμου» (σ. 11). Κι αν στο παράθεμα που προηγείται αναγνωρίζει κάποιος σε κατά λέξη μεταφο¬ρά το προοίμιο από τη Χριστιανική Τοπογραφία του Κοσμά του Ινδικο¬πλεύστη να συμπλέκεται με τα λόγια ενός άραβα αλχημιστή (Γιαμπίρ ιμπν Χαγιάν) τότε λίγο μετά θα ακούσει τη φωνή ενός κινέζου φιλοσόφου (Τσουάνγκ Τσου) και θα διακρίνει τον Απολλώνιο τον Τυανέα. Στη συνέχεια, θα διαβάσει αποσπάσματα από τις Εξομολογήσεις του Αυγουστίνου, το Περί Μυστικής Θεολογίας του Διονυσίου Αρεοπαγίτη, τα Φυσικά του Αριστοτέ¬λη, τη Θεία Κωμωδία τον Δάντη, και θα διασταυρωθεί με κειμενικές νησίδες από την ινδική Μπαγκαβάτ Γκίτα, τις επιστολές του Μιχαήλ Ψελλού και από το έργο του Άρθουρ Κέσλερ. Τέλος, θα βρει σε κάθε σελίδα σχεδόν, ίχνη της γραφής του Χ. Λ. Μπόρχες.

Όλα αυτά δεν είναι παρά μόνο μερικές διακειμενικές αναφορές ενός μόνο κεφαλαίου από ένα μυθιστόρημα που έθεσε ως στόχο του, μέσα από ένα περίτεχνο ταξίδι στο συνεχές τns παγκόσμιας βιβλιοθήκης, να αλληγο¬ρήσει την ίδια τη λειτουργία τns λογοτεχνίας. Το κείμενο συνιστά έτσι έναν τεράστιο διακειμενικό λαβύρινθο, στoυs διαδρόμους του οποίου εμπλέκεται αναγκαστικά ο αναγνώστης. Κάθε προσπάθεια τns ανάγνωσης να αναχθεί στον εκτός κειμένου χώρο, αναζητώντας ένα αντικειμενικό έρεισμα, την επαναφέρει αναπόφευκτα πίσω στη Βιβλιο¬θήκη της Βαβέλ του Χ. Λ. Μπόρχες, στο Αρχείο του Μ. Φουκό και στην Εγκυκλοπαίδεια του Ο. Έκο, δηλαδή σε έναν ατέρμονα διά¬λογο ανάμεσα σε βιβλία και στην παλίμψηστη φύση όλης τns λογοτεχνίας. Όπως μονολογεί εξάλλου ο Φιλόσοφος του τρίτου κεφαλαίου, χρησιμοποιώντας κατά λέξη τα λόγια του Μιχαήλ Ψελλού: «Το λόγο μου κοσμούν οι αρετές όλων. Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τα έργα μου θ’ αναγνωρίσει πολλούς να ξεπη¬δούν από την ίδια ρίζα. Υπήρξα ένας, συνθεμένος από πολλά σπαράγματα» (σ. 78).

Αριστοτέλης Σαΐνης

Για τον συγγραφέα

Γιάννης Πάνου
Ο Γιάννης Πάνου (κατά κόσμον Γιάννης Παναγιωτόπουλος) γεννήθηκε στην Τρίπολη της Αρκαδίας το 1943. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης. Έζησε και συνδέθηκε δυνατά με την πόλη της Θεσσαλονίκης μέχρι το 1986, οπότε εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σύντροφος της Ρούλας Πατεράκη, μοιράστηκε αδιάλειπτα και ενεργά τα πρωτοποριακά θεατρικά της εγχειρήματα. Στα γράμματα εμφανίστηκε σε ηλικία 28 ετών, το 1971, στην ομαδική αντιδικτατορική έκδοση Νέα Κείμενα. Μετά από δέκα χρόνια, τον Μάιο του 1981, και σε ηλικία 38 ετών, κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα, με τον τίτλο: … από το στόμα της παλιάς Remington… από τον εκδοτικό οίκο – τυπογραφείο «Τρίλοφος» της Θεσσαλονίκης. Μετά από 17 ολόκληρα χρόνια συγγραφικής σιωπής, το 1998, εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά του, η Ιστορία των Μεταμορφώσεων από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Στις 11 Οκτωβρίου του 1998, ο Γιάννης Πάνου πεθαίνει στην Αθήνα, σε ηλικία 55 ετών.

Τον Σεπτέμβριο του 2006 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη ένα βιβλίο με τίτλο 25 χρόνια μετά – Γιάννης Πάνου …από το στόμα της παλιάς Remington. Είκοσι πέντε χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του πρώτου του βιβλίου, τέσσερις νεώτεροι πεζογράφοι, οι Κώστας Βούλγαρης, Θωμάς Σκάσσης, Μισέλ Φάις και Τάσος Χατζητάτσης, με μια πρωτόγνωρη συλλογική χειρονομία, αποτίουν την οφειλόμενη τιμή, εξηγώντας γιατί, μετά από αυτό το βιβλίο, δεν εννοούμε το ίδιο πράγμα όταν μιλάμε για «πεζογραφία» και «μυθιστόρημα».

Για τον ερμηνευτή

Ρούλα Πατεράκη
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Κυριαζή Χαρατσάρη και υπήρξε μέλος του επαγγελματικού του θιάσου «Ελεύθερο Θέατρο». Απόφοιτος της Αγγλικής Φιλολογίας. Ιδρυτικό μέλος του «Θεατρικού Εργαστηρίου Θεσσαλονίκης» και ιδρύτρια της «Επιθεώρησης Δραματικής Τέχνης», μιας οργάνωσης σε δύο μέρη: 1. Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης και 2. Επαγγελματικό Θίασο.

Με την Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης ανέβασε, στο διάστημα 1978 – 1985, τα ακόλουθα θεατρικά έργα : Τομ Στόππαρντ «Travesties» (Καρρ) , «Σκοτεινά Εγκλήματα» (Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ), «Ελευθερία στη Βρέμη» (Γκέσε Γκότφριντ) και Μισέλ Φουκώ «Φάκελος Ριβιέρ», Σάμιουελ Μπέκετ «Πολυμπέκετ 1,2,3» [performance βασισμένη στο κείμενο «Εκείνη τη φορά»], Μπέρτολτ Μπρέχτ «Lux in tenebri» και Ερρίκος ‘Ιψεν «Έντα Γκάμπλερ» (Έντα Γκάμπλερ). Με το Δραματικό Θέατρο Ρούλα Πατεράκη (ίδρυση 1990) παρουσίασε τα ακόλουθα έργα : Σάμιουελ Μπέκετ «Ευτυχισμένες μέρες – Ω, οι Ωραίες μέρες» (Γουίνι) , Ηλέκτρας Κομμοί [Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευρυπίδης], Δημήτρης Δημητριάδης «Η ανάθεση», Ζαν Ζενέ «Splendid’s», Γιώργος Βέλτσος «Χώματα», Αύγουστος Στρίντμπεργκ «Η Καταιγίδα» και «Ο Πελεκάνος», Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Το όνειρο ενός γελοίου ανθρωπάκου», Σάρα Κέιν «4.48 Ψύχωση» (Πρόσωπο), Μαρσέλ Προύστ «Μέρες ανάγνωσης» (Προύστ), Κρίστα Βολφ «Κασσάνδρα» (Κασσάνδρα), Τόμας Μπέρνχαρντ «Ο ανιψιός του Βίττγκενστάιν» (Τόμας Μπέρνχαρντ), Γιάννης Πάνου «Ο φιλόσοφος» (Φιλόσοφος) [το γ΄ κεφάλαιο από την «Ιστορία Των Μεταμορφώσεων» του Γιάννη Πάνου [Φεστιβάλ Αθηνών], Mισέλ Φάις «Ελληνική Αϋπνία» και «Puerto Grande» του Μάνου Λαμπράκη (Βραβείο Σκηνοθεσίας Κάρολος Κουν, 2009).

Στο ελεύθερο θέατρο έχει σκηνοθετήσει τα έργα: Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ», Λάρς Νορέν «Εβριάνα», Ερρίκος Ίψεν «Το κουκλόσπιτο», Μπέρναρ Σω «Ωραία μου κυρία», Ρ. Ρότζερς – Ο. Χάμμερσταιν «Η μελωδία της ευτυχίας», Μπερνάρ Μαρί Κολτές «Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι», Βιρτζίνια Γουλφ «Ορλάντο», Λαέρτης Μαδαρός «Καταμεσής στην ερημιά», Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Ο ηλίθιος», Άλεξ βαν Βάρμερνταμ «Ο μικρός Τόνυ», Τζο Πένχωλλ «Μπλε / Πορτοκαλί», Άντονυ Μινγκέλλα «Η μελωδία της φάλαινας», Μαξίμ Γκόργκι «Στο βυθό» (Εθνικό Θέατρο), «Οιδίπους Επί Κολωνώ» και «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή (Εθνικό Θέατρο), «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου (Φεστιβάλ Αθηνών) και «Η Παλίρροια του Σεπτέμβρη» της Δάφνης Ντι Μωριέ.

Ερμηνείες στο ελεύθερο θέατρο : Ερρίκος Ίψεν «Ρόσμερσχολμ» (Ρεββέκα Βεστ), σκην. Αντώνης Αντύπας, Τζαίημς Τζόυς «Μόλλυ Μπλουμ» (Μόλλυ Μπλουμ), σκην. Λία Μελετοπούλου, Δ. Δημητριάδη «Η αρχή της ζωής» (Πουπέ), σκην . Στέφανος Λαζαρίδης, Ρόμπερτ Μούζιλ «Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες» (Ο άνθρωπος), σκην. Γιάννης Κουρκουμέλης, Αλέξανδρος Δουμάς «Η κυρία με τις καμέλιες», Μαργαρίτα Γκωτιέ, σκην. Πέτρος Ζούλιας, Μωρήν Λώρενς «Οι δίδυμες» (Μίμι), σκην. Εύρη Σωφρονιάδου, Δ. Δημητριάδης «Insenso», σκην. Στέλιος Κρασανάκης.

Συμμετείχε στις ταινίες: «Το μόνον της ζωής του ταξίδιον», σκην. Λάκης Παπαστάθης και «Τρεις στιγμές», σκην. Πέτρος Σεβαστίκογλου.

ΕξόριστοιExiles

Από τις 5 Νοεμβρίου 2010 η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) θα παρουσιάσει στο Από Μηχανής Θέατρο το μοναδικό θεατρικό έργο του σπουδαίου Ιρλανδού λογοτέχνη Τζέημς Τζόυς Εξόριστοι. Ο συγγραφέας του «Οδυσσέα» μας χαρίζει ένα έργο – ύμνο στην ελευθερία του πνεύματος και του σώματος, που με τη σκηνοθετική καθοδήγηση της Ρούλας Πατεράκη δεν μπορεί παρά να αποτελέσει μια από τις πιο αναμενόμενες παραστάσεις της χρονιάς.

 

Στους Εξόριστους, κείμενο γραμμένο το 1914, ο Τζόυς, φανερά επηρεασμένος από τον Ίψεν, φτιάχνει με αριστουργηματικό τρόπο ένα έργο που ο ίδιος περιγράφει ως «η γάτα και το ποντίκι σε τρεις πράξεις».

 

Σ’ αυτό το αινιγματικό έργο το κυρίαρχο θέμα είναι η εξορία. Άνθρωπος εξόριστος από άνθρωπο, άνθρωπος εξόριστος από την κοινωνία, άνδρας εξόριστος από γυναίκα, άνδρας εξόριστος από την εσωτερική του γαλήνη. Το έργο πραγματεύεται όμως και την ιδέα της «απόλυτης» ελευθερίας μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις που πάντα απειλούνται από πάθη και επιθυμίες αλλά και την αμφιβολία που η απόλυτη ελευθερία συνεπάγεται…

 

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Μετάφραση: Ρούλα Πατεράκη & Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία: Ρούλα Πατεράκη

Σκηνικά–Κοστούμια: Γιώργος Πάτσας

Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος

Εικαστική Επιμέλεια: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Σύμβουλος κίνησης: Μπέτυ Δραμισιώτη

Σύνθεση Ήχων – Μουσική Επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς

Σκηνοθεσία Βίντεο: Μαρία Αθανασοπούλου

Μεταγραφή για πιάνο & ερμηνεία (Αbend Stern από τον Tannhäuser του Wagner): Διονύσης Μαλλούχος

Ερμηνεύουν: Άκις Βλουτής, Γιάννης Παπαδόπουλος, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Τασία Σοφιανίδου, Ίρις Χατζηαντωνίου και τα παιδιά Ηλίας Βλάχος και Χρήστος Λιώλης

 

Η βασική πλοκή των Εξόριστων περιλαμβάνει δύο ερωτικά τρίγωνα: ένα μεταξύ του Ρίτσαρντ Ρούαν (συγγραφέα από το Δουβλίνο που επέστρεψε πρόσφατα από την αυτοεξορία του στη Ρώμη), της Βέρθας (συντρόφου του) και του φίλου του, Ρόμπερτ Χαντ (δημοσιογράφου)˙ και ένα δεύτερο μεταξύ του Ρούαν, του Χαντ και της εξαδέλφης του Βεατρίκης.

 

Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 1919 στο Μόναχο. Το 1926 ανέβηκε στο Λονδίνο και προκάλεσε τον θαυμασμό του Τζορτζ Μπέρναντ Σω. Η πιο επιτυχημένη παραγωγή των Εξόριστων ήταν του Χάρολντ Πίντερ το 1970 στο Mermaid Theatre και έλαβε διθυραμβικές κριτικές παγκοσμίως.

 

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 210 5231131

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 5 Νοεμβρίου 2010 – 13 Φεβρουαρίου 2011

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 20.00, Κυριακή 17.30

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ κανονικό: 20€, φοιτητικό: 14€

Ο Καλύτερος Τρόπος Να ζεις Design for living

Από τις 21 Νοεμβρίου 2010 η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) θα παρουσιάσει στο Από Μηχανής Θέατρο για πρώτη φορά στην Ελλάδα την υψηλή κωμωδία του Νόελ Κάουαρντ Ο καλύτερος τρόπος να ζεις… Ένα μεθυστικό ερωτικό γαϊτανάκι που αποδεικνύει ότι η πάλη ανάμεσα στον πόθο για την καταξίωση και τη χαοτική έκρηξη της ερωτικής επιθυμίας δεν μπορεί παρά να είναι αιώνια!

 

Ο καλύτερος τρόπος να ζεις – τέσσερις άνθρωποι έχουν μπλεχτεί τόσο ανεπανόρθωτα σε μία ξέφρενη κούρσα ερωτικού πάθους που θα σωθούν μόνο καταργώντας κάθε ηθικό κανόνα. Δεν ζητούν να γίνουν ανήθικοι αλλά, όπως τα παιδιά στο παιχνίδι τους, καταργούν κάθε έννοια ηθικής για όλο τον κόσμο. Ο Λήο, θεατρικός συγγραφέας, ο Όττο, ζωγράφος και η Γκίλντα, διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων έχουν τέτοια εμμονή με τη φιλική τους αγάπη και την αλληλεξάρτησή τους που κάθε όριο αυτομάτως καταρρέει. Έχουν αποφασίσει πως ο μόνος τρόπος να ζει ένας άνθρωπος είναι να αποζητά την περιπέτεια, τη δόξα, την επιτυχία, το σεξ, τη δημιουργία και ασφαλώς τη στοργή… μήπως έχουν άδικο;

Ο Όττο το σκάει έξω φρενών από το ατελιέ του στο Παρίσι όταν ανακαλύπτει την ερωμένη του Γκίλντα στο κρεβάτι με τον καλύτερο του φίλο, τον Λήο. Ο Λήο καταρρακώνεται στο Λονδίνο όταν συλλαμβάνει τον Όττο και την Γκίλντα ταραγμένους μετά το σεξ. Μόνο που τώρα αυτή που αποδρά είναι η Γκίλντα, αποζητώντας την ευτυχία και την επιτυχία στη Νέα Υόρκη, στον γάμο της με τον Έρνεστ, έμπορο έργων τέχνης. Ο Όττο και ο Λήο όμως μετά από δύο χρόνια στα νησιά του Ειρηνικού επιστρέφουν για να τη διεκδικήσουν. Κάθε σενάριο που τους απομακρύνει από εκείνη είναι ανυπόφορο. Ποια θα είναι η λύση που θα τους προσφέρει τελικά την ευτυχία;

Πώς μπορεί να επηρεάσει μια γενιά ανθρώπων εθισμένων στην αποκάλυψη και τη συσσώρευση της πληροφορίας ένα έργο του 1930 όπου η γλώσσα κρύβει, καλύπτει και μυθοποιεί όσα δεν μπορούν να ειπωθούν με το όνομά τους, ενώ τα ειρωνεύεται και τα κατασπαράζει; Σε αυτό το έργο ο Κάουαρντ πετυχαίνει ότι πιο δύσκολο για έναν θεατρικό συγγραφέα: να απεικονίσει ό,τι θεωρείται ανήθικο χωρίς να το κατηγορεί ούτε να το επικροτεί, κάνοντας το τόσο γοητευτικό ώστε να μην γίνεται απωθητικό, αλλά και τόσο απάνθρωπο ώστε να μη φαντάζει σαν ιδανικό.

Από το Παρίσι στο Λονδίνο, από τα νησιά του Ειρηνικού στη Νέα Υόρκη, ένα ξεκαρδιστικό ταξίδι που καταργεί το ψέμα του αυθορμητισμού και οδηγεί στην αλήθεια της πιο σκληρής στοργής.

 

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Αντώνης Γαλέος

Σκηνικ– Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Ηχητικό περιβάλλον: Νέστωρ Κοψιδάς

Χορογραφία: Αντωνίνα Βλουτή

Παίζουν: Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Νέστωρ Κοψιδάς, Δημήτρης Μακαλιάς, Φαίη Ξυλά

Aκούγονται οι φωνές των: Άκι Βλουτή, Μάγιας Λυμπεροπούλου, Κατερίνας Μπερδέκα, Ρούλας Πατεράκη
Τα ρούχα της παράστασης είναι ευγενική χορηγία του Λάκη Γαβαλά

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 210 5231131

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 21 Noεμβρίου 2010 – 28 Φεβρουαρίου 2011

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη 21.30, Σάββατο: 18.00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ κανονικό: 20€, φοιτητικό: 14€, Κάθε Τρίτη: 2 άτομα με 1 εισιτήριο

Drunk enough to say I love you?Drunk enough to say I love you?

Drunk enough to say I love you?

της Κάρυλ Τσέρτσιλ

 

Από τις 19 Μαρτίου 2011 η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) θα παρουσιάζει στο Από Μηχανής Θέατρο το τελευταίο θεατρικό έργο της καυστικής Κάρυλ Τσέρτσιλ Drunk enough to Say I Love You? Πιο επίκαιρο από ποτέ, ειδικά για την Ελλάδα του 2011, το έργο αφηγείται με βιτριολικό, ανατρεπτικό χιούμορ την ιστορία του Σαμ και του Γκάι, μια ιστορία μοναδικού έρωτα, έλξης και θαυμασμού που βαθμιαία μετατρέπεται σε απέχθεια και μίσος για να μπορέσει να ζητήσει την αγάπη με νέους όρους.

Η Κάρυλ Τσέρτσιλ, στο τελευταίο έργο της, χρησιμοποιεί την ερωτική ιστορία δύο αντρών για να μιλήσει σε λιγότερο από μία ώρα για τον έρωτα, την υποταγή, τις εκλογές, την παραλυτική αδυναμία, τη δημοκρατία, τα βασανιστήρια, τον καφέ, την τρομοκρατία, τα οικονομικά συμφέροντα, τον πόλεμο, την οικολογία, το κάπνισμα, το μίσος, την αγάπη.

Το Drunk enough to say I love you?, γραμμένο το 2006, αποδεικνύει για άλλη μια φορά περίτρανα γιατί η Κάρυλ Τσέρτσιλ είναι η πιο σημαντική θεατρική συγγραφέας του 21ου αιώνα.

Σε πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα.

 

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μπερδέκα

Σκηνικά-Κοστούμια: Νίκος Αναγνωστόπουλος

Μουσική: Δημήτρης Παπαλάμπρου

Παίζουν: Γιώργος Ντούσης, Ένκε Φεζολλάρι

 

Η Κάρυλ Τσέρτσιλ είχε μια ιδέα.

Σε μια ιδιαίτερα αντιαμερικανική εποχή, η Αμερική περιέργως αλλά καθόλου μυστηριωδώς συνεχίζει να ασκεί μια αδιάκοπη έλξη και γοητεία προς όλες τις χώρες του κόσμου, ακόμα και τις πλέον καταπιεσμένες από αυτή.

Τι θα γινόταν αν αυτή ακριβώς η γοητεία ενσαρκωνόταν στη σκηνή από ένα ζευγάρι ανδρών που περνούν από όλα τα στάδια της αγάπης, ξεπερνούν τα όρια της κτηνωδίας και φτάνουν σε ένα παγκόσμιο ερωτικό ολοκαύτωμα;

Τι σχέσεις εξουσίας γεννιούνται;

Θα παραδοθεί ο ένας στον άλλον και σε ποιο βαθμό;

Πόσο μπορεί να καταπατήσει τις ηθικές αξίες του, ο ένας για τον άλλον;

Τι εγκλήματα θα μπορούσε να διαπράξει για να τον έχει δίπλα του;

Μπορεί να εξοντώσει μια οικογένεια, να ισοπεδώσει μια χώρα, να διαλύσει όλο το οικολογικό σύστημα του πλανήτη, να τινάξει το σύμπαν στον αέρα;

Πώς γίνεται ενώ ο ένας παίρνει το ρίσκο να θυσιάσει τα πάντα, να παραδοθεί ψυχή τε και σώματι στον άλλο, την ίδια ακριβώς στιγμή να «τον μισεί»;

Μήπως εδώ αρχίζει η έννοια της πραγματικής χριστιανικής αγάπης;

Ο Γκάι θα έκανε τα πάντα για τον Σαμ. Ο Σαμ τα κάνει όλα, ούτως ή άλλως.

 

Το Drunk enough to say I love you?, το τελευταίο έργο της Caryl Churchill, γράφτηκε το 2006 και παρουσιάστηκε στο Royal Court Theater της Αγγλίας και αργότερα στο Public Theater στη Νέα Υόρκη, στη Schaubühne στο Βερολίνο και στο Tiyatro Boyali Kus στην Κωνσταντινούπολη.

 

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 210 5231131

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 19 Μαρτίου 31 Μαΐου 2011

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Σάββατο, Δευτέρα, Τρίτη 21.30, Κυριακή: 20.00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ κανονικό: 20€, φοιτητικό: 14€, Κάθε Τρίτη: 2 άτομα με 1 εισιτήριο

 

Η Κάρυλ Τσέρτσιλ για το έργο

To Drunk enough to say I love you? όταν το επεξεργαζόμουν στο μυαλό μου το έλεγα Ο άντρας που ερωτεύτηκε την Αμερική. Αλλά έτσι μαρτυρούσα περισσότερα από όσο έπρεπε. Πολλοί άνθρωποι σε όλον τον κόσμο έχουν κάτι σαν ειδύλλιο με την Αμερική ή τον πολιτισμό της ή ακόμα και την ιδέα «Αμερική», ακόμα και τώρα πια που όσο περνάει ο καιρός την αντιπαθούν όλο και περισσότερο ταυτόχρονα. Ο Σαμ ήταν πάντα ο Σαμ, όπως λέμε Uncle Sam, η πολιτική γελοιογραφία δηλαδή που αντιπροσωπεύει την Αμερική. Ο άλλος χαρακτήρας δεν είχε όνομα όσο έγραφα το έργο, και όταν χρειάστηκε να τον βαφτίσω κάπως σκέφτηκα το Τζακ ως κάτι ουδέτερο και καθημερινό: Τζακ είναι ο μπαλαντέρ στο Μπλακ Τζακ, Τζακ είναι ένας άγνωστος που συναντάμε στον δρόμο και τον ξεχνάμε αμέσως μετά. Βλακωδώς όμως δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι Τζακ είναι και ο Γούνιον Τζακ, έτσι όπως φωνάζουν οι Άγγλοι τη σημαία τους. Και ήταν λογικό αρκετοί να θεωρήσουν πως εκεί αναφερόμουν – ο Σαμ είναι χώρα και ο άντρας που είναι ερωτευμένος με τον Σαμ/Αμερική γιατί να μην είναι η Βρετανία; Ήταν ήδη περίεργο για το κοινό να καταλάβει πώς γίνεται ο Σαμ να είναι χώρα ενώ το άτομο που τον έχει ερωτευτεί είναι απλώς ένας, ο οποιοσδήποτε, κάποιος θεατής ίσως, ε, και τώρα με αυτή μου την κίνηση ήταν σαν να άνοιξα μόνη το λάκκο μου. Έκανα μια απόπειρα να αφήσω πίσω τις παρανοήσεις αλλάζοντας το όνομα του άντρα σε Γκάι (άντρας δηλαδή, ό,τι πιο προφανές, χα χα, αλλά τι να κάνουμε) και στη Γερμανία ήταν γερμανός (Πάουλ). Στο μυαλό μου ήταν πάντα κάποιος από τη χώρα που ανεβαίνει το έργο. Σε μια αμερικανική παραγωγή θα μπορούσε να είναι και αμερικανός πολίτης, με πατριωτική παραφορά για τη χώρα του, ο οποίος σταδιακά χάνει τις ψευδαισθήσεις του. Μια άλλη παρανόηση: τα πρόσωπα είναι ο Μπους και ο Μπλαιρ∙ εδώ επηρέασε και η εμφάνιση πολλών καρτούν όπου οι δυο τους απεικονίζονταν ως εραστές. Το έργο όμως πιάνει την εξωτερική πολιτική της Αμερικής από πολύ παλιότερα, κάπου στον Δεύτερο Παγκόσμιο. Κάποιοι βρέθηκαν προ εκπλήξεως με τον πόλεμο στο Ιράκ λες και ήταν κάποια ανωμαλία του Μπους και των νέο-συντηρητικών, αλλά όσο και αν δείχνει ακραίο περιστατικό δεν αποτελεί εξαίρεση στον γενικό κανόνα της αμερικανικής πολιτικής στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της. Όταν έγραφα το έργο μέσα στα άλλα ήθελα να πω ακριβώς ότι όλα αυτά δεν προέκυψαν με τον Μπους ούτε και θα εξαφανιστούν μαζί του. Διάβασα εκτενώς για να ανακαλύψω λεπτομέρειες και με βοήθησε ιδιαίτερα ο Ουίλιαμ Μπλουμ.

Caryl Churchill, 2008

Μετάφραση Α. Γαλέος

Μάιος 2010

 

Σημείωμα Σκηνοθέτη

Το Drunk enough to say I love you είναι ένα έργο Αποκάλυψη. 35 σελίδες ελλειπτικού όσο και απόλυτα ρεαλιστικού λόγου ξεσκεπάζουν καταστάσεις 50 ετών που δημιούργησε η Αμερική με όλες τις χώρες του κόσμου ώστε να μπορέσει να τις ελέγξει πολιτικά, πολιτιστικά και άρα και οικονομικά. Οι τεχνικές και τα τεχνάσματα που χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί αντλούν έμπνευση από την ψυχολογία, την τέχνη της ρητορικής, της άσκησης γοητείας και εξουσίας με έναν ιδιαίτερα έξυπνο, διαστροφικό και ταυτόχρονα στη βάση του σχεδόν απλοϊκό τρόπο, τόσο που αναρωτιέσαι πώς δεν κατάφερε κανείς να τον αντιμετωπίσει αποτελεσματικά ως τώρα.

Η Κάρυλ Τσέρτσιλ, μεγαλοφυώς αποτυπώνει αυτή τη σχέση της υπερδύναμης και της Ελλάδας, εν προκειμένω, στην ερωτική σχέση μεταξύ δύο ανδρών. Η «παράνομη» μη αποδεκτή κοινωνικά αυτή σχέση θα αποκαλύψει τους απλούς, υπόγειους, καθαρούς, όποιους τελικά, μηχανισμούς με τους οποίους άνθρωπος επιβάλλεται σε άνθρωπο, εραστής σε εραστή, χώρα σε χώρα.

Πρόκειται για ένα, στη σύλληψη και στην ενέργειά του σχεδόν παιδικό παιχνίδι, με τη σκληρότητα που διακρίνει πολλές φορές τα παιδιά όταν παίζουν για τη νίκη. Εδώ το παιχνίδι ανήκει σε ενήλικες, ξεφεύγει από τους κανόνες, η ηδονή του σεξ μεταξύ δύο ανθρώπων αντικαθίσταται από τις ίδιες τις πράξεις βίας και η χαρά προκύπτει από την υποταγή του άλλου.

Η εξέλιξη της ιστορίας μάθαμε ότι είναι σπειροειδής. Αν είναι έτσι, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Οφείλουμε να είμαστε σε επαγρύπνηση. Όλα επαναλαμβάνονται και θα επαναληφθούν.

 

 

 

 

 

Για τη συγγραφέα

Κάρυλ Τσέρτσιλ

Η Κάρυλ Τσέρτσιλ γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 3 Σεπτεμβρίου του 1938. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, λίγο πριν κλείσει τα 10, η οικογένειά της –ο πατέρας ήταν πολιτικός σκιτσογράφος και η μητέρα της μοντέλο– μετακόμισε στο Μόντρεαλ του Καναδά, όπου η Τσέρτσιλ έζησε ώς τα 17 της χρόνια.

Επέστρεψε στην Αγγλία για σπουδές στην Οξφόρδη, στο Lady Margaret Hall, από όπου αποφοίτησε το 1960 με πτυχίο στην Αγγλική Φιλολογία. Τα έργα της Downstairs (1958, Φεστιβάλ NUS), Having a Wonderful Time (1960, Questors Theatre, Λονδίνο), Easy Death (1961, Oxford Playhouse) και το έργο για φωνές You’ve No Need to be Frightened παρουσιάστηκαν σε φοιτητικές παραστάσεις.

Το 1961 παντρεύτηκε τον δικηγόρο Ντέιβιντ Χάρτερ. Την επόμενη χρονιά μεταδόθηκε το πρώτο της ραδιοφωνικό έργο The Ants. Το 1963 γεννήθηκε το πρώτο τους παιδί, και στη συνέχεια άλλα δύο μέχρι το 1968. Αν και έμενε αρκετά στο σπίτι με τα παιδιά, συνέχισε να γράφει πολλά ραδιοφωνικά έργα για το BBC. Το 1973 το έργο της Owners έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη. Το 1974 άρχισε να γράφει έργα για το Royal Court• είναι μάλιστα η πρώτη γυναίκα που έγραψε με ανάθεση για το Royal Court.

Εκεί ανέβηκαν το 1975 τα έργα της Objections to Sex και Moving Clocks Go Slow (Theatre Upstairs). Το 1976 συνεργάστηκε με τις ομάδες Joint Stock και Monstrous Regiment. Άρχισε μία μακροχρόνια συνεργασία με τον σκηνοθέτη Μαξ Στάφορντ-Κλαρκ.

Εχει γράψει έργα όπως Cloud Nine (1980), Top Girls (1982), Fen (1983), Softcops (1978). To 1984 βοήθησε στην παράσταση Midday Sun που παρουσιάζεται στο Ινστιτούτο Σύγχρονων Τεχνών στο Λονδίνο. Η παράσταση αυτή σηματοδότησε το αυξανόμενο ενδιαφέρον της στο θέατρο που δε βασίζεται στο κείμενο. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το βραβείο Susan Smith Blackburn για το Fen.

Το 1985 εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Methuen η πρώτη συλλογή έργων της.

Ακολούθησαν τα έργα A Mouthful of Birds (που έγραψε μαζί με τον Ντέιβιντ Λαν, 1986), Serious Money (1987), με το οποίο κέρδισε πολλά θεατρικά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου και του βραβείου Susan Smith Blackburn, Fugue (1988), Icecream και Hot Fudge (1989), Lives of the Great Prisoners (σε συνεργασία με τον Ιαν Σπινκ και τον Ορλάντο Γκαφ, 1991).

Το 1988 η τηλεόραση του BBC μεταδίδει μία εκπομπή αφιερωμένη στο έργο της Κάρυλ Τσέρτσιλ.

Το 1990 έγραψε το Mad Forest, «ένα έργο από τη Ρουμανία», που παρουσιάστηκε στο Central και στο Royal Court Theatre, στο Λονδίνο και στο Εθνικό Θέατρο στο Βουκουρέστι. Την ίδια χρονιά εκδόθηκε η δεύτερη συλλογή έργων της από τον εκδοτικό οίκο Methuen και η ανθολογία Τσέρτσιλ: Μονόπρακτα.

Το 1994 ανέβηκε το διάσημο και στην Ελλάδα έργο της Skriker στο Εθνικό Θέατρο στο Λονδίνο (Cottesloe) και τρία χρόνια αργότερα έκαναν πρεμιέρα τα έργα της Hotel, This is a Chair, Blue Heart. Την ίδια χρονιά εκδόθηκε η τρίτη συλλογή έργων της από τον Νικ Χερν.

Το 2000 έκανε πρεμιέρα το έργο της Πολύ Μακριά (Far Away) και τρία χρόνια αργότερα το A Number πάλι στο Royal Court.

Το 2006 έγραψε το Drunk enough to say I love you?, που έκανε πρεμιέρα στο Royal Court, το τελευταίο της θεατρικό έως τώρα. Ακολούθησε το δεκάλεπτο έργο Επτά Μικρά Εβραιόπουλα (2009).

 

Κατερίνα Μπερδέκα

Σπούδασε θέατρο στο Τμήμα Θεατρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Γιώργου Κιμούλη.

Ως ηθοποιός, έχει παίξει στην «Μήδεια» του Ευριπίδη (σκηνοθεσία Άντζελα Μπρούσκου) και στη χοροθεατρική παράσταση «Πώς να πώ» (χορογράφος Μαρουσώ Καραλέκα).

Έχει γράψει και σκηνοθετήσει τα έργα, «6+1 τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα» (Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας), «Ξέχνα το» (Ροές), «3΄΄ η μνήμη του χρυσόψαρου και άλλων ευτυχισμένων ζώων» στον Άδειο Χώρο της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου,

Διασκεύασε και σκηνοθέτησε για τη θεατρική ομάδα «Εν δυνάμει» τα εξής έργα: «Ο Ψαράς και η ψυχή του» του Όσκαρ Ουάιλντ, «Όλος ο Άντερσεν σε μία ώρα», «Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα» και «το μολυβένιο στρατιωτάκι» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και την «Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων» του Λουις Κάρολ.

Έχει εργασθεί ως βοηθός σκηνοθέτη στην παράσταση «Festen» των Τόμας Βίντενμπεργκ και Μόγκενς Ρούκοφ (σκηνοθεσία Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν), στο «Δον Ζουάν στο Σόχο» του Πάτρικ Μάρμπερ (σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης) και στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή (σκηνοθεσία Δέσποινα Γκάτζιου).

Σε συνεργασία με την Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν έγραψε το σενάριο της μικρού μήκους ταινίας «Euphoria» το οποίο ήταν προτεινόμενο για βραβείο σεναρίου στο «48hours film project».

Από το 2003 έως το 2009 υπήρξε Διευθύντρια θεατρικών παραγωγών των εταιριών Λυκόφως και Highway Productions για πάνω από 30 παραστάσεις. Από το 2007 έως το 2009 υπήρξε υπεύθυνη ρεπερτορίου στο θέατρο Χώρα. Οργάνωσε την πρώτη εφηβική παράσταση στην Ελλάδα με το έργο «Chatroom» του Enda Walsh, στο θέατρο Χώρα. Συνεργάζεται από το 2009 με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί(+,Χ) στο Από Μηχανής Θέατρο στο γραφείο Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και ως Διευθύντρια των θεατρικών παραγωγών.

 

Γιώργος Ντούσης

Ο Γιώργος Ντούσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Αποφοίτησε από τη σχολή «Βεάκη» το 2002. Σπούδασε μουσική και τραγούδι στο Αττικό και στο Παναρμόνιο Ωδείο Αθηνών. Επίσης έχει κάνει σπουδές μελισσοκομίας στο Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών.

Από το 2002 είναι μέλος της ομάδας «Πολυμήχανοι» και μαζί τους και σε σκηνοθεσία Γιάννη Πετσόπουλου έχει παίξει στις εξής παραστάσεις: «Η εταιρεία συγχωρεί μια στιγμή παραφροσύνης» του Ροδόλφο Σαντάνα στο θέατρο Άρτι το 2009, «Η Μήδεια στον καθρέφτη» του Χοσέ Τριάνα στο θέατρο Άκης Δαβής το 2008, «Η νύχτα των δολοφόνων» του Χοσέ Τριάνα στο θέατρο Αργώ studio το 2007 και στο Θέατρο του Νέου Κόσμου την άνοιξη του 2004, « Η δολοφονία της αδελφής Τζωρτζ» του Φράνκ Μάρκους στο θέατρο Ροές την άνοιξη του 2006, «Μουσική βραδιά» στο Λουίζα το 2004, «ΕΥΡΩΠΗ, ένας μύθος για τον έρωτα και το πεπρωμένο» στο θέατρο Ιλίσια-Ντενίση το 2003.

Άλλες παραστάσεις : «Μην κρίνεις έναν άνθρωπο από την ουρά του» σκην. Όλγα Ποζελη θέατρο Φούρνος 2010, «Η Πάχνη» των Α. και Κ. Κούφαλη σκην. Τ.Τζαμαργιά με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας στο πλαίσιο του φεστιβάλ Φιλίππων-Καβάλας και στην Αθήνα σε παραγωγή του θεάτρου Πορεία 2009, «Όλα όσα έχω ξεχάσει μπορούν να γεμίσουν ένα σπίτι;» παράσταση devised theater σκην. Ο.Ποζέλη στο θέατρο Αργώ studio 2007, «Ανδρομάχη» του Ρακίνα σκην. Δ. Μαυρίκιου με το Εθνικό Θέατρο σε περιοδεία στην Ελλάδα καλοκαίρι 2007, «Ο Μαγιακόφσκι στους αιώνες» μουσικοθεατρική παράσταση σε κείμενα του ρώσου ποιητή σκην. Α.Κεφαλά και μουσική Κ.Καλδάρα 2007, «Πέρσες» του Αισχύλου σκην. Λ.Κονιόρδου με το Εθνικό Θέατρο σε περιοδία στην Ελλάδα και το εξωτερικό καλοκαίρι 2006, «Αρχείο Γιόχαν Φάτσερ» του Μπέρτολτ Μπρεχτ σκην. Τ.Τζαμαριά στο θέατρο Επί Κολωνώ το 2005, έργο που του χάρισε και την υποψηφιότητα για το βραβείο Χορν, «Το κόκκινο σκουφί» της Μ.Κάλμπαρη σκην. Δ.Σιδηροπούλου στο θέατρο Αργώ το 2003.Έχει πάρει μέρος σε μουσικές παραστάσεις και παραστάσεις θεάτρου δρόμου ως σολίστ, ηθοποιός και δημιουργός.

Ένκε Φεζολλάρι

Γεννήθηκε το 1981 στην Αλβανία. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) το 2005.

Εχει παίξει στις παραστάσεις: «Το Παράθυρο/ Όταν έρχεται ο ξένος» του Γιάννη Ρίτσου (στην αλβανική γλώσσα για πρώτη φορά) σε σκηνοθεσία Ελένης Αγγελοπούλου στο Θέατρο εναστρον και στο θέατρο ΧΩΡΑ, «Έδυσε η σελήνη» της Μαρία Λαϊνά και «Μερόπη» του Ανδρέα Στάικου, σε σύλληψη και σκηνοθετική επιμέλεια της Σίσσυς Παπαθανασίου, «Το φιλί στην άσφαλτο» του Nelson Rodrigues σε σκηνοθεσία του ελληνοβραζιλιάνου Φίλιππου Mendes, «Πολύ καλά!» της Λίζας Κρόν στο Θέατρο Εξαρχείων σε σκηνοθεσία Τάκη Βουτέρη, “Puerto Grande” του Μάνου Λαμπράκη σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη, «Ένας στους δέκα» σε κείμενα και σκηνοθέσια του Λαέρτη Βασιλείου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, «Οιδίπους Τύρανος» και «Οιδίπους Επί Κολωνώ» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη – Εθνικό Θέατρο, «Το γαλάζιο πουλί» του Μ. Μαίτερλινκ σε σκηνοθεσία Κ.Μεγαπάνου, Εθνικό Θέατρο – Παιδικό Στέκι, «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία του Σ.Χατζάκη στο Εθνικό Θέατρο, «Frank kai Stein» με θέμα την «Αναμονή» σε σκηνοθετική καθοδήγηση του Β.Νταβου και Ενκε Φεζολλάρι στο Bar Tessera.

Το 2005 ήταν performer στην παράσταση «Εγχειρίδιο να αλλάξουμε τον κόσμο» σε σύλληψη-σκηνοθεσία Α.Παπαδαμάκη – Badminton και χορευτής στην παράσταση «Λούλου» του Α.Berg σε σκηνοθεσία Aike Grams σε χορογραφίες Π.Γάλλια στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Πρώτη απόπειρα σκηνοθεσίας (2009) στο Φεστιβάλ Μεταναστών καλλιτεχνών στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα «Τυχαία χώρα, τυχαίος ποιητής» με τη Σωτηρία Λεονάρδου

Στον κινηματογράφο έχει παίξει στην ταινία μεγάλου μήκους «Το γάλα» σκην.Γιώργος Σιούγας (2010), και μικρού μήκους «Partners» σκην. Ι. Μαρκαριάν (φεστιβάλ Δράμας – Α’ βραβείο μυθοπλασίας) και Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2008 Α’Βραβείο Μ.μήκους.

Στην τηλεόραση εχει εμφανιστεί στις σειρές «Σπάσε τη σιωπή» σκην. Χρήστου Δήμα, (ΕΡΤ ψηφιακή, 2008), «Χρυσά κορίτσια» σκην. Φ.Κοτρώτση (ΕΡΤ1, 2008)

 

Πληροφορίες:

ΠΕΡΙΟΧΗ

Από Μηχανής θέατρο

Ακαδήμου 13

Μεταξουργείο

Αθήνα, 104 36

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

19 Μαρτίου – 31 Μαΐου 2011

 

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη 21.30, Σάββατο: 20.00

 

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΑΜΕΙΟΥ

210 5231131

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό: 20 €

Φοιτητικό: 14 €

Κάθε Τρίτη: 2 άτομα, 1 εισιτήριο

 

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ Β’ ΣΚΗΝΗΣ :

70 άτομα

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

50’ (χωρίς διάλειμμα)

 

E-MAIL

info@syn-epi.com

 

 

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤE ΚΑΙ ΣΤΟ SITE

www.syn-epi.com στην ενότητα ΤΥΠΟΣ

 

Φωτογραφίες:

Σταμάτης Αμπάτης

 

 

Την Τρίτη στο ΣουπερμάρκετLe Mardi a Monoprix

Την Τρίτη στο σούπερ–μάρκετ
του Εμμανουέλ Νταρλέ

Από τις 13 Νοεμβρίου 2011 η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) παρουσιάζει στο Από Μηχανής Θέατρο ένα συγκινητικό σύγχρονο γαλλικό έργο με έντονα κωμικό χαρακτήρα, ένα έργο–ωδή στη μοναδικότητα. Το βραβευμένο στο Fringe του Εδιμβούργου (2011) και υποψήφιο για βραβείο Molière του Εθνικού Θεάτρου της Γαλλίας Την Τρίτη στο σούπερ–μάρκετ του Εμμανουέλ Νταρλέ θα παιχτεί σε πρώτη παρουσίαση στην Ελλάδα. Μια σημαντική στιγμή του σύγχρονου γαλλικού θεάτρου, ένας σπαρακτικός μονόλογος για τον άνθρωπο που δε θέλει πια να κρύβει αυτό που είναι, όποιες και αν είναι οι συνέπειες. Και οι συνέπειες είναι πολλές όταν είσαι τραβεστί σε μια μικρή κοινότητα.
Η Μαρί-Πιέρ είχε χρόνια να εμφανιστεί στη γειτονιά της παιδικής της ηλικίας. Το πατρικό της σπίτι το εγκατέλειψε τότε που αποφάσισε να γίνει «αυτή καθεαυτή» και να απομακρυνθεί από το περιβάλλον που την ήξερε ως Ζαν-Πιέρ. Αλλά εδώ και λίγους μήνες η μητέρα της πέθανε, ο ηλικιωμένος πατέρας της έμεινε μόνος, και αυτό η Μαρί-Πιέρ δεν μπορούσε να το αγνοήσει. Αποφασίζει λοιπόν να αφιερώσει μια μέρα την εβδομάδα, συγκεκριμένα την Τρίτη, στη φροντίδα του πατέρα της. ΄Εκτοτε κάθε Τρίτη επιστρέφει στο πατρικό της. Φτάνει πρωί με το πρώτο τραίνο και αμέσως στρώνεται στη δουλειά: καθαρίζει το σπίτι, πλένει και σιδερώνει τα ρούχα και, το σημαντικότερο, συνοδεύει τον πατέρα της στο σούπερ–μάρκετ για να κάνουν μαζί τα ψώνια της εβδομάδας. Ήδη μέσα στο σπίτι η συνύπαρξη είναι δύσκολη, η δυσκολία επιτείνεται με την έξοδο στον δρόμο και κορυφώνεται στον χώρο του σούπερ–μάρκετ όπου η Μαρί-Πιέρ, μόνη ή σε συνδυασμό με τον πατέρα της, είναι ο πόλος έλξης όλων των βλεμμάτων, η εισβολή της διαφορετικότητας στην πεζή καθημερινότητα, το νούμερο, το θέαμα.

Η Ταυτότητα της Παράστασης
Μετάφραση Μήνα Πατεράκη-Γαρέφη
Σκηνοθεσία Κατερίνα Μπερδέκα
Σκηνικά – Κοστούμια Νίκος Αναγνωστόπουλος
Μουσική Σύνθεση Δημήτρης Παπαλάμπρου
Ερμηνεύει και αυτοσχεδιάζει στο πιάνο o Θέμις Συμβουλόπουλος
Φωτισμοί Τάσος Παλαιορούτας
Ερμηνεύει ο Φαίδων Καστρής

ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, 210 5231131
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ 13 Νοεμβρίου – 8 Ιανουαρίου 2012
ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ Σάββατο 21.30, Κυριακή 19.00, Δευτέρα 21.30, Τρίτη 21.30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ κανονικό: 15€, φοιτητικό: 10€

Σημείωμα συγγραφέα

Κάνω συχνά τα ψώνια μου στο κέντρο της πόλης εδώ, στη Ναρβόννη της Γαλλίας. Στο αντίστοιχο Μονοπρί εδώ. Είναι πολύ κοντά, και είναι βολικό. Επίσης, είναι λιγότερο κρύο και απρόσωπο από τα υπερ- σούπερ- μάρκετ της περιφέρειας.  Εδώ μπορεί κανείς να συναντήσει, να δει, να ακούσει, κάθε λογής άνθρωπο. Μια μέρα, Τρίτη πρέπει να ήταν, είδα μπροστά μου να περιμένει στην ουρά για το ταμείο, ένα πολύ περίεργο ζευγάρι. Ένα ζευγάρι ανάρμοστο. Ήταν ένας μικρούλης κύριος, προχωρημένης ηλικίας, ένας κύριος από τα μέρη μας σίγουρα, μαζί με μια μεγαλόσωμη γυναίκα, αρκετά όμορφη αλλά… είχε μια ομορφιά παράξενη, μπορούσες να τη διακρίνεις από μακριά. Υπερβολικά μακιγιαρισμένη, υπερβολικά διακριτή, όλα της υπερβολικά. Υπερβολικά προσεγμένη, στην παραμικρή λεπτομέρεια. Όλοι τους κοίταζαν, όλοι. Όλα τα βλέμματα, ναι, επάνω της. Μια παράξενη ομορφιά, πολύ ανδροπρεπής. Μια τραβεστί, ή τρανσέξουαλ, να κάνει ήρεμη με τον μπαμπά της μικροψώνια στο Μονοπρί, με ψιθύρους να ακούγονται σε όλο το χώρο. Προσπάθησα να φανταστώ τη ζωή, τις σκέψεις, τα λόγια, προσπάθησα να νοιώσω πώς είναι να ’χεις όλα αυτά τα βλέμματα πάνω σου, πώς να είναι όλα αυτά τα μάτια επάνω σ’ εκείνη τη γυναίκα και τον πατέρα της. Τι να σκέφτεται ο καθένας τους. Αν μιλούν μεταξύ τους. Εκείνη τη στιγμή μου ήρθε η επιθυμία να γράψω επιτόπου. Μια μέρα, συνηθισμένη και κανονική, μια τέτοια μέρα της ζωής ενός πατέρα και του γιου του/ της κόρης του. Μικρές καθημερινές συνήθειες. Αυτά που λέγονται, και αυτά που μένουν στη σιωπή. Αυτό που γίνεται αποδεκτό, και αυτό που μένει μια πληγή. Αυτό που ήταν πριν και αυτό που είναι τώρα.

Εμμανουέλ Νταρλέ

Σημείωμα σκηνοθέτη
Τώρα που αντιμετωπίζουμε, ως μονάδες και ως μέλη κοινωνίας, μια φορεμένη παγκόσμια οικονομική κατάσταση (γιατί πολιτική δεν υπάρχει πια) το να ασχοληθεί κανείς, έστω και λίγο, με την ιδιωτική ζωή ενός ανθρώπου, μοιάζει ύβρις. Σ’ αυτή τη μετέωρη κατάσταση πιστεύω πως είναι ανάγκη να ξαναβρούμε τις βασικές ανθρώπινες αισθήσεις. Να δούμε, να ακούσουμε, να αγγίξουμε, να γευτούμε, να οσφρανθούμε. Κι έπειτα, αν είμαστε τυχεροί να μπορέσουμε να αντιληφθούμε ή να δημιουργήσουμε ξανά μια μαγική στιγμή, κι ας είναι ύβρις. Μια τέτοια στιγμή είναι το «Την Τρίτη στο σούπερ–μάρκετ». Απλά μια στιγμή ενός ανθρώπου, τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο. Μπορεί κανείς να την προσπεράσει εύκολα. Ή μπορεί να σταθεί για λίγο και να αντιληφθεί πως ο χρόνος διαστέλλεται περίεργα και σίγουρα δεν μετριέται με τους δείκτες του ρολογιού.

Κατερίνα Μπερδέκα

Κριτικές για το έργο

«Ένα εξαιρετικό κείμενο από τον Εμμανουέλ Νταρλέ: μια ωδή στη μοναδικότητα.» France Iter

«Πρωτόγνωρα συγκινητικό… ένα έργο γεμάτο θάρρος, δύναμη, αυταρχισμό και μια τόσο γλυκειά απογοήτευση, που ραγίζει την καρδιά του θεατή.» Scotsman

«Μία πανίσχυρη αναζήτηση ταυτότητας ενός ανθρώπου.» Spotlight

«Ένα απίστευτα συγκινητικό θεατρικό έργο.»  Pariscope

Για τον συγγραφέα

Εμμανουέλ Νταρλέ
Ο Εμμανουέλ Νταρλέ γεννήθηκε το 1963. Ταξίδεψε πολύ ακολουθώντας τους γονείς του στην Αφρική, τη Λωραίνη και τη γαλλική επαρχία. Το 1977 επιστρέφει στην πρωτεύουσα, για να εγκατασταθεί τελικά στην Ωντ (Καρκασσόν). Σπούδασε κινηματογράφο και στη συνέχεια εργάσθηκε για αρκετά χρόνια σε βιβλιοπωλεία. Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει τέσσερα μυθιστορήματα: Des Petits Garcons, Un Gâchis, Un des Malheurs, Le Bonheur και πολυάριθμα θεατρικά έργα. Μεταξύ αυτών, το Mardi à Monoprix (την Τρίτη στο σούπερ–μάρκετ), που κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Fringe του Εδιμβούργου το 2011, το βραβείο Herald Archangel Award και ήταν υποψήφιο δύο φορές στα βραβεία Molière του Εθνικού Θεάτρου της Γαλλίας (2010, 2011). To Mardi à Monoprix γνώρισε τεράστια εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία στο Παρίσι με ερμηνευτή τον Ζαν Κλωντ Ντρέυφους στο ρόλο της Marie Pierre (υποψήφιος για βραβείο Molière) και το Ηνωμένο Βασίλειο με τίτλο Tuesdays at Tescos και τον Σάιμον Κάλλοου στο ρόλο της Pauline.

Βιογραφικά συντελεστών

Κατερίνα Μπερδέκα
Σπούδασε θέατρο στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Γιώργου Κιμούλη. Ως ηθοποιός, έχει παίξει στην «Μήδεια» του Ευριπίδη (σκηνοθεσία Άντζελα Μπρούσκου) και στη χοροθεατρική παράσταση «Πώς να πώ» (χορογράφος Μαρουσώ Καραλέκα). Έχει γράψει και σκηνοθετήσει τα έργα, «6+1 τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα» (Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας), «Ξέχνα το» (Ροές), «3΄΄ η μνήμη του χρυσόψαρου και άλλων ευτυχισμένων ζώων» στον Άδειο Χώρο της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, Διασκεύασε και σκηνοθέτησε για τη θεατρική ομάδα «Εν δυνάμει» τα εξής έργα: «Ο Ψαράς και η ψυχή του» του Όσκαρ Ουάιλντ, «Όλος ο Άντερσεν σε μία ώρα», «Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα» και «το μολυβένιο στρατιωτάκι» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και την «Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων» του Λουις Κάρολ. Έχει εργασθεί ως βοηθός σκηνοθέτη στην παράσταση «Festen» των Τόμας Βίντενμπεργκ και Μόγκενς Ρούκοφ (σκηνοθεσία Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν), στο «Δον Ζουάν στο Σόχο» του Πάτρικ Μάρμπερ (σκηνοθεσία Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης) και στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Δέσποινας Γκάτζιου. Σε συνεργασία με την Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν έγραψε το σενάριο της μικρού μήκους ταινίας «Euphoria» το οποίο ήταν προτεινόμενο για βραβείο σεναρίου στο «48hours film project». Από το 2003 έως το 2009 υπήρξε Διευθύντρια θεατρικών παραγωγών των εταιριών Λυκόφως και Highway Productions για πάνω από 30 παραστάσεις. Από το 2007 έως το 2009 υπήρξε υπεύθυνη ρεπερτορίου στο θέατρο Χώρα. Οργάνωσε την πρώτη εφηβική παράσταση στην Ελλάδα με το έργο «Chatroom» του Enda Walsh, στο θέατρο Χώρα. Συνεργάζεται από το 2009 με την Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί(+,Χ) στο Από Μηχανής Θέατρο στο γραφείο Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και ως Διευθύντρια των θεατρικών παραγωγών όπου και της δόθηκε η ευκαιρία να σκηνοθετήσει το «Drunk enough to say I love you?» της Κάριλ Τσέρτσιλ.

Φαίδων Καστρής
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (Απόφοιτος 1988). Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στο Studio του Β. Διαμαντόπουλου (1988-9) και στο Θεατρικό Εργαστήρι του Γ. Ρήγα (1994-5). Παρακολούθησε σεμινάρια για τον κινηματογράφο στην Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών (1991). Σαν ηθοποιός συμμετείχε στις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου: «Οιδίπους επί Κολωνώ» σκ. Αλ. Μινωτή (1989), «Φουέντε Οβεχούνα» σκ. Κ. Δαμάτη (1990). Μέλος της «Ομάδας Θέαμα» του Γιάννη Κακλέα στο «Παγοποιείο Φιξ» από το 1990 εως και το 1994 έλαβε μέρος στις παραστάσεις: «Στο βάθος κτήνος» (Κόμικς 1990), «Μετά το φόνο» («Class enemy») του Ν.Γουίλιαμς (1991), «Μεγάλη Μαγεία» του Εντ. Ντε Φίλιππο (1992), «Στο βάθος… βάθος αμέτρητο» (Κόμικς 1993). Συνεργάστηκε με τον Θεατρικό Οργανισμό Εστία του Γ. Ρήγα στις παραστάσεις: «Σέξπιρ, όπως μας αρέσει» (σε συνεργασία με τη Σχολή Καλών Τεχνών 1994) (Mαλβολιο), «Δεσποινίς Ελζε» του Σνίτσλερ στο Πατάρι του «Εμπρός» (Πάουλ 1995). Από το 1995 έως και το 2000 συνεργάστηκε με το Θέατρο Στοά στις παραστάσεις του Θανάση Παπαγεωργίου: «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Μποστ (Α΄ Τροβαδούρος, 1995-96),.«Η φυλακή του ΄Ολλυ» του Εν. Μποντ (Φρανκ 1997-98), «Το πρόβλημα του Κώστα» του Β. Ραϊση (Παύλος 1998), «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού» (Παύλος 2000). Παράλληλα εμφανίστηκε στην Παιδική Σκηνή της Στοάς στις παραστάσεις της Λήδας Πρωτοψάλτη: «Μαγικά μαξιλάρια» του Ευγ. Τριβιζά (1996), «Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν» διασκευή Π. Μέντη (1997-98), «Με το Νι και με το Σίγμα» του Ευγ. Τριβιζά (1998-99). Το 2000 και το 2001 συμμετείχε στις παραστάσεις του Θεάτρου Χώρα: «Η Κυρία με τις Καμέλιες» του Αλ. Δουμά (Πριντάνς) με τη Ρούλα Πατεράκη, «Το φάντασμα της όπερας» του Γκ. Λερού (Ραούλ), σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια. Το 2002 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο στην παράσταση: «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη και το 2003 στην παράσταση «Ιων» του Ευριπίδη (Αγγελιοφόρος), σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου. Το 2005 ήταν βοηθός σκηνοθέτη και συμμετείχε (Θυρωρός) στην παράσταση «Κεκλεισμένων των θυρών» του Ζ. Π. Σαρτρ που παρουσίασε η Νικαίτη Κοντούρη στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. To 2006 συμμετείχε στην παράσταση του Εθνικού Θεάτρου «Πέρσες» του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου (Α΄ Κορυφαίος, Αγγελιοφόρος). To 2008 πρωταγωνίστησε στην παράσταση «Το τέλος του παιχνιδιού» (Χαμ) του Σ. Μπέκετ που σκηνοθέτησε η Λυδία Κονιόρδου στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Tην ίδια χρονιά συνεργάστηκε με το Κ.Θ.Β.Ε. στον «Ορέστη» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Σλόμπονταν Ουνκόφσκι (Αγγελιοφόρος). Το 2009 έπαιξε τον Ταλθύβιο στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη, με το Κ.Θ.Β.Ε. .Το 2010 ίδρυσε την θεατρική εταιρεία “ΙΔΙΟΜΟΙΡΙΕΣ” και παρουσίασε το έργο ‘THE LISBON TRAVIATA” του Terrence McNally σε σκηνοθεσία Λάζαρου Γεωργακόπουλου στο θέατρο “ΑΚΗΣ ΔΑΒΗΣ” στο ρόλο του Mendy. Το 2011 στην “ΤΡΙΣΕΥΓΕΝΗ” του Παλαμά [Δεντρογαλης] σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου στο Εθνικό Θέατρο. Εμφανίστηκε στις κινηματογραφικές ταινίες: «Κρυστάλλινες νύχτες» της Τόνιας Μαρκετάκη (1990), «Παραμονή Πρωτοχρονιάς» του Πέτρου Ζούλια (1995). Πήρε μέρος στις τηλεοπτικές σειρές: «Αχ Ελένη» (ΜΕGA), «Παν μέτρον άχρηστον» (Κόμικς ΣKΑΙ), «Οι αθώοι της Πτέρυγας 5» (ΣKΑΙ).Το 2002 έγραψε το θεατρικό έργο “ΧΩΜΑ ΣΤΗ ΜΠΑΝΙΕΡΑ” και ήταν υποψήφιος για το βραβείο ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ 2002.

Πληροφορίες:

ΠΕΡΙΟΧΗ

Από Μηχανής θέατρο

Ακαδήμου 13

Μεταξουργείο

Αθήνα, 104 36

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

13 Νοεμβρίου – 8 Ιανουαρίου 2012

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Σάββατο 21.30, Κυριακή 19.00, Δευτέρα 21.30, Τρίτη 21.30

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΤΑΜΕΙΟΥ

210 5231131

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Κανονικό: 15 €

Φοιτητικό: 10 €

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΚΗΝΗΣ

38 άτομα

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

75 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

EMAIL

info@syn-epi.com

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤE ΚΑΙ ΣΤΟ SITE

www.synepi.com στην ενότητα ΤΥΠΟΣ

Φωτογραφίες

Σταμάτης Αμπάτης

Γραφείο Τύπου:

Βάσω Βασιλάτου

vasso@artblock.gr

69 4444 7170

 

 

 

Η φάρσα της οδού ΓουόλγουορθWallworht street farce

Δ ε λ τ ί ο Ε π ι κ ο ι ν ω ν ί α ς «Η ΦΑΡΣΑ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΓΟΥΟΛΓΟΥΟΡΘ» του Έντα Γουόλς Συνεχίζονται σε εντατικούς ρυθμούς οι πρόβες του έργου του Έντα Γουόλς «Η φάρσα της οδού Γουόλγουορθ» υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Έκτορα Λυγίζου. Το έργο θα παρουσιαστεί από την Εταιρία Θεάτρου Συν, Επί (+,Χ) στο «Από Μηχανής Θέατρο» για πρώτη φορά στην Ελλάδα, παράλληλα με το πρόσφατο ανέβασμά του στο Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου. «Μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί και να ξαναειπωθεί μέχρι να γίνει θρύλος»: λόγια του Ντίνι, ενός από τους χαρακτήρες της φάρσας, που θα μπορούσαν να είναι ο υπότιτλος ενός έργου με 4 πρόσωπα, 10 χαρακτήρες και δεκάδες μεταμφιέσεις. Ένας 50άρης Ιρλανδός βρίσκεται 20 χρόνια μετανάστης στο Λονδίνο, συναισθηματικά και διανοητικά όμως, παραμένει καθηλωμένος στην τελευταία μέρα της φυγής του από την Ιρλανδία. Κοντά του έχει τους δύο γιους του, τους οποίους αναγκάζει να ζουν σε καθεστώς ασφυκτικής προστασίας από κάθε τι που φέρει η «Νέα Πατρίδα» αποτρέποντας την έξοδό τους στον «έξω κόσμο» και που υποχρεώνει να συμμετέχουν σε μία παρενδυτική φάρσα αναπαράστασης της οικογενειακής ζωής πίσω, στο σπίτι. Πολύ νωρίς στο έργο το ρομαντικό παραπέτασμα μιας φαινομενικά πρωτόγονης, στο βάθος όμως νοσηρής και βάρβαρης νοσταλγίας πέφτει αποκαλύπτοντας έναν υπνωτιστικό εφιάλτη, που οι παροικούντες την κόλαση που μόνοι πλάσανε θα παίξουν για τελευταία φορά: το μακάβριο θέατρο εν θεάτρω οδηγείται στη μόνη λύση: στη φονική λύτρωση, στον λυτρωτικό φόνο. Δραματολογικά βρισκόμαστε στην καρδιά του σύμπαντος του Έντα Γουόλς. Υφολογικά πατάμε στο γνώριμο έδαφος της φάρσας: συμπτώσεις, φρενήρεις ρυθμοί, απαιτητική δράση, εσφαλμένες ταυτότητες, στακάτη πλοκή – όλα συμπλέκονται με αξιοθαύμαστη βιρτουοζιτέ με τις προσωπικές ανησυχίες του συγγραφέα, με αποτέλεσμα ένα μαγικό tour-de-force, που η Συν, Επί (+,Χ) έχει τη χαρά να συστήσει πρώτη στο ελληνικό κοινό. Τη μετάφραση του έργου υπογράφουν η θεατρολόγος Κατερίνα Κωνσταντινάκου και ο σκηνοθέτης Έκτορας Λυγίζος, τα σκηνικά και τα κοστούμια η Μαγιού Τρικεριώτη, τους φωτισμούς ο Max Penzel, την κίνηση η Μαριέλα Νέστορα. Θα παίξουν οι: Νίκος Γιαλελής, Γιώργος Ζιόβας, Θύμιος Κούκιος και Ντέμπορα Οντόγκ. Προγραμματισμένη πρεμιέρα: Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2008 Παραστάσεις : Τετάρτη έως Σάββατο, ώρα 21:00 Κυριακή, ώρα 19:00 Τιμή Εισιτηρίου : 20,00 ευρώ – Φοιτητικό : 14,00 ευρώ Φωτογραφίες σε ψηφιακή μορφή βρίσκονται στα παρακάτω links: http://www.2shared.com/file/3971367/fdeb437b/_DSC1023.html http://www.2shared.com/file/3971370/7a94e799/_DSC1077.html http://www.2shared.com/file/3971385/8d660fd9/_DSC1141.html http://www.2shared.com/file/3971393/7d1e9bad/_DSC1144-2.html Υπεύθυνη Προβολής+Επικοινωνίας Δέσποινα Κραουνάκη Τηλέφωνα : 210 9888737 + 6972 25 20 89 e-mail : Despina@kraounakis.grPress Release «APO MICHANIS (EX MACHINA) THEATRE» «THE WALWORTH FARCE» by Enda Walsh The rehearsals for Enda Walsh’s play “The Walworth Farce” are running at full steam under the direction of Ektoras Lygizos. The play will be presented by the Theatre Company Syn, Epi (+,X) at Apo Michanis (Ex Machina) Theatre, a first appearance in Greece, coinciding with its recent staging at the National Theatre of London. ‘A story to be retold, no doubt, and cast in lore’, says Dinny, one of the characters of the farce. This line could be the subtitle of this play of 4 actors, 12 characters and dozens of guises, which will undoubtedly make its way into theatrical history. Dinny, a 50-year-old Irishman, an immigrant in London for the past 20 years, nevertheless remains mentally and emotionally fixated on the day of his leaving Ireland. Grasping his two sons, he forces the lads to live under a regime of suffocating paternal protection against all the ‘new homeland’ stands for. He prevents their emergence into the ‘outside world’, forcing them to take part in a farcical reproduction of family life ‘back home’, based on constant costume – and role- changes. Quite early on in the play, the romantic façade of a seemingly primitive, yet profoundly barbarous and morbid yearning fades to reveal an engulfing nightmare, which is about to be reinacted for the last time by those trapped in a hell of their own making. This macabre play-within-a play leads to the only plausible resolution: purging through murder, release through death. Dramatologically speaking, we are in the heart of Enda Walsh’s universe, as this had started to emerge from his very early works; Irish immigrants, troubled family relations, feelings which cannot be contained. Stylistically, we are treading grounds known yet somehow unfamiliar: coincidences, intensive rhythms, demanding action, false identities, dense plot – all the characteristics of the classical, old-fashioned farce are present, and entwined – with remarkable virtuosity –with the playwright’s personal agonies. Marginal family relations, disturbed parents, ominous thoughts, lonesome people, Beckettian repetitions. The result is a spectacular tour-de-force which Sin, Epi (+,X) has the pleasure to introduce to the Greek audience. Directed by the Ektoras Lygizos, translation by Katerinia Konstantakou and Ektoras Lygizos, settings and costumes by Mayou Trikerioti, lighting design by Max Penzel, choreography Mariela Nestora. Actors: Nikos Gialelis, Thimios Koukios, Deborah Odong, Giorgos Ziovas. Opening night: Saturday 22nd November 2008 Performance times: Wednesday-Saturday, 21:00 Sunday, 19:00 Ticket prices: 20,00 euros – Student : 14,00 euros Photographs in digital format can be found in the following links: http://www.2shared.com/file/3971367/fdeb437b/_DSC1023.html http://www.2shared.com/file/3971370/7a94e799/_DSC1077.html http://www.2shared.com/file/3971385/8d660fd9/_DSC1141.html http://www.2shared.com/file/3971393/7d1e9bad/_DSC1144-2.html Communications Despina Kraounakis Tel : 210 9888737 + 6972 25 20 89 e-mail : Despina@kraounakis.gr